13 sierpnia 2026
Zabieg cieśni nadgarstka - ile trwa, czy boli i kiedy wrócisz do pracy?
Drętwienie palców to zaburzenie czucia, które bardzo często wiąże się z podrażnieniem albo uciskiem nerwu. Przyczyna może znajdować się w nadgarstku, łokciu, na poziomie kręgosłupa szyjnego albo wynikać z choroby dotyczącej układu nerwowego lub całego organizmu.
Nerwy działają jak przewody przekazujące informacje pomiędzy skórą, mięśniami a układem nerwowym. Jeżeli nerw zostanie uciśnięty lub podrażniony, przewodzenie informacji może się zmienić. Pacjent zaczyna wtedy odczuwać mrowienie, cierpnięcie, pieczenie, „prąd” albo osłabienie czucia.
Nie każde takie zdarzenie oznacza chorobę.
Jeżeli zaśniesz z ręką pod głową i po przebudzeniu przez kilka minut czujesz charakterystyczne „mrówki”, zwykle jest to efekt chwilowego ucisku.
Inaczej wygląda sytuacja, gdy objaw:
Warto wtedy ustalić jego konkretne źródło.
Drętwienie, mrowienie i cierpnięcie opisują zaburzenia czucia, natomiast sztywność dotyczy przede wszystkim problemu z ruchem palca. Rozróżnienie jest ważne, ponieważ objawy mogą pochodzić z zupełnie innych struktur.
| Objaw | Co pacjent zwykle czuje? | Co może sugerować? |
|---|---|---|
| Drętwienie | osłabione czucie, wrażenie „obcego palca” | problem dotyczący nerwu lub rzadziej krążenia |
| Mrowienie | igiełki, „mrówki”, prąd | podrażnienie nerwu |
| Cierpnięcie | połączenie mrowienia i drętwienia | często chwilowy lub powtarzający się ucisk |
| Sztywność | trudność w zgięciu albo wyprostowaniu palca | częściej problem stawu, ścięgna lub pochewki ścięgnistej |
Dlatego pacjent mówiący: „rano mam sztywne palce”, może mieć zupełnie inny problem niż osoba, która budzi się w nocy z drętwiejącym kciukiem, palcem wskazującym i środkowym.
Zdarza się również, że oba problemy występują jednocześnie.
Układ drętwiejących palców pomaga lekarzowi określić, który nerw może być podrażniony i na jakim poziomie szukać problemu. Nie jest jednak gotową diagnozą, bo obszary unerwienia częściowo się nakładają. U jednego pacjenta mogą współistnieć dwa różne źródła objawów.
| Które palce drętwieją? | Jedna z częstszych możliwości | Co może dodatkowo występować? |
|---|---|---|
| Kciuk, wskazujący i środkowy, czasem część serdecznego | ucisk nerwu pośrodkowego w nadgarstku (cieśń nadgarstka) | nasilenie w nocy, potrzeba potrząsania ręką, pogorszenie chwytu |
| Mały palec i część serdecznego | ucisk nerwu łokciowego, często w okolicy łokcia | objawy przy długim zgięciu łokcia lub opieraniu się na nim |
| Palce + przedramię lub ramię | problem na poziomie kręgosłupa szyjnego lub bardziej proksymalnej części nerwu | ból karku, barku, promieniowanie do kończyny |
| Obie dłonie symetrycznie, szczególnie razem ze stopami | możliwa neuropatia obwodowa lub inna przyczyna ogólnoustrojowa | podobne zaburzenia czucia w stopach |
| Jeden palec lub niewielki jego fragment | miejscowy ucisk lub uszkodzenie niewielkiej gałęzi nerwu | często związek z urazem, blizną albo lokalnym uciskiem |
Przy ucisku nerwu łokciowego typowe są zaburzenia czucia małego palca oraz łokciowej części palca serdecznego. Objawy mogą zwiększać się przy długotrwałym zgięciu łokcia.
Jeżeli natomiast drętwieniu dłoni towarzyszy ból szyi i promieniowanie wzdłuż całej kończyny, trzeba brać pod uwagę źródło znajdujące się poza samą ręką.
Więcej na ten temat opisujemy w poradniku:
Drętwienie rąk - cieśń nadgarstka czy dyskopatia szyjna?.
Najczęstszym mechanizmem drętwienia palców jest zaburzenie pracy nerwu, ale miejsce problemu może znajdować się na różnych poziomach. Dlatego nie każde drętwienie dłoni jest zespołem cieśni nadgarstka.
Jedną z najczęstszych neuropatii uciskowych kończyny górnej jest zespół cieśni nadgarstka. Dochodzi w nim do ucisku nerwu pośrodkowego w kanale nadgarstka. Typowo zmienione czucie dotyczy kciuka, palca wskazującego, środkowego i części serdecznego, natomiast mały palec najczęściej pozostaje wolny od objawów.
Drugim częstym miejscem ucisku jest okolica łokcia. Nerw łokciowy może być drażniony podczas długiego opierania łokcia o twardą powierzchnię albo przebywania z mocno zgiętą ręką.
Drętwienie może również pochodzić z odcinka szyjnego kręgosłupa, szczególnie jeśli obejmuje większą część kończyny i współistnieje z bólem karku, barku albo ramienia.
Istnieją również przyczyny ogólnoustrojowe. Neuropatie obwodowe mogą być związane m.in. z cukrzycą, niektórymi niedoborami, chorobami metabolicznymi lub innymi zaburzeniami. Często zaczynają się w najbardziej oddalonych częściach kończyn, przede wszystkim w stopach, i mogą z czasem obejmować również dłonie.
Inny charakter mają zaburzenia krążenia. Jeżeli palce nie tylko drętwieją, ale robią się bardzo zimne, bledną albo sinieją, szczególnie pod wpływem chłodu, kierunek diagnostyki może być inny niż przy typowej neuropatii uciskowej.
Drętwienie jednego palca może mieć bardzo miejscową przyczynę, ale sam ograniczony obszar objawów nie pozwala jeszcze określić miejsca uszkodzenia.
Może chodzić o podrażnienie drobnej gałęzi nerwu po urazie, przecięciu, ucisku przez narzędzie albo długotrwałym mocnym chwycie.
Czasami niewielki obszar drętwienia jest jednak częścią większego problemu nerwowego.
Dlatego znaczenie ma nie tylko to, który palec drętwieje, ale również to czy problem się powtarza, czy obszar drętwienia się powiększa i czy pojawia się osłabienie ręki.
Jeżeli stale drętwieje ten sam palec przez kilka tygodni, warto pokazać rękę lekarzowi.
Drętwienie kciuka może mieć związek z nerwem pośrodkowym i zespołem cieśni nadgarstka, szczególnie jeśli obejmuje również palec wskazujący lub środkowy i nasila się w nocy. Sam zdrętwiały kciuk nie wystarcza jednak do rozpoznania cieśni.
Znaczenie ma również miejsce zaburzonego czucia.
Inne nerwy odpowiadają za różne części kciuka, a podobne dolegliwości mogą pochodzić również z bardziej proksymalnego poziomu kończyny lub kręgosłupa szyjnego.
Inna sytuacja występuje wtedy, gdy kciuk nie drętwieje, tylko boli u podstawy, sztywnieje i gorzej porusza się podczas chwytania. Wtedy lekarz częściej szuka problemu w stawie lub ścięgnach.
Więcej na ten temat opisujemy w poradniku:
Ból kciuka - przyczyny i leczenie.
Sama strona występowania drętwienia nie pozwala określić jego przyczyny. Jednostronne objawy mogą występować zarówno przy ucisku nerwu w nadgarstku lub łokciu, jak i przy problemie pochodzącym z kręgosłupa szyjnego.
Dlatego ważniejsze od pytania: „prawa czy lewa ręka?” jest: „które dokładnie palce drętwieją, kiedy się to dzieje i co jeszcze wtedy czujesz?”.
Istnieje jednak bardzo ważny wyjątek.
Nagłe drętwienie albo osłabienie jednej ręki, szczególnie połączone z opadnięciem jednej strony twarzy lub zaburzeniem mowy, może być objawem udaru.
W takiej sytuacji nie czeka się na konsultację ortopedyczną, ale potrzebna jest natychmiastowa pomoc ratunkowa.
Drętwienie opuszków oznacza, że zaburzenie czucia obejmuje końcową część palców, ale samo miejsce objawu nie mówi jeszcze, jak zaawansowany jest problem.
Nie należy więc automatycznie traktować drętwienia opuszków jako „wczesnej fazy” cieśni albo innej neuropatii.
Znaczenie ma cały obraz:
Osoby z zaburzeniami czucia opuszek czasami zauważają problem podczas zapinania guzików, chwytania kartki papieru albo wykonywania precyzyjnych czynności.
Jeżeli taki objaw regularnie powraca, warto go zdiagnozować.
Utrzymujący się brak czucia jest bardziej niepokojącym objawem niż krótkie, przemijające mrowienie i powinien zostać oceniony przez lekarza.
Nie oznacza jednak automatycznie, że nerw jest „bardzo mocno i od dawna uciśnięty”. Przyczyn jest więcej i właśnie dlatego potrzebne jest dokładne badanie.
Przy przewlekłym ucisku nerwu zaburzenia czucia mogą z czasem stać się stałe. W bardziej zaawansowanych przypadkach mogą dołączyć problemy z siłą chwytu i zanik mięśni.
Jeżeli pacjent gorzej rozpoznaje dotyk i temperaturę, musi również uważać na skaleczenia i oparzenia, których może nie odczuć prawidłowo.
Stałego braku czucia nie warto obserwować miesiącami bez diagnostyki.
Jeśli objaw dotyczy całej dłoni, a nie samych palców, przyczyny bywają inne i opisujemy je w osobnym poradniku o mrowieniu dłoni.
Sztywnienie palców najczęściej nie jest tym samym problemem co drętwienie. Sztywność oznacza ograniczenie ruchu, dlatego lekarz częściej ocenia staw, ścięgno lub pochewkę ścięgna niż sam nerw.
Poranna sztywność może być związana ze zmianami w obrębie stawów. Palec, który podczas zginania lub prostowania przeskakuje i zacina się, może wskazywać na palec zatrzaskujący.
Inny problem stanowi stopniowo narastający przykurcz, przez który palca coraz trudniej położyć płasko na stole.
Jeżeli natomiast palec jednocześnie sztywnieje i drętwieje, możliwe jest współistnienie dwóch różnych problemów.
To ważny powód, żeby badać rękę jako całość, a nie próbować przypisać wszystkich objawów jednej chorobie.
Większość przewlekłego drętwienia palców nie jest sytuacją wymagającą pogotowia, ale istnieją objawy, których nie należy odkładać.
Dzwoń pod 112, jeżeli nagle pojawia się drętwienie lub osłabienie jednej strony ciała i jednocześnie występuje opadnięcie kącika ust, problem z mówieniem, rozumieniem mowy albo inne nagłe objawy neurologiczne.
Pilnej konsultacji lekarskiej wymaga natomiast sytuacja, gdy:
Przy przewlekłych neuropatiach uciskowych szczególnie ważne jest pogorszenie funkcji ręki. Jeżeli problem przestaje dotyczyć wyłącznie czucia i zaczyna wpływać na siłę, nie warto odkładać diagnostyki.
Diagnostyka drętwienia palców zaczyna się od wywiadu i badania klinicznego, a dalsze badania dobiera się do podejrzewanej przyczyny. USG i badania przewodnictwa nerwowego mogą być bardzo przydatne, ale nie każdy pacjent potrzebuje wszystkich badań.
Lekarz najpierw sprawdza: gdzie dokładnie występują zaburzenia czucia, czy ręka straciła siłę, w jakich pozycjach pojawiają się objawy i czy problem można powiązać z konkretnym nerwem.
USG pozwala ocenić nerw oraz otaczające go struktury.
W przypadku cieśni nadgarstka można zobaczyć m.in. nerw pośrodkowy i jego relację ze strukturami kanału nadgarstka. Ultrasonografia może być również pomocna w wykrywaniu miejscowych przyczyn ucisku.
W CRS Clinic wykorzystujemy USG podczas konsultacji wtedy, gdy badanie może pomóc w diagnostyce lub zaplanowaniu leczenia.
Nie należy jednak przedstawiać USG jako obowiązkowego badania potrzebnego do rozpoznania każdego zespołu cieśni nadgarstka. Aktualne wytyczne dopuszczają rozpoznanie na podstawie charakterystycznego obrazu klinicznego bez rutynowego wykonywania USG czy EMG.
Badania elektrodiagnostyczne mogą być potrzebne, gdy objawy są nietypowe, trzeba różnicować poziom uszkodzenia albo dokładniej ocenić funkcję nerwu.
CRS Clinic nie wykonuje EMG. Jeżeli lekarz uzna badanie za potrzebne, kierujemy pacjenta do odpowiedniej placówki.
Jeżeli objawy wskazują na przyczynę w kręgosłupie szyjnym, dalsza diagnostyka może dotyczyć szyi. Przy symetrycznych zaburzeniach czucia obu dłoni i stóp potrzebna może być natomiast ocena internistyczna lub neurologiczna i odpowiednie badania laboratoryjne.
Więcej o rozpoznawaniu cieśni nadgarstka opisujemy w poradniku:
Diagnostyka cieśni nadgarstka.
Leczenie drętwienia palców zależy od przyczyny, bo inaczej postępuje się przy cieśni nadgarstka, inaczej przy ucisku nerwu łokciowego, a jeszcze inaczej przy problemie pochodzącym z szyi.
Przy zespole cieśni nadgarstka w łagodniejszych przypadkach leczenie może obejmować modyfikację obciążeń i nocną ortezę utrzymującą nadgarstek w bardziej neutralnym położeniu.
U części pacjentów stosuje się również leczenie iniekcyjne lub inne procedury wykonywane pod kontrolą USG.
W CRS Clinic jedną z metod stosowanych u wybranych pacjentów z zespołem cieśni nadgarstka jest hydrodekompresja nerwu pośrodkowego.
Podczas zabiegu lekarz prowadzi cienką igłę pod kontrolą USG i podaje płyn w okolice nerwu. Celem jest rozdzielenie tkanek znajdujących się wokół nerwu i poprawa warunków jego ślizgu.
Badania nad hydrodekompresją nerwu pośrodkowego pokazują obiecujące wyniki szczególnie w łagodnym i umiarkowanym zespole cieśni, ale metoda nie zastępuje leczenia operacyjnego w każdej sytuacji.
Przy bardziej zaawansowanym ucisku, utrwalonych zaburzeniach czucia, osłabieniu mięśni albo nieskuteczności metod nieoperacyjnych lekarz może rozważyć operacyjne uwolnienie nerwu.
Hydrodekompresja i operacja nie są obowiązkowymi kolejnymi etapami następującymi po sobie. Są różnymi możliwościami, które dobiera się do stopnia zaawansowania choroby i stanu konkretnego pacjenta.
Więcej informacji na temat zespołu cieśni nadgarstka znajdziesz w materiałach:
zespół cieśni nadgarstka - przyczyny i leczenie.
Jeżeli objawy są łagodne i nie ma osłabienia ręki, warto przede wszystkim ograniczyć pozycje oraz czynności, które regularnie prowokują drętwienie.
Możesz:
Ostatni punkt jest szczególnie przydatny podczas konsultacji. Znacznie więcej mówi lekarzowi zdanie: „każdej nocy drętwieje mi kciuk, wskazujący i środkowy” niż: „czasami cierpnie mi ręka”.
Nie należy natomiast wykonywać agresywnych ćwiczeń i rozciągać ręki na siłę tylko dlatego, że usłyszymy „nerw trzeba rozciągnąć”.
Jeżeli określony ruch regularnie pogarsza objawy, warto go pewien czas ograniczyć i omówić z lekarzem albo fizjoterapeutą.
Wybór specjalisty zależy od wzorca objawów i podejrzewanego źródła drętwienia. Jeżeli problem wskazuje na miejscowy ucisk nerwu w nadgarstku lub łokciu, odpowiednim kierunkiem może być ortopeda zajmujący się ręką i neuropatiami uciskowymi.
Jeżeli dolegliwości zaczynają się w szyi i promieniują wzdłuż kończyny, potrzebna może być konsultacja specjalisty zajmującego się kręgosłupem.
Przy symetrycznym drętwieniu obu dłoni, szczególnie jeżeli podobne objawy występują również w stopach, diagnostyka może wymagać internisty lub neurologa.
W CRS Clinic konsultacja ortopedyczna obejmuje badanie ręki, a gdy jest to uzasadnione również USG. Wizyta trwa około 30 minut.
W CRS Clinic zajmujemy się pełną diagnostyką i leczeniem neuropatii uciskowych ręki, w tym zespołu cieśni nadgarstka. Lekarz najpierw ustala źródło objawów, a dopiero później kwalifikuje pacjenta do odpowiedniej metody leczenia.
CRS Clinic działa w Warszawie od 2016 roku, a zabiegi wykonywane pod kontrolą USG wylonujemy od 2018 roku.
Hydrodekompresję stosujemy w naszej praktyce od 2018 roku. W CRS Clinic wykonaliśmy ponad 3 000 zabiegów hydrodekompresji i leczymy pacjentów z zespołem cieśni nadgarstka na różnych etapach choroby.
Podczas jednej ścieżki lekarz może zbadać rękę, wykonać USG, ocenić nerw i ustalić dalsze postępowanie.
Nie każdy pacjent zostaje zakwalifikowany do hydrodekompresji.
U jednej osoby wystarczające może być postępowanie zachowawcze. U innej właściwym rozwiązaniem będzie zabieg pod kontrolą USG, a przy zaawansowanym uszkodzeniu nerwu potrzebne może być leczenie operacyjne.
Najważniejsze jest dobranie metody do stanu nerwu, a nie dopasowanie pacjenta do konkretnego zabiegu.
Tak, jeżeli wynika z chwilowego ucisku, np. po przespaniu nocy na ręce. Nawracające objawy również mogą czasami się zmniejszyć, szczególnie po zmianie obciążenia, a niektóre łagodne przypadki zespołu cieśni mogą minąć samoistnie. Jeżeli jednak problem utrzymuje się tygodniami, budzi w nocy albo narasta, warto ustalić jego przyczynę.
Najczęściej kciuk, palec wskazujący i środkowy oraz część palca serdecznego. Mały palec zwykle nie jest objęty typowymi zaburzeniami czucia związanymi z nerwem pośrodkowym.
Najbardziej charakterystyczne są objawy dotyczące małego palca oraz łokciowej części palca serdecznego. Mogą nasilać się podczas długiego zgięcia łokcia lub opierania się na nim.
Nie. Cieśń nadgarstka jest bardzo częstą przyczyną, ale drętwienie może być również związane z nerwem łokciowym, problemem w odcinku szyjnym kręgosłupa, neuropatią obwodową albo innym schorzeniem.
Nie istnieje jeden niedobór odpowiedzialny za takie objawy. Niedobór witaminy B12 może powodować neuropatię, ale przy drętwieniu palców należy brać pod uwagę również ucisk nerwu, cukrzycę, choroby metaboliczne i wiele innych przyczyn. Zakres badań ustala lekarz na podstawie całego obrazu objawów.
Nasilenie drętwienia w nocy jest bardzo charakterystyczne dla zespołu cieśni nadgarstka, szczególnie gdy dotyczy kciuka, palca wskazującego i środkowego. Samo występowanie objawu w nocy nie wystarcza jednak do rozpoznania i postawienia diagnozy.
Więcej opisujemy w poradniku drętwienie rąk w nocy.
Tak. Podrażnienie korzenia nerwowego w odcinku szyjnym może dawać zaburzenia czucia w ręce. Często występują wtedy również ból szyi, barku albo promieniowanie wzdłuż kończyny.
Nie zawsze. W typowym zespole cieśni rozpoznanie może opierać się na badaniu klinicznym uzupełnionym badaniem USG. EMG bywa pomocne w wybranych przypadkach, np. przy nietypowych objawach lub potrzebie dokładniejszej oceny funkcji nerwu.
Jeżeli przyczyną jest zespół cieśni nadgarstka, nocna orteza utrzymująca nadgarstek w neutralnym położeniu może u części pacjentów zmniejszyć objawy. Nie jest jednak rozwiązaniem każdego rodzaju drętwienia ręki.
Nie zawsze. O sposobie leczenia decydują przyczyna, stopień ucisku nerwu, czas trwania dolegliwości i ewentualne osłabienie mięśni. Przy łagodniejszych problemach można stosować leczenie nieoperacyjne, natomiast bardziej zaawansowana neuropatia może wymagać chirurgicznego uwolnienia nerwu.
Konsultacja ortopedyczna w CRS Clinic trwa około 30 minut. Lekarz przeprowadza wywiad, testy kliniczne, bada rękę, wykonuje USG oraz przedstawia plan dalszego leczenia. W przypadku cieśni nadgarstka i wskazania do leczenia metodą hydrodekompresji, zabieg można wykonać na tej samej wizycie.
Wieloletnie doświadczenie ortopedy chirurga zdobywał w Klinice Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu Uniwersytetu Medycznego w Warszawie.
Od kilku lat specjalizuje się w sonochirurgicznym, mało inwazyjnym leczeniu stawów kończyny górnej. Szczególnym obszarem zainteresowania jest nieoperacyjne leczenie zespołu cieśni nadgarstka i stosowanie zabiegu hydrodekompresji. W codziennej praktyce szeroko wykorzystuje swoje bogate doświadczenie w diagnozowaniu ultrasonograficznym (USG) oraz wykorzystaniu aparatury USG w leczeniu nieoperacyjnym.
Kwalifikuje Pacjentów do zabiegów hydrodekompresji i przeprowadza leczenie.
W CRS Clinic stosuje zasadę “jeden specjalista - jedna wizyta” - w czasie jednej konsultacji przeprowadza badanie kliniczne, diagnostykę USG oraz leczenie sonochirurgiczne.
Ściśle współpracuje z zespołem fizjoterapeutycznym zapewniając Pacjentowi kompleksową opiekę.
Specjalizacja: zespół cieśni nadgarstka i hydrodekompresja cieśni nadgarstka
Zajmuje się zarówno operacyjnym jak i zachowawczym leczeniem urazów, schorzeń i przeciążeń w obrębie stawów kończyny dolnej i górnej.
Szczególnym obszarem zainteresowania i rozwijania specjalistycznej praktyki jest leczenie zachowawcze poprzez zastosowanie tzw. sonochirurgii - wykonywania mało inwazyjnych zabiegów pod kontrolą ultrasonografu (USG). Zabiegi sonochirurgiczne mogą być alternatywą dla zabiegu operacyjnego lub skuteczną metodą obniżania dyskomfortu i poziomu bólu np. w trakcie leczenia choroby zwyrodnieniowej.
W razie potrzeby, już w trakcie pierwszej konsultacji, przeprowadza zabiegi sonochirurgiczne u pacjentów z następującymi schorzeniami:
Państwowy Egzamin Specjalizacyjny zdał z jednym z najwyższych wyników w Polsce. Stale podnosi swoje kwalifikacje w ramach szkoleń, kursów i staży. Uczestnik licznych kursów zawodowych m.in. z ultrasonografii narządu ruchu, leczenia schorzeń stawu kolanowego, biodrowego, ręki, nadgarstka, stawu łokciowego.
Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Chirurgii Ręki oraz zasłużonym Honorowym Dawcą Krwi.
W CRS Clinic wykonuje m. in. kriolezję kolana i kriolezję biodra oraz inne zabiegi sonochirurgiczne.
W CRS Clinic prowadzi konsultacje ortopedyczne połączone z diagnostyką ultrasonograficzną (USG) oraz leczeniem małoinwazyjnym w zakresie schorzeń takich jak:
W swojej pracy wykorzystuje zabiegi sonochirurgiczne, czyli małoinwazyjne procedury wykonywane pod kontrolą USG, które stanowią skuteczną alternatywę dla leczenia operacyjnego. Zajmuje się również wykonywaniem iniekcji dostawowych i okołostawowych (m.in. kwas hialuronowy, osocze bogatopłytkowe PRP) wspomagających proces regeneracji tkanek i odbudowy stawów.
Od ponad pięciu lat pracuje w Oddziale Urazowo-Ortopedycznym Szpitala Praskiego w Warszawie, gdzie zdobywa doświadczenie w diagnostyce oraz leczeniu chorób i urazów stawów — w tym stawu kolanowego, biodrowego, barkowego, łokciowego oraz nadgarstkowego. W ramach praktyki szpitalnej wykonuje również zabiegi operacyjne, co pozwala mu kompleksowo kwalifikować pacjentów zarówno do leczenia zachowawczego, jak i operacyjnego.
Szczególnym obszarem jego zainteresowań jest chirurgia kończyny górnej, zwłaszcza leczenie urazów i schorzeń obręczy barkowej. Specjalizuje się w małoinwazyjnych procedurach artroskopowych oraz w protezoplastyce stawu łopatkowo-ramiennego.
Stale rozwija swoje kompetencje zawodowe, uczestnicząc w licznych szkoleniach i konferencjach międzynarodowych — m.in. we Francji, Turcji, Grecji, Niemczech i Austrii. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Barku i Łokcia oraz Polskiego Towarzystwa Artroskopowego.
Konsultuje pacjentów w języku angielskim i hiszpańskim.
Ukończone kursy i szkolenia:
Kurs kadawerowy - protezoplastyka stawu ramiennego (2022, 2023, 2024)
Kurs Ultrasonografii narządu ruchu (2022)
Kurs Iniekcji Dostawowych pod kontrolą USG (2022)
Kursy artroskopii kończyny górnej (2023, 2024)
Berlin International Shoulder Course (2021, 2023, 2025)
Ocena MRI stawu ramiennego i kolanowego (2022, 2024)
Kurs chirurgii ręki oraz chirurgii rekonstrukcyjnej (2025)
Również leczy ścięgno Achillesa metodą Elektrolizy EPI.
Twoja wiadomość dotarła do naszej rejestracji.
Oddzwonimy tak szybko, jak to możliwe.
