Hydrodekompresja cieśni nadgarstka trwa około 20 minut, natomiast operacja odbarczenia nerwu pośrodkowego w CRS Clinic około 30 minut. Oba zabiegi wykonywane są w znieczuleniu miejscowym i nie wymagają pobytu w szpitalu.
Zespół cieśni nadgarstka, nazywany również zespołem kanału nadgarstka, polega na ucisku nerwu pośrodkowego w wąskiej przestrzeni po dłoniowej stronie nadgarstka.
Wielu pacjentów pyta o czas zabiegu, ponieważ obawia się długiego unieruchomienia ręki albo konieczności wielotygodniowego zwolnienia z pracy.
Warto jednak rozdzielić dwie różne rzeczy. Czas trwania samego zabiegu jest stosunkowo krótki i łatwy do określenia. Powrót do pełnej sprawności ręki trwa dłużej i zależy od zastosowanej metody, stopnia zaawansowania choroby oraz rodzaju codziennych obciążeń.
Cała wizyta zabiegowa jest oczywiście dłuższa niż sama procedura, ponieważ obejmuje przygotowanie pacjenta, znieczulenie, wykonanie zabiegu oraz krótką obserwację po jego zakończeniu.
Przygotowanie do zabiegu jest zwykle proste, a szczegółowe zalecenia pacjent otrzymuje podczas kwalifikacji. Zależą one od wybranej metody leczenia oraz ogólnego stanu zdrowia.
Na wizytę warto zabrać wcześniejsze wyniki badań dotyczących nadgarstka, jeśli były wykonywane.
Ponieważ zarówno hydrodekompresję, jak i operację wykonuje się w znieczuleniu miejscowym, zwykle nie ma potrzeby przychodzenia na czczo. Szczególnie ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, zwłaszcza wpływających na krzepnięcie krwi.
Nie należy odstawiać leków przeciwkrzepliwych samodzielnie. O tym, czy konieczna jest zmiana ich stosowania, decyduje lekarz prowadzący.
Warto również pomyśleć o praktycznych kwestiach po zabiegu. Ręka może być opatrzona i przez pewien czas mniej sprawna, dlatego wygodniej przyjść w ubraniu, które można łatwo założyć jedną ręką, oraz wcześniej zaplanować powrót do domu.
Zarówno hydrodekompresję, jak i operację cieśni nadgarstka wykonuje się w znieczuleniu miejscowym, dlatego zabiegi są zwykle dobrze tolerowane przez pacjentów.
Najbardziej odczuwalnym momentem jest zazwyczaj samo podanie znieczulenia. Pacjent może poczuć krótkie ukłucie i pieczenie, które po chwili ustępują.
W czasie właściwego zabiegu częściej odczuwany jest dotyk, nacisk lub rozpieranie niż ostry ból.
Po hydrodekompresji pacjenci często opisują zabieg jako mniej nieprzyjemny niż się spodziewali. Odczucia zawsze są jednak indywidualne, dlatego nie można obiecać całkowitego braku dyskomfortu.
Po ustąpieniu znieczulenia przez pierwszą dobę może utrzymywać się tkliwość w okolicy nadgarstka.
Jeżeli pacjent bardzo obawia się igieł albo samego zabiegu, warto powiedzieć o tym lekarzowi jeszcze przed rozpoczęciem procedury. Pozwala to spokojniej przeprowadzić cały proces i wyjaśnić kolejne etapy na bieżąco.
Hydrodekompresja to małoinwazyjny zabieg, podczas którego pod kontrolą USG lekarz podaje płyn w okolice nerwu pośrodkowego, aby oddzielić go od uciskających tkanek. Nie wykonuje się nacięcia skóry ani nie zakłada szwów.
Procedura zwykle obejmuje:
Lekarz przez cały czas obserwuje położenie igły na ekranie i może dokładnie kontrolować miejsce podania preparatu.
Celem hydrodekompresji jest zmniejszenie mechanicznego ucisku działającego na nerw pośrodkowy. Zabieg nie przecina więzadła poprzecznego nadgarstka i nie zmienia trwale anatomii kanału.
Dlatego przy bardzo zaawansowanym ucisku, szczególnie gdy doszło już do zaniku mięśni kłębu kciuka, leczeniem z wyboru pozostaje operacja.
Więcej informacji: hydrodekompresja cieśni nadgarstka.
Operacja cieśni nadgarstka polega na chirurgicznym odbarczeniu nerwu pośrodkowego. W CRS Clinic trwa około 30 minut i wykonywana jest w znieczuleniu miejscowym.
Zabieg ma charakter ambulatoryjny, więc pacjent nie wymaga hospitalizacji i wraca do domu tego samego dnia.
Przed operacją lekarz potwierdza wskazania na podstawie wywiadu, badania ręki oraz dostępnej diagnostyki.
Następnie podczas zabiegu wykonuje odbarczenie nerwu metodą otwartą, zabezpiecza ranę i zakłada opatrunek.
Pacjent otrzymuje zalecenia dotyczące pierwszych dni po operacji oraz terminu kontroli.
W CRS Clinic leczenie operacyjne zespołu cieśni nadgarstka wykonuje lek. Maciej Bazała, specjalista ortopedii i traumatologii narządu ruchu zajmujący się chirurgią ręki.
Operacja usuwa ucisk na nerw, ale nie zawsze jest w stanie cofnąć zmiany, które powstały przez wiele miesięcy lub lat. Dlatego im dłużej trwał silny ucisk, tym mniej przewidywalny może być późniejszy powrót pełnego czucia i siły.
Więcej na temat operacji: operacja cieśni nadgarstka w Warszawie.
Po zakończeniu zabiegu pacjent pozostaje krótko pod obserwacją, a następnie wraca do domu. Po operacji ręka jest zabezpieczona opatrunkiem, natomiast po hydrodekompresji zwykle wystarcza niewielki opatrunek w miejscu wkłucia.
Przez pierwsze godziny nadal działa znieczulenie miejscowe. Ręka może wtedy wydawać się mniej czuła, dlatego nie należy jej nadmiernie obciążać tylko dlatego, że chwilowo nie boli.
Po operacji mogą przejściowo występować ból w okolicy rany, obrzęk, tkliwość dłoni oraz dyskomfort podczas chwytania. Są to typowe elementy procesu gojenia.
Po hydrodekompresji dolegliwości są zwykle znacznie mniejsze i najczęściej ograniczają się do niewielkiej tkliwości miejsca wkłucia.
W CRS Clinic kontrola po operacji i zdjęcie szwów odbywają się standardowo po około 10-14 dniach. Lekarz ocenia wtedy gojenie rany, ruchomość ręki oraz możliwość stopniowego zwiększania obciążenia.
Po hydrodekompresji nie ma szwów, ponieważ nie wykonuje się nacięcia skóry.
Wizyta kontrolna po operacji nie służy jednak wyłącznie zdjęciu szwów. To moment, w którym lekarz ocenia również przebieg gojenia i decyduje, czy można rozpocząć kolejny etap rehabilitacji.
Rekonwalescencja trwa dłużej niż sam zabieg i wyraźnie różni się pomiędzy hydrodekompresją a operacją. Po hydrodekompresji pacjent zwykle szybko wraca do codziennych czynności, natomiast po operacji powrót do pełnego obciążania ręki wymaga kilku tygodni .
Po hydrodekompresji nie ma rany chirurgicznej ani szwów, dlatego powrót do podstawowych aktywności jest zazwyczaj szybki, często już w kolejnych dniach po zabiegu. Poprawa objawów może pojawiać się stopniowo. U części pacjentów pierwsza zmiana odczuwalna jest w ciągu godzin lub dni, u innych proces trwa dłużej. Tempo zależy między innymi od tego, jak silny był ucisk i jak długo trwały wcześniejsze objawy.
Po operacji pierwszym etapem jest gojenie rany. Następnie zdejmowane są szwy, a ręka stopniowo wraca do coraz większych obciążeń. Nie istnieje jeden uniwersalny kalendarz rekonwalescencji odpowiedni dla każdego pacjenta. Zakres i tempo dalszej pracy powinny wynikać ze stanu ręki podczas kontroli.
Po operacji cieśni nadgarstka orientacyjny powrót do lekkiej pracy biurowej przypada zwykle po 2-4 tygodniach, a do pracy fizycznej mocno obciążającej rękę po około 6-8 tygodniach.
Są to jednak jedynie przedziały orientacyjne. Osoba wykonująca pracę przy komputerze obciąża rękę inaczej niż fryzjer, kasjer, mechanik czy pracownik produkcji. Dlatego dwie osoby po identycznej operacji mogą otrzymać zupełnie inne zalecenia dotyczące powrotu do obowiązków. Znaczenie ma również to, czy zabieg był wykonany na ręce dominującej.
Po hydrodekompresji powrót do lekkich obowiązków jest zazwyczaj znacznie szybszy, ponieważ nie ma rany chirurgicznej. Część pacjentów może wykonywać lekką pracę już następnego dnia. Przy pracy wymagającej silnego chwytu, dźwigania lub wielokrotnych ruchów nadgarstka lekarz może jednak zalecić czasowe ograniczenie obciążenia.
Nie istnieje jedna ustalona liczba dni zwolnienia lekarskiego po zabiegu cieśni nadgarstka. O tym, czy L4 jest potrzebne i jak długo powinno trwać, decyduje lekarz na podstawie stanu ręki oraz charakteru wykonywanej pracy.
Lekarz bierze pod uwagę między innymi gojenie rany, nasilenie bólu, ruchomość dłoni, siłę chwytu oraz wymagania zawodowe pacjenta.
Osoba wykonująca pracę fizyczną może potrzebować znacznie dłuższego ograniczenia obowiązków niż pacjent pracujący przy komputerze.
Po hydrodekompresji większość pacjentów w ogóle nie potrzebuje zwolnienia z pracy.
Warto więc odróżnić dwie rzeczy: orientacyjny czas odzyskiwania sprawności ręki i długość zwolnienia lekarskiego nie są tym samym.
Po zabiegu ręka powinna być obciążana stopniowo, zgodnie z zaleceniami lekarza. Zbyt szybki powrót do dźwigania, silnego chwytu czy intensywnej pracy nie przyspiesza gojenia i może nasilać dolegliwości. Dokładne zalecenia zależą od rodzaju zabiegu.
Po operacji większe znaczenie ma ochrona rany i opatrunku oraz unikanie przedwczesnego długotrwałego obciążenia dłoni.
Po hydrodekompresji ograniczenia są zwykle mniejsze, ponieważ nie ma rany chirurgicznej.
Najważniejsza zasada jest prosta: nie testować ręki na siłę tylko dlatego, że ból chwilowo się zmniejszył. Jeżeli pacjent nie jest pewien, czy dana czynność jest już bezpieczna, lepiej zapytać o to lekarza podczas kontroli.
Po operacji cieśni nadgarstka warto ocenić rękę pod kątem fizjoterapii, ale nie każdy pacjent potrzebuje długiego programu rehabilitacji.
U części osób wystarcza instruktaż ćwiczeń i stopniowy powrót do aktywności. U innych potrzebna jest bardziej systematyczna praca nad ruchomością, funkcją ręki, siłą chwytu oraz blizną pooperacyjną.
Zakres rehabilitacji ustala fizjoterapeuta po ocenie dłoni i po konsultacji kontrolnej u lekarza.
Po hydrodekompresji fizjoterapia nie zawsze jest konieczna. Może być jednak pomocna, szczególnie jeśli oprócz ucisku nerwu występują przeciążenia nadgarstka, dłoni lub przedramienia.
Więcej informacji: ćwiczenia na cieśń nadgarstka oraz rehabilitacja cieśni nadgarstka.
Łagodny ból, tkliwość i niewielki obrzęk przez pierwsze dni mogą być normalną częścią gojenia. Niepokojące są natomiast objawy, które zamiast stopniowo ustępować, nasilają się.
Pilnego kontaktu z kliniką wymagają przede wszystkim:
W takich sytuacjach nie warto czekać do wcześniej zaplanowanej kontroli.
Objawy cieśni nadgarstka mogą nawrócić, chociaż nie dzieje się tak u każdego pacjenta. Ryzyko zależy między innymi od stopnia wcześniejszego uszkodzenia nerwu, czasu trwania choroby i późniejszego sposobu obciążania ręki.
Po hydrodekompresji u części pacjentów zabieg może wymagać powtórzenia.
Jeżeli mrowienie lub drętwienie wracają po kilku tygodniach albo miesiącach, nie oznacza to jednak automatycznie, że należy powtórzyć tę samą procedurę. Najpierw warto ponownie zbadać rękę i sprawdzić, z czego wynika nawrót.
Znaczenie ma również codzienny sposób używania nadgarstka. Sam zabieg może zmniejszyć ucisk, ale nie zmieni warunków pracy i nawyków, które przyczyniły się do powstania problemu.
Hydrodekompresja jest procedurą mniej inwazyjną i pozwala szybciej wrócić do codziennych czynności, natomiast operacja jest stosowana przede wszystkim przy bardziej zaawansowanym ucisku nerwu.
| Hydrodekompresja | Operacja odbarczenia | |
|---|---|---|
| Czas zabiegu | około 20 minut | około 30 minut |
| Znieczulenie | miejscowe | miejscowe |
| Nacięcie skóry | nie | tak |
| Szwy | nie | tak, zwykle zdejmowane po 10-14 dniach |
| Pobyt w szpitalu | nie | nie |
| Powrót do podstawowych czynności | zwykle bardzo szybki | stopniowo przez kolejne tygodnie |
| Powrót do pracy lekkiej | u części pacjentów już następnego dnia | orientacyjnie 2-4 tygodnie |
| Powrót do pracy fizycznej | zależy od obciążenia | orientacyjnie 6-8 tygodni |
| Kiedy jest rozważana | przede wszystkim wczesne i umiarkowane stadia | zaawansowany ucisk, w tym zaniki mięśni |
| Koszt | 2100 zł | 4600 zł |
Nie są to metody konkurujące ze sobą. Stosuje się je w różnych sytuacjach klinicznych, a o wyborze właściwej drogi decyduje lekarz po zbadaniu ręki i ocenie stopnia ucisku.
Więcej o leczeniu cieśni nadgarstka: Leczenie cieśni nadgarstka.
Kwalifikacja polega na ocenie objawów, funkcji ręki oraz stopnia ucisku nerwu. Dopiero na tej podstawie lekarz decyduje, czy pacjent powinien być leczony zachowawczo, metodą hydrodekompresji czy operacyjnie.
Podczas wizyty lekarz zwraca uwagę przede wszystkim na:
CRS Clinic jako pierwsza placówka w Polsce wprowadziła hydrodekompresję cieśni nadgarstka w 2018 roku. Od tego czasu wykonaliśmy ponad 3 000 zabiegów hydrodekompresji, a leczenie zespołu cieśni nadgarstka prowadzone było u ponad 5000 pacjentów.
Diagnostyka, kwalifikacja i leczenie odbywają się w jednym miejscu, co pozwala skrócić drogę od rozpoznania do właściwej terapii.
Rejestracja: +48 516 167 506
Pon-Pt 07:30-21:30
Sob 09:00-13:00
Hydrodekompresja trwa około 20 minut, natomiast operacja odbarczenia nerwu pośrodkowego w CRS Clinic około 30 minut. Oba zabiegi wykonywane są w znieczuleniu miejscowym i ambulatoryjnie.
Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym i zwykle jest dobrze tolerowany przez pacjentów. Najbardziej odczuwalny bywa moment podania znieczulenia. W czasie zabiegu pacjent może odczuwać niewielkie rozpieranie lub uczucie ucisku. Po ustąpieniu znieczulenia może pojawić się przejściowa tkliwość nadgarstka.
Zarówno hydrodekompresję, jak i operację wykonuje się w znieczuleniu miejscowym. Pacjent pozostaje przytomny i nie wymaga znieczulenia ogólnego.
Szczegółowe zalecenia przekazuje lekarz podczas kwalifikacji. Zwykle nie trzeba być na czczo. Pacjent powinien poinformować lekarza o przyjmowanych lekach, szczególnie wpływających na krzepnięcie, i nie powinien samodzielnie ich odstawiać.
Nie ma jednej ustalonej liczby dni. Długość zwolnienia zależy od stanu ręki, rodzaju zabiegu i charakteru wykonywanej pracy. Decyzję podejmuje lekarz prowadzący.
Przy pracy lekkiej lub biurowej orientacyjnie po 2-4 tygodniach. Przy pracy fizycznej mocno obciążającej rękę najczęściej po około 6-8 tygodniach. Ostateczne zalecenia są indywidualne.
W CRS Clinic kontrola i zdjęcie szwów odbywają się standardowo po około 10-14 dniach. Po hydrodekompresji szwów nie ma.
Do podstawowych codziennych czynności pacjent zwykle wraca bardzo szybko, ponieważ nie ma rany chirurgicznej. Poprawa objawów może pojawiać się stopniowo w ciągu kolejnych godzin, dni lub dłużej, zależnie od stopnia ucisku nerwu.
Po operacji wskazana jest ocena fizjoterapeutyczna, ale nie każdy pacjent wymaga długiej rehabilitacji. Po hydrodekompresji fizjoterapia bywa pomocna, szczególnie przy współistniejących przeciążeniach ręki.
Ręki nie należy zbyt szybko mocno obciążać. Zakres ograniczeń zależy od metody i stanu pacjenta, dlatego szczegółowe zalecenia przekazuje lekarz.
Tak, objawy mogą nawracać. W takiej sytuacji warto ponownie zbadać rękę i ustalić przyczynę zamiast automatycznie powtarzać wcześniejsze leczenie.
Niepokojące są objawy, które narastają zamiast ustępować: coraz silniejszy ból, zaczerwienienie, wyciek z rany, gorączka, duży obrzęk albo nowe zaburzenia czucia.
Wieloletnie doświadczenie ortopedy chirurga zdobywał w Klinice Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu Uniwersytetu Medycznego w Warszawie.
Od kilku lat specjalizuje się w sonochirurgicznym, mało inwazyjnym leczeniu stawów kończyny górnej. Szczególnym obszarem zainteresowania jest nieoperacyjne leczenie zespołu cieśni nadgarstka i stosowanie zabiegu hydrodekompresji. W codziennej praktyce szeroko wykorzystuje swoje bogate doświadczenie w diagnozowaniu ultrasonograficznym (USG) oraz wykorzystaniu aparatury USG w leczeniu nieoperacyjnym.
Kwalifikuje Pacjentów do zabiegów hydrodekompresji i przeprowadza leczenie.
W CRS Clinic stosuje zasadę “jeden specjalista - jedna wizyta” - w czasie jednej konsultacji przeprowadza badanie kliniczne, diagnostykę USG oraz leczenie sonochirurgiczne.
Ściśle współpracuje z zespołem fizjoterapeutycznym zapewniając Pacjentowi kompleksową opiekę.
Specjalizacja: zespół cieśni nadgarstka i hydrodekompresja cieśni nadgarstka
Już na wczesnym etapie szkolenia specjalizacyjnego zainteresował się chirurgią ręki, która stała się obszarem jego wyjątkowych kompetencji.
Podczas praktyki klinicznej zdobył szerokie doświadczenie w leczeniu schorzeń kończyny górnej.
Jako jeden z nielicznych specjalistów w Polsce wykonuje zabieg fasciotomii igłowej u Pacjentów z chorobą/ przykurczem Dupuytrena.
Wykonuje m.in. operacje:
Ukończył studia na II Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Warszawie. Jest pracownikiem naukowym Kliniki Ortopedycznej I Wydziału Lekarskiego WUM, szkoli studentów i lekarzy, jest autorem publikacji w czasopismach naukowych i doniesień konferencyjnych.
W CRS Clinic wykonuje operacje: cieśni nadgarstka, palca zatrzaskującego i choroby de Quervaina jak i wykonuje nieoperacyjny zabieg fasciotomii igłowej w leczeniu choroby Dupuytrena.
