14 lipca 2026
Co zamiast endoprotezy kolana? Nieoperacyjne alternatywy dla operacji
Zwyrodnienie stawu skokowego, nazywane również artrozą kostki, to postępujące uszkodzenie chrząstki pokrywającej powierzchnie stawu. Najczęściej rozwija się po przebytych skręceniach, złamaniach i innych urazach, które zaburzają stabilność lub prawidłową pracę kostki.
Typowe objawy to ból podczas chodzenia, obrzęk po wysiłku, sztywność oraz ograniczenie ruchomości stopy. Zaawansowane zmiany mogą utrudniać codzienne funkcjonowanie i powodować zmianę sposobu chodzenia.
Zużytej chrząstki nie można całkowicie odtworzyć, ale można skutecznie ograniczyć ból, poprawić funkcję stawu i spowolnić pogarszanie się sprawności. Leczenie zwyrodnienia stawu skokowego bez operacji może obejmować fizjoterapię, iniekcje wykonywane pod kontrolą USG, odpowiednie odciążenie oraz kriolezję nerwów przewodzących ból.
W CRS Clinic w Warszawie dobieramy leczenie indywidualnie po badaniu ortopedycznym i diagnostyce obrazowej. U odpowiednio zakwalifikowanych pacjentów stosujemy między innymi kriolezję, która w naszej praktyce przynosi poprawę u około 90% pacjentów, a jej efekt utrzymuje się średnio przez około 12 miesięcy.
Zwyrodnienie stawu skokowego to stopniowe uszkadzanie chrząstki, która umożliwia płynny ruch pomiędzy kośćmi tworzącymi kostkę. Gdy chrząstka staje się cieńsza i traci swoje właściwości, zwiększa się tarcie w stawie, pojawia się stan zapalny, ból oraz ograniczenie ruchu.
Staw skokowy każdego dnia przenosi duże obciążenia. Umożliwia chodzenie, bieganie, wchodzenie po schodach oraz utrzymywanie równowagi na nierównym podłożu. Nawet niewielkie zaburzenie jego stabilności może z czasem wpływać na sposób rozkładania sił w całej kończynie.
W przeciwieństwie do zwyrodnienia kolana lub biodra artroza stawu skokowego stosunkowo rzadko jest wyłącznie wynikiem wieku. W wielu przypadkach ma charakter pourazowy i rozwija się po:
Zmiany zwyrodnieniowe mogą rozwijać się stopniowo przez wiele lat. Pacjent nie zawsze łączy obecne dolegliwości z urazem, do którego doszło wcześniej.
Najczęstszym objawem zwyrodnienia stawu skokowego jest ból pojawiający się podczas chodzenia i obciążania stopy. W miarę postępu choroby mogą dołączyć obrzęki, sztywność, ograniczenie ruchomości oraz trudności podczas poruszania się po schodach lub nierównym podłożu.
Na początku dolegliwości często występują dopiero po dłuższym spacerze, treningu lub całym dniu spędzonym na nogach. Ból może zmniejszać się po odpoczynku, dlatego część pacjentów przez długi czas odkłada diagnostykę.
Typowe objawy zwyrodnienia stawu skokowego obejmują:
W bardziej zaawansowanych przypadkach ból może występować także podczas krótkich spacerów, a niekiedy również w spoczynku. Pacjent zaczyna nieświadomie oszczędzać bolącą nogę, co może przeciążać kolano, biodro, miednicę i kręgosłup.
Ból zwyrodnieniowy najczęściej jest odczuwany z przodu stawu skokowego, po jego bokach lub głęboko wewnątrz kostki. Jego dokładne umiejscowienie zależy jednak od tego, która część stawu jest najbardziej przeciążona oraz czy występują dodatkowe uszkodzenia więzadeł, ścięgien lub chrząstki.
Dolegliwości mogą pojawiać się:
Sam ból kostki nie zawsze oznacza artrozę. Podobne objawy mogą powodować między innymi uszkodzenia więzadeł, zapalenie ścięgien, konflikt przedni stawu skokowego, choroby reumatyczne, urazy chrzęstno-kostne lub przeciążenie tkanek miękkich. Dlatego przed
Zwyrodnienie stawu skokowego najczęściej rozwija się na skutek wcześniejszego urazu, który zmienił stabilność lub mechanikę pracy kostki. Nieprawidłowy rozkład obciążeń prowadzi do stopniowego przeciążania chrząstki i może powodować jej szybsze zużywanie.
Do głównych przyczyn artrozy stawu skokowego należą:
Skręcenie może uszkodzić więzadła odpowiedzialne za stabilność stawu. Jeżeli po urazie nie zostanie odbudowana siła mięśniowa, czucie głębokie i kontrola ruchu, kostka może pozostać niestabilna.
Powtarzające się skręcenia powodują kolejne mikrourazy chrząstki i zwiększają ryzyko zmian zwyrodnieniowych.
Złamanie może uszkodzić powierzchnię stawową lub zmienić ustawienie kości. Nawet po wygojeniu urazu obciążenie może nie rozkładać się równomiernie, co prowadzi do miejscowego przeciążania chrząstki.
Niestabilny staw wykonuje niekontrolowane ruchy i gorzej reaguje na zmianę podłoża. Z czasem może to powodować uszkodzenia chrząstki, ból oraz nawracające obrzęki.
Wady osi kończyny, deformacje stopy oraz nieprawidłowy wzorzec chodu mogą zwiększać nacisk na wybraną część stawu skokowego.
Rzadziej przyczyną zmian są choroby reumatyczne, dna moczanowa, zaburzenia metaboliczne lub przebyte infekcje stawu.
Tak, artroza stawu skokowego może ujawnić się dopiero po kilku, kilkunastu, a nawet kilkudziesięciu latach od skręcenia lub złamania kostki. Proces uszkadzania chrząstki często przebiega stopniowo, dlatego przez długi czas pacjent może nie odczuwać wyraźnych dolegliwości.
Po urazie może pozostać niewielka niestabilność, ograniczenie ruchu lub zaburzenie ustawienia stawu. Początkowo organizm potrafi je kompensować, jednak wieloletnie nieprawidłowe obciążanie chrząstki może prowadzić do bólu i sztywności.
Z tego powodu nawracające skręcenia oraz utrzymujące się ograniczenie ruchomości kostki nie powinny być bagatelizowane, nawet jeżeli ból po urazie ustąpił.
Rozpoznanie zwyrodnienia stawu skokowego opiera się na rozmowie z pacjentem, badaniu ortopedycznym oraz odpowiednio dobranych badaniach obrazowych. Lekarz ocenia nie tylko chrząstkę i kości, ale również stabilność kostki, zakres ruchu, sposób chodzenia oraz stan więzadeł i ścięgien.
Podczas konsultacji lekarz sprawdza między innymi:
RTG pozwala ocenić szerokość szpary stawowej, ustawienie kości, obecność osteofitów oraz stopień zaawansowania zmian. W wielu przypadkach szczególnie wartościowe są zdjęcia wykonywane w pozycji stojącej, czyli podczas obciążania kończyny.
USG umożliwia ocenę tkanek miękkich, więzadeł, ścięgien, błony maziowej i obecności płynu w stawie. Badanie może być wykonane dynamicznie, czyli podczas poruszania stopą.
USG wykorzystujemy również podczas iniekcji i innych małoinwazyjnych procedur. Lekarz widzi położenie igły na ekranie i może precyzyjnie dotrzeć do wybranej struktury.
Rezonans może być potrzebny, gdy lekarz podejrzewa uszkodzenie chrząstki, obrzęk kości, zmiany chrzęstno-kostne lub inne problemy niewidoczne w podstawowych badaniach.
Nie każdy pacjent wymaga wszystkich badań. Zakres diagnostyki dobiera się do objawów, wyniku badania klinicznego i planowanego leczenia.
Zwyrodnienia stawu skokowego nie można cofnąć, ale jego objawy można skutecznie leczyć bez operacji. Celem terapii jest zmniejszenie bólu, poprawa ruchomości, zwiększenie stabilności kostki i umożliwienie pacjentowi powrotu do codziennej aktywności.
Plan leczenia powinien wynikać z przyczyny bólu i stopnia zaawansowania zmian. Innego postępowania potrzebuje pacjent z niewielką artrozą i niestabilnością po skręceniach, a innego osoba z zaawansowanym zużyciem stawu i bólem pojawiającym się podczas każdego kroku.
W leczeniu nieoperacyjnym wykorzystuje się między innymi:
| Metoda | Na czym polega? | Główny cel |
|---|---|---|
| Fizjoterapia | Ćwiczenia poprawiające siłę, ruchomość, stabilność i kontrolę stawu | Ochrona kostki przed dalszym przeciążaniem |
| Modyfikacja aktywności | Czasowe ograniczenie ruchów nasilających ból i zmiana sposobu obciążania | Wyciszenie zaostrzenia |
| Obuwie, wkładki lub stabilizator | Poprawa ustawienia stopy i ograniczenie niekontrolowanych ruchów | Lepszy rozkład obciążeń |
| Leki przeciwbólowe lub przeciwzapalne | Krótkotrwałe leczenie objawów zgodnie z zaleceniem lekarza | Zmniejszenie bólu i stanu zapalnego |
| Iniekcje pod kontrolą USG | Precyzyjne podanie preparatu do stawu lub jego okolicy | Zmniejszenie dolegliwości i poprawa warunków pracy stawu |
| Kriolezja | Długotrwałe wyłączenie wybranych nerwów czuciowych przewodzących ból | Długotrwałe ograniczenie przewlekłego bólu |
W wielu przypadkach najlepszy efekt daje połączenie kilku metod. Zmniejszenie bólu może umożliwić rozpoczęcie skuteczniejszej fizjoterapii, a poprawa stabilności pomaga chronić staw przed kolejnymi przeciążeniami.
Zabiegi na zwyrodnienie stawu skokowego dobiera się do źródła bólu, stopnia uszkodzenia stawu i oczekiwanego celu leczenia. Mogą to być iniekcje wykonywane pod kontrolą USG lub kriolezja stosowana przy przewlekłym bólu, którego nie udało się wystarczająco ograniczyć innymi metodami.
Sam zabieg nie powinien być wybierany wyłącznie na podstawie opisu rezonansu lub RTG. Przed procedurą lekarz powinien zbadać pacjenta i ustalić, czy ból rzeczywiście pochodzi ze stawu skokowego, a nie na przykład z więzadeł, ścięgien albo sąsiednich stawów stopy.
Do stosowanych metod należą:
W CRS Clinic procedury wykonujemy pod kontrolą USG. Zwiększa to precyzję dotarcia do wybranej struktury i pozwala ograniczyć niepotrzebne nakłuwanie okolicznych tkanek.
Kriolezja stawu skokowego polega na kontrolowanym schłodzeniu wybranych nerwów czuciowych przewodzących ból z okolicy stawu. Zabieg nie usuwa zmian zwyrodnieniowych, ale może na wiele miesięcy wyraźnie ograniczyć odczuwanie przewlekłego bólu.
Podczas procedury lekarz dociera do odpowiedniego nerwu za pomocą specjalnej sondy. Niska temperatura powoduje czasowe przerwanie przewodzenia sygnałów bólowych, bez usuwania nerwu.
Kriolezję rozważa się szczególnie wtedy, gdy:
W naszej praktyce klinicznej kriolezja stosowana w leczeniu bólu zwyrodnieniowego przynosi poprawę u około 90% odpowiednio zakwalifikowanych pacjentów. Średni okres zmniejszenia lub ustąpienia bólu wynosi około 12 miesięcy, chociaż indywidualny efekt może utrzymywać się krócej lub dłużej.
Kriolezja działa przeciwbólowo, ale nie odbudowuje chrząstki i nie usuwa mechanicznej przyczyny zwyrodnienia. Dlatego po wyciszeniu dolegliwości ważne jest dalsze leczenie funkcjonalne, w szczególności poprawa ruchomości, siły i stabilności stawu.
Kwas hialuronowy może u części pacjentów zmniejszyć ból i poprawić płynność ruchu w stawie skokowym. Nie odbudowuje jednak całkowicie zużytej chrząstki i nie cofa artrozy, dlatego jego zastosowanie powinno wynikać z indywidualnej kwalifikacji.
Preparat podaje się bezpośrednio do stawu. Jego zadaniem jest poprawa właściwości płynu stawowego, ograniczenie tarcia oraz stworzenie lepszych warunków do poruszania się.
Iniekcja może być rozważana szczególnie wtedy, gdy:
W CRS Clinic iniekcje wykonujemy pod kontrolą USG. Lekarz obserwuje położenie igły i może precyzyjnie podać preparat do stawu.
PRP może być rozważane u wybranych pacjentów, szczególnie przy mniej zaawansowanych zmianach lub współistniejących uszkodzeniach tkanek miękkich. Nie jest jednak metodą, która odtwarza prawidłową chrząstkę w mocno zniszczonym stawie.
Osocze bogatopłytkowe przygotowuje się z krwi pacjenta. Zawiera płytki krwi oraz substancje uczestniczące w procesach naprawczych organizmu.
Decyzja o zastosowaniu PRP zależy między innymi od:
Nie każdy pacjent ze zwyrodnieniem stawu skokowego będzie dobrym kandydatem do PRP. Preparat nie powinien być proponowany automatycznie bez wcześniejszego badania.
Fizjoterapia jest jednym z najważniejszych elementów leczenia zwyrodnienia stawu skokowego, ponieważ poprawia stabilność, ruchomość i sposób obciążania kończyny. Odpowiednio dobrane ćwiczenia mogą zmniejszyć przeciążenie stawu i ułatwić bezpieczne poruszanie się.
Program rehabilitacji może obejmować:
Ćwiczenia nie powinny być przypadkowe. Zbyt intensywne rozciąganie, forsowanie bolesnego zakresu albo powtarzanie ruchów nasilających dolegliwości może dodatkowo drażnić staw.
W okresie silnego bólu rehabilitacja bywa trudna. W takiej sytuacji wcześniejsze ograniczenie dolegliwości za pomocą odpowiednio dobranej procedury może pomóc pacjentowi rozpocząć skuteczną pracę nad funkcją stawu.
Postępu zwyrodnienia nie można całkowicie zatrzymać u każdego pacjenta, ale można ograniczyć czynniki przyspieszające przeciążanie stawu. Najważniejsze jest poprawienie stabilności kostki, utrzymanie możliwie dobrego zakresu ruchu i unikanie powtarzających się urazów.
W codziennym postępowaniu warto zadbać o:
U osób z nadwagą nawet umiarkowane zmniejszenie masy ciała może ograniczyć obciążenie stawów kończyn dolnych podczas chodzenia.
Szczególnie ważna jest prawidłowa rehabilitacja po skręceniu kostki. Samo ustąpienie bólu nie zawsze oznacza, że staw odzyskał pełną stabilność.
Konsultacja jest wskazana, gdy ból kostki nawraca, utrzymuje się dłużej niż kilka tygodni, powoduje obrzęk lub ogranicza chodzenie. Wcześniejsza diagnostyka pozwala ustalić przyczynę dolegliwości, zanim ograniczenie ruchu i nieprawidłowy chód doprowadzą do kolejnych przeciążeń.
Nie warto odkładać wizyty, jeżeli:
Pilnej oceny wymaga nagły, silny ból po urazie, brak możliwości obciążenia kończyny, znaczny obrzęk, widoczna deformacja, gorący i zaczerwieniony staw albo objawy infekcji.
Operację rozważa się przede wszystkim przy zaawansowanych zmianach, silnym bólu i dużym ograniczeniu sprawności, gdy prawidłowo prowadzone leczenie nieoperacyjne nie przynosi wystarczającej poprawy. Nie każdy pacjent ze zwyrodnieniem stawu skokowego wymaga operacji.
Do najczęściej rozważanych metod operacyjnych należą:
Usztywnienie może zmniejszyć ból, ale eliminuje ruch w operowanym stawie. Endoproteza pozwala zachować część ruchomości, jednak nie jest odpowiednia dla każdego pacjenta.
Decyzja zależy między innymi od wieku, aktywności, ustawienia kończyny, jakości kości, stopnia uszkodzenia stawu oraz stanu sąsiednich stawów.
W CRS Clinic koncentrujemy się na diagnostyce i nieoperacyjnym leczeniu bólu stawu skokowego. Jeżeli badanie wskazuje, że najlepszym rozwiązaniem będzie operacja, kierujemy pacjenta do ośrodka specjalizującego się w chirurgii stopy i stawu skokowego.
Leczenie nieoperacyjne może u części pacjentów zmniejszyć ból i poprawić sprawność na tyle, aby odsunąć decyzję o operacji. Nie cofnie jednak zaawansowanego zniszczenia stawu, dlatego jego skuteczność zależy od stopnia zmian i prawidłowego dobrania metod.
Największe znaczenie ma połączenie:
U pacjentów z silnym bólem kriolezja może stworzyć okres, w którym łatwiej jest chodzić, ćwiczyć i odzyskać część sprawności. Nie oznacza to jednak, że każdy pacjent będzie mógł bezterminowo uniknąć operacji.
Celem jest osiągnięcie możliwie najlepszej funkcji stawu przy najmniejszej koniecznej ingerencji.
CRS Clinic specjalizuje się w ortopedii, sonochirurgii i małoinwazyjnym leczeniu bólu narządu ruchu. Łączymy diagnostykę ortopedyczną, procedury wykonywane pod kontrolą USG oraz fizjoterapię, aby leczyć nie tylko sam ból, ale również zaburzenia wpływające na pracę stawu.
Nasze doświadczenie obejmuje:
Każdy plan leczenia ustalamy indywidualnie. Nie zakładamy, że jedna metoda będzie odpowiednia dla wszystkich pacjentów ze zmianami zwyrodnieniowymi.
Zwyrodnienie stawu skokowego to postępujące uszkodzenie chrząstki pokrywającej powierzchnie stawu. Najczęściej rozwija się po skręceniach, złamaniach i innych urazach, które zmieniają stabilność lub sposób obciążania kostki.
Pierwszym objawem jest zazwyczaj ból po dłuższym chodzeniu lub wysiłku. Może pojawić się również obrzęk, sztywność po odpoczynku i stopniowe ograniczenie ruchu stopy.
Nie, całkowicie zużytej chrząstki nie można przywrócić do pierwotnego stanu. Można jednak skutecznie ograniczać ból, poprawiać funkcję stawu i zmniejszać wpływ choroby na codzienne życie.
Nie zawsze. Wczesne zmiany mogą przez długi czas nie powodować wyraźnych objawów. Nasilenie bólu nie zawsze odpowiada również stopniowi zmian widocznych w RTG lub rezonansie.
Leczenie może obejmować fizjoterapię, modyfikację aktywności, odpowiednie obuwie lub stabilizator, leczenie przeciwbólowe, iniekcje pod kontrolą USG oraz kriolezję. Metodę dobiera lekarz po ustaleniu źródła bólu.
Nie, kwas hialuronowy nie odbudowuje całkowicie zużytej chrząstki. Może jednak poprawić właściwości płynu stawowego, zmniejszyć tarcie i u części pacjentów ograniczyć ból podczas ruchu.
Kriolezja polega na kontrolowanym schłodzeniu nerwów przewodzących ból ze stawu. Zabieg nie usuwa zwyrodnienia, ale może na wiele miesięcy ograniczyć dolegliwości i ułatwić chodzenie oraz rehabilitację.
W naszej praktyce efekt utrzymuje się średnio około 12 miesięcy, ale czas działania jest indywidualny. U części pacjentów poprawa może trwać krócej, a u innych dłużej.
Tak. Skręcenie może prowadzić do uszkodzenia więzadeł i przewlekłej niestabilności, która przez wiele lat przeciąża chrząstkę. Objawy zwyrodnienia mogą pojawić się długo po samym urazie.
Tak, ruch jest zwykle wskazany, ale jego zakres powinien być dostosowany do objawów. Regularne chodzenie przez silny ból i obrzęk może nasilać podrażnienie stawu, dlatego plan aktywności warto ustalić z lekarzem lub fizjoterapeutą.
Najczęściej stosuje się ćwiczenia poprawiające ruchomość, siłę mięśni łydki i stopy, równowagę oraz stabilność kostki. Dokładny zestaw powinien być dobrany indywidualnie, ponieważ niektóre ruchy mogą być niewskazane przy zaawansowanych zmianach.
Endoprotezę rozważa się przede wszystkim przy zaawansowanym uszkodzeniu stawu, silnym bólu i dużym ograniczeniu sprawności. Wcześniej zwykle wykorzystuje się dostępne metody leczenia nieoperacyjnego.
Artroza jest chorobą przewlekłą, dlatego nie ma jednego czasu leczenia dla wszystkich pacjentów. Terapia może obejmować okresowe zabiegi, regularną fizjoterapię, kontrolę obciążeń oraz wizyty oceniające postęp choroby.
Diagnostyką i leczeniem zwyrodnienia stawu skokowego zajmuje się ortopeda, najlepiej mający doświadczenie w leczeniu stopy i stawu skokowego. W zależności od problemu w terapię może być również zaangażowany fizjoterapeuta.
Zajmuje się zarówno operacyjnym jak i zachowawczym leczeniem urazów, schorzeń i przeciążeń w obrębie stawów kończyny dolnej i górnej.
Szczególnym obszarem zainteresowania i rozwijania specjalistycznej praktyki jest leczenie zachowawcze poprzez zastosowanie tzw. sonochirurgii - wykonywania mało inwazyjnych zabiegów pod kontrolą ultrasonografu (USG). Zabiegi sonochirurgiczne mogą być alternatywą dla zabiegu operacyjnego lub skuteczną metodą obniżania dyskomfortu i poziomu bólu np. w trakcie leczenia choroby zwyrodnieniowej.
W razie potrzeby, już w trakcie pierwszej konsultacji, przeprowadza zabiegi sonochirurgiczne u pacjentów z następującymi schorzeniami:
Państwowy Egzamin Specjalizacyjny zdał z jednym z najwyższych wyników w Polsce. Stale podnosi swoje kwalifikacje w ramach szkoleń, kursów i staży. Uczestnik licznych kursów zawodowych m.in. z ultrasonografii narządu ruchu, leczenia schorzeń stawu kolanowego, biodrowego, ręki, nadgarstka, stawu łokciowego.
Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Chirurgii Ręki oraz zasłużonym Honorowym Dawcą Krwi.
W CRS Clinic prowadzi konsultacje ortopedyczne połączone z diagnostyką ultrasonograficzną (USG) oraz leczeniem małoinwazyjnym w zakresie schorzeń takich jak:
W swojej pracy wykorzystuje zabiegi sonochirurgiczne, czyli małoinwazyjne procedury wykonywane pod kontrolą USG, które stanowią skuteczną alternatywę dla leczenia operacyjnego. Zajmuje się również wykonywaniem iniekcji dostawowych i okołostawowych (m.in. kwas hialuronowy, osocze bogatopłytkowe PRP) wspomagających proces regeneracji tkanek i odbudowy stawów.
Od ponad pięciu lat pracuje w Oddziale Urazowo-Ortopedycznym Szpitala Praskiego w Warszawie, gdzie zdobywa doświadczenie w diagnostyce oraz leczeniu chorób i urazów stawów — w tym stawu kolanowego, biodrowego, barkowego, łokciowego oraz nadgarstkowego. W ramach praktyki szpitalnej wykonuje również zabiegi operacyjne, co pozwala mu kompleksowo kwalifikować pacjentów zarówno do leczenia zachowawczego, jak i operacyjnego.
Szczególnym obszarem jego zainteresowań jest chirurgia kończyny górnej, zwłaszcza leczenie urazów i schorzeń obręczy barkowej. Specjalizuje się w małoinwazyjnych procedurach artroskopowych oraz w protezoplastyce stawu łopatkowo-ramiennego.
Stale rozwija swoje kompetencje zawodowe, uczestnicząc w licznych szkoleniach i konferencjach międzynarodowych — m.in. we Francji, Turcji, Grecji, Niemczech i Austrii. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Barku i Łokcia oraz Polskiego Towarzystwa Artroskopowego.
Konsultuje pacjentów w języku angielskim i hiszpańskim.
Ukończone kursy i szkolenia:
Kurs kadawerowy - protezoplastyka stawu ramiennego (2022, 2023, 2024)
Kurs Ultrasonografii narządu ruchu (2022)
Kurs Iniekcji Dostawowych pod kontrolą USG (2022)
Kursy artroskopii kończyny górnej (2023, 2024)
Berlin International Shoulder Course (2021, 2023, 2025)
Ocena MRI stawu ramiennego i kolanowego (2022, 2024)
Kurs chirurgii ręki oraz chirurgii rekonstrukcyjnej (2025)
