
Brak operacji nie oznacza braku leczenia przepukliny. Fizjoterapia, dostosowanie aktywności, leczenie farmakologiczne i kontrola lekarska są elementami postępowania zachowawczego, które u wielu pacjentów wystarcza.
Również obserwacja może być świadomą decyzją medyczną. Powinna jednak uwzględniać ocenę objawów oraz ustalenie, kiedy potrzebna jest ponowna konsultacja.
Problem pojawia się wtedy, gdy dolegliwości utrzymują się lub narastają, a ich przyczyna i wpływ na sprawność nie zostały ocenione przez lekarza. W takim przypadku łatwo przeoczyć zmianę wymagającą innego postępowania.

Przepuklina oznacza miejscowe przemieszczenie materiału krążka międzykręgowego poza jego prawidłowe granice. Nie jest tym samym co każde uwypuklenie krążka ani samo pęknięcie jego zewnętrznej warstwy.
Zmiany zwyrodnieniowe, uwypuklenie i przepuklina nie muszą tworzyć kolejnych etapów, przez które przechodzi każdy pacjent. O leczeniu nie decyduje wyłącznie nazwa zmiany w opisie rezonansu, lecz jej związek z objawami.
Pełny opis schorzenia, jego przyczyn i dostępnych metod leczenia znajdziesz w poradniku o przepuklinie kręgosłupa.
Przebieg przepukliny lędźwiowej jest zmienny: dolegliwości mogą słabnąć, nawracać albo się nasilać. Nie należy zakładać, że brak zabiegu nieuchronnie prowadzi do coraz większego ucisku na nerw.
U części osób pojawia się ból promieniujący z pleców do pośladka i nogi. Bywa on mylony z problemem stawu biodrowego. Różnice omawiamy w poradniku o tym, skąd bierze się ból kręgosłupa lędźwiowego i biodra.
Możliwe zmiany dolegliwości obejmują:
Nie jest to sztywna kolejność w jakiej rozwija się choroba. Poszczególne objawy mogą wystąpić niezależnie, a niektóre z nich mogą nie pojawić się wcale u części pacjentów.
Podczas obserwacji liczy się nie tylko nasilenie bólu, ale też zmiana czucia, siły i codziennej sprawności. Nowa trudność z uniesieniem stopy wymaga innego podejścia niż znany, okresowo nawracający ból pleców.
Nowe zaburzenia czucia lub osłabienie mięśni są powodem do ponownej oceny lekarskiej, nawet jeśli sam ból się zmniejszył. Nie oznaczają automatycznie większej przepukliny, ale mogą wskazywać na pogorszenie funkcji nerwu.
Zwróć uwagę na:
Ból budzący w nocy lub utrudniający znalezienie wygodnej pozycji również warto zgłosić lekarzowi. Sam w sobie nie dowodzi jednak narastającego ucisku na korzeń nerwowy.
Badanie pozwala odróżnić m.in. osłabienie wynikające z bólu i ograniczenia aktywności od niedowładu związanego z zaburzeniem pracy nerwu.
Nie czekaj na planową wizytę, jeśli wraz z dolegliwościami kręgosłupa pojawią się nowe zaburzenia oddawania moczu, czucia w kroczu lub szybko narastająca utrata siły.
Natychmiastowej oceny w szpitalnym oddziale ratunkowym wymagają zwłaszcza:

Takie objawy mogą wskazywać na zespół ogona końskiego, czyli zaburzenie funkcji korzeni nerwowych w dolnej części kanału kręgowego. W tej sytuacji czas ma ogromne znaczenie.
Nagłe opadanie stopy również wymaga pilnej oceny, bez oczekiwania na rutynowy termin konsultacji. Jeśli nie możesz szybko uzyskać pomocy specjalistycznej, zgłoś się na SOR.
Sekwestracja oznacza oddzielenie się fragmentu materiału krążka od jego pozostałej części. Taki fragment może przemieścić się w kanale kręgowym.
Samo słowo „sekwestracja” w opisie rezonansu nie przesądza o konieczności natychmiastowej operacji. O pilności decydują przede wszystkim objawy neurologiczne i wyniki badania pacjenta. Jeśli towarzyszą jej wymienione wyżej sygnały alarmowe, potrzebna jest natychmiastowa pomoc.
Tak, przepuklina może z czasem zmniejszyć się wskutek naturalnych procesów wchłaniania przemieszczonego materiału krążka. Nie da się jednak zagwarantować takiego przebiegu ani dokładnego czasu poprawy u konkretnej osoby.
Warto rozróżnić dwie rzeczy:
| Co się zmienia? | Co to oznacza? |
|---|---|
| Ból i sprawność | Pacjent może czuć się lepiej, mimo że zmiana nadal jest widoczna w rezonansie |
| Wielkość przepukliny w badaniu | Zmniejszenie zmiany nie zawsze oznacza całkowite ustąpienie wszystkich dolegliwości |
Możliwość samoistnej poprawy nie jest powodem do ignorowania narastającego niedowładu lub zaburzeń czucia.
Obserwacja powinna mieć ustalone zasady: co kontrolować, kiedy wrócić na wizytę i przy jakich objawach zgłosić się wcześniej. Lekarz ocenia, czy takie postępowanie jest odpowiednie w danym przypadku.
Utrzymujące się dolegliwości mogą stopniowo ograniczać sprawność, sen i udział w codziennym życiu. Nie musi to oznaczać powiększania się przepukliny, ale nadal jest ważnym powodem do podjęcia leczenia.
Pacjent może zacząć unikać dłuższej jazdy samochodem, zakupów, sprzątania czy spacerów. Z czasem coraz więcej czynności wymaga przerw albo pomocy innych osób.
Gorszy sen wpływa na koncentrację i samopoczucie. Obawa przed bólem może dodatkowo ograniczać aktywność, a długotrwałe oszczędzanie nogi sprzyja pogorszeniu siły i kondycji.
Dlatego w leczeniu ocenia się nie tylko to, jak mocno boli, lecz także co pacjent może zrobić i z jakich czynności musiał zrezygnować.

Podstawą diagnostyki jest rozmowa z pacjentem i badanie kliniczne, w tym ocena funkcji nerwów.
Lekarz pyta:
Następnie ocenia m.in. czucie, siłę mięśniową i odruchy. Pozwala to ustalić, czy objawy mogą wiązać się z podrażnieniem lub uciskiem konkretnego korzenia nerwowego.
Rezonans magnetyczny pokazuje krążki międzykręgowe i struktury nerwowe. Lekarz zleca go wtedy, gdy istnieją wskazania, i zestawia wynik z objawami. Sam opis badania nie wystarcza do wyboru leczenia, ponieważ zmiany w krążkach występują również u osób bez dolegliwości.
W CRS Clinic specjalista podczas konsultacji bada pacjenta, ocenia dokumentację i omawia plan postępowania. USG może być wykorzystywane do oceny wybranych tkanek oraz prowadzenia zabiegów, ale nie zastępuje rezonansu w ocenie przepukliny i ucisku w kanale kręgowym.
Jeśli nie ma pilnych wskazań neurologicznych, leczenie zwykle zaczyna się od postępowania zachowawczego. Plan zależy od nasilenia objawów, wyniku badania i ograniczenia sprawności.

Fizjoterapia może obejmować ćwiczenia wzmacniające, pracę nad kontrolą ruchu i stopniowy powrót do codziennych obciążeń. Terapia manualna, neuromobilizacja lub techniki odciążające są dobierane do wskazań i reakcji pacjenta.
Znaczenie ma również sposób wykonywania codziennych czynności: częste zmiany pozycji, przerwy w siedzeniu oraz dostosowanie dźwigania i pracy do aktualnych możliwości.
Ćwiczeń nie trzeba wykonywać przez wyraźnie nasilający się ból promieniujący do nogi. Plan powinien być modyfikowany, jeśli pojawiają się nowe objawy lub pogarsza się sprawność.
Leczenie przeciwbólowe dobiera lekarz. Jego celem jest m.in. ułatwienie ruchu i rehabilitacji, ale samo zmniejszenie bólu nie oznacza usunięcia przepukliny.
Przy określonych wskazaniach, np. ostrej i silnej rwie kulszowej, lekarz może rozważyć podanie leku w okolicę struktur nerwowych.
Blokada kręgosłupa ma na celu zmniejszenie dolegliwości, a zależnie od zastosowanego leku również stanu zapalnego. Rodzaj procedury i sposób kontroli obrazowej dobiera się do rozpoznania.
Blokada nie usuwa przepukliny ani mechanicznego ucisku. U części pacjentów uzyskana ulga ułatwia dalsze leczenie zachowawcze, ale efekt nie zawsze jest taki sam u wszystkich.
Kriolezja nerwów polega na kontrolowanym schłodzeniu wybranych nerwów w celu ograniczenia przewodzenia sygnałów bólowych.
Nie jest standardowym leczeniem ucisku korzenia przez przepuklinę. Może być rozważana w wybranych przypadkach współistniejącego bólu przewlekłego, np. pochodzącego ze stawów kręgosłupa, po odrębnej kwalifikacji.
Kriolezja nie usuwa przepukliny i nie zastępuje leczenia narastających deficytów neurologicznych.
Realizuj ustalony plan i obserwuj reakcję na aktywność. Krótsze, regularne porcje ruchu oraz ćwiczenia dobrane do możliwości zwykle są korzystniejsze niż długotrwałe pozostawanie w łóżku.
Przy silnym bólu potrzebny bywa krótki odpoczynek, ale powrót do ruchu powinien następować stopniowo. Nowe osłabienie nogi lub objawy alarmowe wymagają kontaktu medycznego, a nie samodzielnego zwiększania liczby ćwiczeń.
Operację rozważa się, gdy objawy, badanie kliniczne i obrazowanie wskazują na problem, który można leczyć chirurgicznie. Nie decyduje o tym wyłącznie wielkość przepukliny ani czas trwania bólu.
Najważniejsze sytuacje to:
Przy pilnych wskazaniach nie trzeba najpierw przechodzić fizjoterapii, blokad ani innych zabiegów przeciwbólowych.
Decyzję podejmuje neurochirurg lub ortopeda zajmujący się chirurgią kręgosłupa, po ocenie całej sytuacji klinicznej pacjenta.
W CRS Clinic nie wykonujemy operacji przepukliny kręgosłupa. Zajmujemy się diagnostyką oraz leczeniem zachowawczym i wybranymi metodami małoinwazyjnymi. Jeśli potrzebna jest operacja, kierujemy pacjenta do odpowiedniego ośrodka neurochirurgicznego.
Nie. U dużej części osób dolegliwości zmniejszają się bez leczenia operacyjnego. O kwalifikacji do operacji decydują łącznie objawy, sprawność pacjenta, wyniki badania neurologicznego, obrazowania i efekty dotychczasowego leczenia. Sam czas od rozpoznania nie przesądza o konieczności zabiegu.
Nie ma jednej bezpiecznej granicy czasu dla wszystkich pacjentów. Termin kontroli zależy od przebiegu objawów. Jeśli pojawi się nowa trudność w chodzeniu, osłabienie stopy lub nasilające się zaburzenia czucia, nie czekaj do wcześniej ustalonej wizyty.
Nie. Przepuklina może być widoczna w rezonansie u osoby bez dolegliwości. Z kolei u innej osoby niewielka zmiana może powodować silny ból, jeśli drażni struktury nerwowe. Natężenie bólu nie jest więc prostą miarą wielkości przepukliny.
Zwykle tak, jeśli nie ma przeciwwskazań, a ćwiczenia są dobrane do stanu pacjenta. Samo rozpoznanie przepukliny nie oznacza rezygnacji z aktywności. Ważniejsze od nazwy ćwiczenia są jego intensywność, sposób wykonania oraz reakcja organizmu w trakcie i po wysiłku.
Może być, gdy prowadzi do poważnych zaburzeń funkcji nerwów, ale nie każda przepuklina stanowi takie zagrożenie. Szczególnie niepokojące są nowe problemy z oddawaniem moczu, utrata czucia w kroczu i szybko narastający niedowład. Takie sytuacje wymagają natychmiastowej pomocy.
Długie siedzenie może nasilać objawy, ale większy ból nie oznacza automatycznie powiększania się przepukliny. Przydatne są regularne przerwy, zmiana pozycji i dostosowanie stanowiska pracy. Możliwość dalszej pracy zależy od dolegliwości i wymagań zawodowych. Więcej wyjaśniamy w poradniku: czy z przepukliną kręgosłupa można pracować.
Możesz rozpocząć od lekarza rodzinnego, ortopedy lub neurochirurga zajmującego się kręgosłupem. Na wizytę zabierz posiadane wyniki badań i informacje o dotychczasowym leczeniu. Przy objawach alarmowych właściwym miejscem jest SOR, a nie oczekiwanie na planową konsultację. Więcej o wyborze specjalisty od kręgosłupa opisaliśmy na stronie: lekarz od kręgosłupa - którego specjalistę wybrać?

Specjalista neurochirurgii.
W pracy zawodowej ukierunkowany m.in na stosowanie interwencyjnych metod leczenia bólu oraz neuromodulacji.
Leczy zachowawczo i operacyjnie:
- zespoły bólowe kręgosłupa (szyjnego, piersiowego i lędźwiowego) w przebiegu dyskopatii, niestabilności, urazów kręgów, choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa oraz przetrwałe zespoły bólowe po zabiegach operacyjnych;
- choroby nerwów obwodowych: guzy nerwów obwodowych, neuropatie po urazach nerwów, neuropatie cukrzycowe, po półpaścu, neuropatie po leczeniu onkologicznym (CIPN), zespoły wieloobjawowego bólu miejscowego kończyn dolnych oraz górnych (CRPS);
- zespoły bólowe twarzy i głowy: ból neuropatyczny twarzy, neuralgia trójdzielna, szyjnopochodne dolegliwości bólowe głowy.
Specjalista interwencyjnego leczenia bólu - absolwent Pain School International (Międzynarodowej Szkoły Leczenia Bólu) Budapeszt, Węgry.
Pierwszy i jedyny w Polsce Cetryfikowany Sonografista Interwencyjny z certyfikatem CIPS wydawanym przez Światowy Instytut Bólu (World Institute of Pain).
Absolwent studiów Medycyna Bólu na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Europejskiej Szkoły Neurochirurgii (Praga, Belgrad, Walencja, Moskwa).
Stypendysta międzynarodowego programu szkoleniowego z zakresu stymulacji rdzenia kręgowego oraz zwojów czuciowych i nerwów obwodowych w dolegliwościach bólowych.
Obecnie w trakcie indywidualnego międzynarodowego programu mentorskiego z dziedziny zabiegów neuromodulacji i neurochirurgii czynnościowej realizowanego za pośrednictwem International Neuromodulation Society.
W praktyce lekarskiej szeroko wykorzystuje mało inwazyjne metody leczenia i diagnozowania: blokady pod kontrolą USG lub RTG, kriolezję, termolezję, termolezję pulsacyjną. Współpracuje z najlepszymi w Polsce specjalistami od zaawansowanych metod leczenia chorób kręgosłupa, w tym metod endoskopowych.
Członek European Association of Neurosurgical Societies (Europejskiego Towarzystwa Neurochirurgów), World Institute of Pain, European Pain Federation, International Neuromodulation Society oraz Polskiego Towarzystwa Badań nad Bólem.
Konsultuje pacjentów w języku polskim, angielskim i włoskim.
W CRS Clinic wykonuje: kriolezję kręgosłupa i blokady kręgosłupa pod kontrolą USG.

Doświadczony ortopeda wykonujący skomplikowane operacje w obrębie kończyny dolnej i górnej. Wykorzystuje swoje wieloletnie doświadczenie w diagnostyce ultrasonograficznej do nieoperacyjnego leczenia tkanek i stawów poprzez zabiegi sonochirurgiczne. Pod kontrolą ultrasonografu (USG) wykonuje:
Przeprowadza procedury sonochirurgiczne w obrębie kręgosłupa:
Na stałe współpracuje z zawodnikami i klubami zrzeszonymi w Federacji KSW oraz UFC (Ultimate Fighting Championship).
Ordynator Oddziału Urazowo-Ortopedycznego Szpitala Powiatowego im. M.Skłodowskiej- Curie w Ostrowi Mazowieckiej. Absolwent Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach. W 2005 roku uzyskał stopień doktora nauk medycznych, a w 2006 r. stopień specjalisty z zakresu ortopedii i traumatologii.
Odbył liczne kursy i szkolenia w zakresie ortopedii oraz traumatologii. Wykonuje konsultacje ortopedyczne połączone z diagnostyką USG narządu ruchu – umiejętności potwierdzone certyfikatem Roztoczańskiej Szkoły Ultrasonografii.
Wykonuje zabiegi: kriolezji kolana i kriolezji biodra w CRS Clinic.
Twoja wiadomość dotarła do naszej rejestracji.
Oddzwonimy tak szybko, jak to możliwe.




