Alternatywą dla operacji cieśni nadgarstka mogą być leczenie zachowawcze oraz hydrodekompresja nerwu pośrodkowego wykonywana pod kontrolą USG. Metody te rozważa się przede wszystkim we wczesnym i umiarkowanym stadium choroby, kiedy nie doszło jeszcze do zaawansowanego uszkodzenia nerwu ani zaniku mięśni kciuka.
Leczenie zachowawcze może obejmować ortezę nocną, zmianę obciążeń, fizjoterapię i neuromobilizację. Jeżeli takie postępowanie nie przynosi wystarczającej poprawy, lekarz może zaproponować hydrodekompresję, czyli zabieg wykonywany cienką igłą, bez nacięcia skóry i bez blizny pooperacyjnej.
W zaawansowanym stadium, przy stałych zaburzeniach czucia, osłabieniu kciuka lub zaniku mięśni, właściwym rozwiązaniem może być operacyjne uwolnienie nerwu. O wyborze metody powinien decydować lekarz po badaniu klinicznym, USG, a w wybranych przypadkach również po badaniu przewodnictwa nerwowego.
Nie, cieśń nadgarstka nie zawsze wymaga operacji. U wielu pacjentów, szczególnie we wczesnym i umiarkowanym stadium, można rozpocząć leczenie od metod zachowawczych lub małoinwazyjnej hydrodekompresji pod kontrolą USG.
Zespół cieśni nadgarstka, nazywany również zespołem kanału nadgarstka, powstaje wskutek ucisku nerwu pośrodkowego w wąskiej przestrzeni u nasady dłoni. Pierwszymi objawami są zwykle:
Początkowo dolegliwości mogą występować wyłącznie w nocy albo podczas intensywnego używania dłoni. Z czasem drętwienie może utrzymywać się również w ciągu dnia, a sprawność ręki stopniowo się pogarsza.
Operacja jest skuteczną i sprawdzoną metodą leczenia, ale nie powinna być automatycznym wyborem u każdej osoby z rozpoznaną cieśnią. Najważniejsze jest ustalenie, jak długo nerw pozostaje uciskany, czy czucie wraca pomiędzy epizodami oraz czy pojawiło się osłabienie mięśni.
Im wcześniej pacjent zgłosi się na diagnostykę, tym większa pozostaje szansa na zastosowanie leczenia bez nacięcia chirurgicznego.
Więcej o cieśni nadgarstka przeczytasz na:
[Zespół cieśni nadgarstka - przyczyny i objawy]
Zamiast operacji cieśni nadgarstka można zastosować ortezę nocną, zmianę obciążeń, fizjoterapię, neuromobilizację oraz hydrodekompresję pod kontrolą USG. Wybór metody zależy od stopnia ucisku nerwu i czasu trwania objawów.
Nie ma jednej alternatywy odpowiedniej dla każdego pacjenta. U osoby, która od niedawna odczuwa okresowe mrowienie, wystarczające może być leczenie zachowawcze. Przy nawracającym nocnym drętwieniu, które nie ustąpiło po zastosowaniu ortezy i fizjoterapii, lekarz może rozważyć hydrodekompresję.
Jeżeli jednak czucie jest stale pogorszone, ręka wyraźnie słabnie albo pojawił się zanik mięśni u podstawy kciuka, odkładanie operacji może nie być bezpieczne.
Najważniejszym pytaniem nie jest więc wyłącznie: „jak uniknąć operacji?”, ale przede wszystkim: „jaka metoda najlepiej ochroni mój nerw przed dalszym uszkodzeniem?”.
Alternatywa dla operacji cieśni nadgarstka to leczenie, które ma zmniejszyć ucisk i poprawić funkcję nerwu pośrodkowego bez chirurgicznego przecięcia więzadła poprzecznego nadgarstka.
Do metod nieoperacyjnych zaliczamy postępowanie zachowawcze oraz hydrodekompresję wykonywaną przez niewielkie wkłucie.
Cel leczenia jest podobny jak przy operacji: poprawić warunki, w których funkcjonuje nerw, zmniejszyć objawy i ograniczyć ryzyko dalszego uszkodzenia. Inny jest jednak sposób osiągnięcia tego efektu.
Podczas operacji chirurg przecina więzadło tworzące dach kanału nadgarstka. Hydrodekompresja polega natomiast na mechanicznym oddzieleniu nerwu od otaczających go tkanek za pomocą płynu podanego cienką igłą.
Warto pamiętać, że określenie „odbarczenie nerwu” może dotyczyć zarówno leczenia operacyjnego, jak i nieoperacyjnego. Przed umówieniem zabiegu należy więc upewnić się, jaka dokładnie procedura jest proponowana.
Główne alternatywy dla operacji cieśni nadgarstka to leczenie zachowawcze i hydrodekompresja nerwu pośrodkowego pod kontrolą USG.
Stosuje się je przede wszystkim przy łagodnych, okresowych objawach. Może obejmować:
[Jak wygląda rehabilitacja cieśni nadgarstka]
Jest to małoinwazyjny zabieg, podczas którego lekarz podaje płyn wokół nerwu pośrodkowego, mechanicznie oddzielając go od otaczających tkanek. Zabieg nie wymaga nacięcia skóry ani szycia.
[Wszystko co musisz wiedzieć o hydrodekompresji]
Operacja nie jest metodą nieoperacyjną, ale stanowi ważny element całej ścieżki leczenia. Stosuje się ją głównie wtedy, gdy ucisk jest zaawansowany, pojawiły się zaniki mięśni lub inne metody nie zapewniły odpowiedniej poprawy.
W CRS Clinic dostępne są leczenie zachowawcze, hydrodekompresja i operacja. Dzięki temu metoda nie musi być wybierana z góry, a lekarz może dopasować ją do rzeczywistego stanu nerwu pacjenta.
[Jak przebiega operacja cieśni nadgarstka]
Największą szansę na uniknięcie operacji daje wczesne zgłoszenie się do lekarza, zanim pojawią się stałe zaburzenia czucia, wyraźne osłabienie dłoni lub zanik mięśni kciuka.
Nie warto czekać, aż nocne mrowienie zacznie występować przez cały dzień. Długotrwały ucisk może prowadzić do stopniowego uszkadzania nerwu, a wtedy możliwości leczenia nieoperacyjnego stają się mniejsze.
Aby zwiększyć szansę na leczenie bez operacji, należy:
Uniknięcie operacji nie powinno być celem za wszelką cenę. Najważniejsze jest zachowanie czucia, siły dłoni i sprawności mięśni.
Hydrodekompresja polega na podaniu płynu wokół nerwu pośrodkowego cienką igłą pod stałą kontrolą USG. Płyn mechanicznie oddziela nerw od otaczających go tkanek, zmniejsza miejscowy ucisk i poprawia warunki jego ślizgu w kanale nadgarstka.
Nie jest to klasyczna operacja ani zwykły zastrzyk przeciwbólowy.
Podczas zabiegu lekarz obserwuje na ekranie:
Dzięki temu może prowadzić igłę precyzyjnie i podać preparat w zaplanowane miejsce.
Hydrodekompresję rozważa się przede wszystkim u pacjentów z lekkim lub umiarkowanym zespołem cieśni nadgarstka, u których nie występują objawy wymagające pilnej operacji.
Zabieg może zmniejszyć drętwienie, mrowienie i ból oraz poprawić warunki regeneracji nerwu. Zakres poprawy zależy jednak od czasu trwania ucisku i stopnia wcześniejszego uszkodzenia.
Hydrodekompresja może zastąpić operację u wybranych pacjentów z lekkim lub umiarkowanym stadium choroby, ale nie jest odpowiednia dla każdej osoby z cieśnią nadgarstka.
Najlepszymi kandydatami są zwykle osoby, u których:
Jeżeli doszło już do zaawansowanego uszkodzenia nerwu, hydrodekompresja może nie zapewnić trwałego odbarczenia. W takiej sytuacji operacja daje zwykle większą szansę na ochronę funkcji ręki.
Hydrodekompresja i operacja nie są więc metodami konkurencyjnymi. Stosuje się je na różnych etapach tej samej choroby.
Hydrodekompresja jest zabiegiem ambulatoryjnym, wykonywanym przez niewielkie wkłucie pod kontrolą USG. Sam zabieg trwa zazwyczaj kilkanaście minut, a pacjent wraca do domu tego samego dnia.
Lekarz pyta o czas trwania objawów, nocne drętwienie, pogorszenie czucia, siłę chwytu i wcześniejsze leczenie. Sprawdza również sprawność kciuka i wykonuje odpowiednie testy kliniczne.
W USG lekarz ocenia wygląd, przekrój i ruchomość nerwu pośrodkowego oraz otaczające go struktury.
Skóra jest dezynfekowana, a okolica wkłucia znieczulana miejscowo.
Lekarz prowadzi cienką igłę w okolice nerwu, obserwując jej położenie na monitorze USG.
Płyn jest podawany stopniowo wokół nerwu. Lekarz kontroluje, czy oddziela go od otaczających tkanek w zaplanowanym obszarze.
Po wyjęciu igły zakładany jest niewielki opatrunek. Pacjent otrzymuje zalecenia dotyczące używania ręki i może wrócić do domu.
Zabieg jest zwykle dobrze tolerowany. Można odczuwać ukłucie, rozpieranie lub krótkotrwały dyskomfort. Odczucia są jednak indywidualne, dlatego nie można zagwarantować całkowitej bezbolesności.
Leczenie bez operacji jest najczęściej odpowiednie dla pacjentów z wczesnym lub umiarkowanym zespołem cieśni nadgarstka, bez zaawansowanego uszkodzenia nerwu i zaniku mięśni.
Metody nieoperacyjne można rozważyć szczególnie wtedy, gdy:
Samo nasilenie bólu nie wystarcza do wyboru metody. Zdarza się, że pacjent odczuwa niewielkie dolegliwości, mimo że nerw jest już istotnie uszkodzony. U innej osoby objawy są bardzo dokuczliwe, ale funkcja nerwu pozostaje stosunkowo dobra.
Dlatego decyzja powinna wynikać z pełnego badania, a nie wyłącznie z subiektywnego poziomu bólu.
Leczenie zachowawcze obejmuje przede wszystkim odciążenie nadgarstka, ortezę nocną, zmianę codziennych nawyków oraz fizjoterapię poprawiającą ruchomość i ślizg nerwu pośrodkowego.
Najczęściej wykorzystuje się:
Orteza utrzymuje nadgarstek w neutralnej pozycji. Zapobiega nadmiernemu zgięciu podczas snu, które może zwiększać ucisk w kanale nadgarstka.
Pacjent uczy się ograniczać pozycje i ruchy nasilające objawy. Dotyczy to między innymi pracy przy komputerze, korzystania z telefonu, prowadzenia samochodu czy wielokrotnego zaciskania dłoni.
Fizjoterapeuta może pracować nad ruchomością nadgarstka, przedramienia, łokcia, barku i odcinka szyjnego kręgosłupa. Nerw pośrodkowy przebiega przez całą kończynę, dlatego nie zawsze wystarczy skupienie się wyłącznie na nadgarstku.
Neuromobilizacja obejmuje kontrolowane ruchy poprawiające przesuwalność nerwu względem otaczających tkanek. Nie polega na mocnym rozciąganiu ani wykonywaniu ćwiczeń przez nasilający się ból.
Leczenie zachowawcze może być wystarczające we wczesnym stadium. Jeżeli jednak objawy utrzymują się lub narastają, lekarz powinien ponownie ocenić stan nerwu i rozważyć hydrodekompresję albo operację.
Operacja jest zwykle lepszym wyborem, gdy ucisk nerwu jest zaawansowany, czucie pozostaje stale zaburzone, ręka wyraźnie słabnie albo pojawił się zanik mięśni kłębu kciuka.
Do wskazań do leczenia operacyjnego mogą należeć:
Operacja polega na przecięciu więzadła poprzecznego nadgarstka, które tworzy dach kanału i ogranicza przestrzeń dla nerwu. Po przecięciu więzadła nerw zyskuje więcej miejsca, a ucisk zostaje trwale zmniejszony.
Nie warto odkładać operacji wyłącznie z powodu obawy przed zabiegiem. Jeżeli nerw jest poważnie uszkodzony, zbyt długie stosowanie nieskutecznego leczenia zachowawczego może zmniejszać szansę na pełne odzyskanie czucia i siły dłoni.
Hydrodekompresję rozważa się przede wszystkim w lekkim i umiarkowanym stadium, natomiast operację przy zaawansowanym ucisku i uszkodzeniu nerwu. Ostatecznego wyboru nie powinien dokonywać sam pacjent, potrzebna jest jednak odpowiednia kwalifikacja lekarska.
| Cecha | Hydrodekompresja | Operacja cieśni nadgarstka |
|---|---|---|
| Sposób wykonania | wkłucie cienką igłą pod kontrolą USG | nacięcie i przecięcie więzadła uciskającego nerw |
| Typowe zastosowanie | lekkie i umiarkowane stadium | zaawansowany ucisk i uszkodzenie nerwu |
| Nacięcie skóry | nie | tak |
| Blizna pooperacyjna | nie | tak |
| Znieczulenie | miejscowe | miejscowe |
| Hospitalizacja | nie | najczęściej nie |
| Powrót do lekkich czynności | zwykle szybki | zależny od gojenia rany |
| Główna zaleta | mała inwazyjność i brak rany pooperacyjnej | trwałe chirurgiczne zwiększenie przestrzeni w kanale |
| Cena w CRS Clinic | 2100 zł | 4600 zł |
Ceny są zgodne z cennikiem obowiązującym w chwili aktualizacji poradnika. Przed rozpoczęciem leczenia należy potwierdzić ich aktualność w cenniku CRS Clinic.
Cena nie powinna być jedynym kryterium wyboru. Najważniejsze jest zastosowanie metody odpowiedniej do rzeczywistego stanu nerwu.
Kwalifikacja do leczenia bez operacji obejmuje wywiad, badanie kliniczne dłoni oraz USG nerwu pośrodkowego. Lekarz ocenia, czy nerw można bezpiecznie leczyć zachowawczo lub za pomocą hydrodekompresji, czy też potrzebna jest operacja.
Podczas konsultacji lekarz sprawdza:
W badaniu USG oceniane są między innymi kształt, przekrój i ruchomość nerwu oraz struktury znajdujące się w kanale nadgarstka.
USG pokazuje budowę nerwu i mechanizm jego ucisku. Nie ocenia jednak dokładnie funkcji przewodzenia impulsów. Do tego służy badanie przewodnictwa nerwowego, potocznie określane jako EMG.
Po zebraniu wszystkich informacji lekarz przedstawia możliwe metody leczenia, ich zalety, ograniczenia oraz przewidywany przebieg powrotu do sprawności.
Nie każdy pacjent musi wykonywać EMG przed rozpoczęciem leczenia cieśni nadgarstka. Badanie jest szczególnie przydatne przy nietypowych objawach, osłabieniu mięśni, podejrzeniu zaawansowanego uszkodzenia lub przed planowaną operacją.
EMG lub badanie przewodnictwa nerwowego może być potrzebne, gdy:
USG i EMG odpowiadają na inne pytania. USG pokazuje anatomię, natomiast badanie przewodnictwa ocenia funkcję nerwu. W niektórych przypadkach badania te wzajemnie się uzupełniają.
Wielu pacjentów wraca do lekkiej lub biurowej pracy następnego dnia po hydrodekompresji. Przy pracy fizycznej może być potrzebnych kilka dni ograniczenia obciążania ręki.
Tempo powrotu zależy od:
Przy pracy biurowej warto początkowo ograniczyć wielogodzinne pisanie bez przerw. Przy pracy wymagającej dźwigania, używania narzędzi albo mocnego zaciskania dłoni może być potrzebne czasowe oszczędzanie ręki.
Nie każdy pacjent potrzebuje zwolnienia lekarskiego, ale nie należy również zakładać, że każda osoba będzie gotowa do pełnego obciążenia ręki od razu po zabiegu.
Hydrodekompresja jest zazwyczaj dobrze tolerowanym zabiegiem, gdy została prawidłowo zakwalifikowana i jest wykonywana pod stałą kontrolą USG. Jak każda procedura z użyciem igły, nie jest jednak całkowicie wolna od ryzyka.
Po zabiegu mogą wystąpić:
Rzadziej może dojść do zakażenia, krwawienia, reakcji na podany preparat albo uszkodzenia sąsiedniej struktury.
Kontrola USG pozwala lekarzowi obserwować nerw, igłę, ścięgna i naczynia w czasie rzeczywistym. Zmniejsza to ryzyko, ale nie eliminuje go całkowicie.
Przed zabiegiem lekarz powinien omówić z pacjentem spodziewane korzyści, ograniczenia oraz możliwe działania niepożądane.
Hydrodekompresji nie wykonuje się przede wszystkim wtedy, gdy stan nerwu wymaga pilnego leczenia operacyjnego albo gdy zabieg przezskórny mógłby być niebezpieczny dla pacjenta.
Do przeciwwskazań lub sytuacji wymagających dodatkowej oceny należą:
Pacjent nie powinien samodzielnie odstawiać leków przeciwkrzepliwych. Każdą zmianę należy uzgodnić z lekarzem prowadzącym.
Ostateczną decyzję o możliwości wykonania zabiegu podejmuje lekarz po zebraniu wywiadu i przeprowadzeniu badania.
W CRS Clinic konsultacja ortopedyczna z badaniem USG kosztuje 400 zł, hydrodekompresja jednej ręki 2100 zł, a sesja fizjoterapeutyczna 230 zł.
| Usługa | Cena |
|---|---|
| Konsultacja ortopedyczna z USG | 400 zł |
| Fizjoterapia | 230 zł |
| Hydrodekompresja jednej ręki | 2100 zł |
| Konsultacja z USG i hydrodekompresja jednej ręki | 2500 zł |
| Hydrodekompresja obu rąk i jedna konsultacja | 4600 zł |
| Operacja cieśni nadgarstka | 4600 zł |
Każdy nadgarstek powinien zostać oceniony osobno. Zdarza się, że jedna ręka kwalifikuje się do hydrodekompresji, a w drugiej ucisk jest bardziej zaawansowany i potrzebna jest operacja.
[Dokładne porównanie cen hydrodekompresji w Polsce]
Hydrodekompresja jest w Polsce wykonywana przede wszystkim prywatnie. Fizjoterapia oraz operacja cieśni nadgarstka mogą być dostępne w ramach NFZ w placówkach posiadających odpowiedni kontrakt.
W CRS Clinic pacjent może przejść całą ścieżkę leczenia cieśni nadgarstka w jednym miejscu (od badania i fizjoterapii po hydrodekompresję lub operację).
Cieśń nadgarstka leczymy od 2018 roku. Jako pierwsza klinika w Polsce wprowadziliśmy nieoperacyjną hydrodekompresję nerwu pośrodkowego.
W naszej praktyce:
Stosujemy model „jeden specjalista - jedna wizyta”. Lekarz przeprowadza konsultację, wykonuje USG i przedstawia możliwe metody postępowania podczas jednego spotkania.
Jeżeli kwalifikacja jest pozytywna, nie występują przeciwwskazania i pozwalają na to warunki organizacyjne, hydrodekompresja może zostać wykonana podczas tej samej wizyty.
[Opinie pacjentów po leczeniu cieśni nadgarstka]
Nie. U wielu pacjentów, szczególnie we wczesnym i umiarkowanym stadium, można zastosować ortezę, fizjoterapię albo hydrodekompresję pod kontrolą USG. Operacja jest najczęściej potrzebna przy zaawansowanym ucisku i uszkodzeniu nerwu.
Najczęściej rozważaną małoinwazyjną alternatywą jest hydrodekompresja nerwu pośrodkowego pod kontrolą USG. Przy łagodnych objawach wystarczające może być leczenie zachowawcze. Najlepszą metodę dobiera lekarz po badaniu.
Tak, u części pacjentów z lekkim lub umiarkowanym stadium. Jeżeli jednak występuje trwała utrata czucia, zanik mięśni lub poważne osłabienie nerwu, właściwym rozwiązaniem może być operacja.
Największą szansę daje wczesna diagnostyka. Nocnego drętwienia i osłabienia chwytu nie należy długo przeczekiwać. Im wcześniej zostanie oceniony stan nerwu, tym więcej pozostaje możliwości leczenia bez operacji.
Może być wystarczająca przy łagodnych i okresowych objawach, jeżeli nie doszło do trwałego uszkodzenia nerwu. Przy utrzymującym się ucisku lub pogarszaniu sprawności dłoni może być potrzebna hydrodekompresja albo operacja.
Leczenie zachowawcze może zmniejszyć drażnienie nerwu, poprawić jego ruchomość i ograniczyć przeciążenia. Nie w każdym przypadku zapewnia jednak wystarczające i trwałe odbarczenie, szczególnie przy bardziej zaawansowanej chorobie.
Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym i zwykle jest dobrze tolerowany. Pacjent może odczuwać ukłucie, rozpieranie albo krótkotrwały dyskomfort. Odczucia są indywidualne.
Nie. Zabieg wykonuje się przez niewielkie wkłucie cienką igłą, bez nacięcia chirurgicznego i bez blizny pooperacyjnej.
Przy lekkiej lub biurowej pracy powrót bywa możliwy następnego dnia. Przy pracy fizycznej, wymagającej mocnego chwytu lub używania narzędzi, może być potrzebnych kilka dni ograniczenia obciążenia ręki.
Metody nieoperacyjne mogą nie wystarczyć przy stałych zaburzeniach czucia, zaniku mięśni kłębu kciuka, postępującym osłabieniu chwytu lub poważnym uszkodzeniu nerwu. W takich przypadkach lekarz może zalecić operację.
Nie każdy pacjent musi wykonywać EMG. Badanie jest szczególnie przydatne przy nietypowych objawach, utracie czucia, osłabieniu mięśni, podejrzeniu zaawansowanego uszkodzenia albo przed operacją.
W CRS Clinic hydrodekompresja jednej ręki kosztuje 2100 zł, a konsultacja ortopedyczna z badaniem USG 400 zł. Łączny koszt konsultacji i zabiegu jednej ręki wynosi 2500 zł.
Hydrodekompresja jest najczęściej wykonywana prywatnie i nie funkcjonuje powszechnie jako osobne świadczenie refundowane. Fizjoterapia i operacja mogą być dostępne w ramach NFZ w placówkach posiadających odpowiedni kontrakt.
Tak, nawrót jest możliwy. Może być związany z dalszym przeciążaniem ręki, ponownym obrzękiem tkanek, chorobami towarzyszącymi albo postępem ucisku. Ponowne pojawienie się objawów wymaga kontroli lekarskiej.
Kwalifikację przeprowadza lekarz ortopeda. Ocenia objawy, czucie, siłę dłoni, pracę kciuka oraz obraz nerwu w USG. W wybranych przypadkach może również zlecić EMG.
Wieloletnie doświadczenie ortopedy chirurga zdobywał w Klinice Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu Uniwersytetu Medycznego w Warszawie.
Od kilku lat specjalizuje się w sonochirurgicznym, mało inwazyjnym leczeniu stawów kończyny górnej. Szczególnym obszarem zainteresowania jest nieoperacyjne leczenie zespołu cieśni nadgarstka i stosowanie zabiegu hydrodekompresji. W codziennej praktyce szeroko wykorzystuje swoje bogate doświadczenie w diagnozowaniu ultrasonograficznym (USG) oraz wykorzystaniu aparatury USG w leczeniu nieoperacyjnym.
Kwalifikuje Pacjentów do zabiegów hydrodekompresji i przeprowadza leczenie.
W CRS Clinic stosuje zasadę “jeden specjalista - jedna wizyta” - w czasie jednej konsultacji przeprowadza badanie kliniczne, diagnostykę USG oraz leczenie sonochirurgiczne.
Ściśle współpracuje z zespołem fizjoterapeutycznym zapewniając Pacjentowi kompleksową opiekę.
Zajmuje się zarówno operacyjnym jak i zachowawczym leczeniem urazów, schorzeń i przeciążeń w obrębie stawów kończyny dolnej i górnej.
Szczególnym obszarem zainteresowania i rozwijania specjalistycznej praktyki jest leczenie zachowawcze poprzez zastosowanie tzw. sonochirurgii - wykonywania mało inwazyjnych zabiegów pod kontrolą ultrasonografu (USG). Zabiegi sonochirurgiczne mogą być alternatywą dla zabiegu operacyjnego lub skuteczną metodą obniżania dyskomfortu i poziomu bólu np. w trakcie leczenia choroby zwyrodnieniowej.
W razie potrzeby, już w trakcie pierwszej konsultacji, przeprowadza zabiegi sonochirurgiczne u pacjentów z następującymi schorzeniami:
Państwowy Egzamin Specjalizacyjny zdał z jednym z najwyższych wyników w Polsce. Stale podnosi swoje kwalifikacje w ramach szkoleń, kursów i staży. Uczestnik licznych kursów zawodowych m.in. z ultrasonografii narządu ruchu, leczenia schorzeń stawu kolanowego, biodrowego, ręki, nadgarstka, stawu łokciowego.
Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Chirurgii Ręki oraz zasłużonym Honorowym Dawcą Krwi.
W CRS Clinic prowadzi konsultacje ortopedyczne połączone z diagnostyką ultrasonograficzną (USG) oraz leczeniem małoinwazyjnym w zakresie schorzeń takich jak:
W swojej pracy wykorzystuje zabiegi sonochirurgiczne, czyli małoinwazyjne procedury wykonywane pod kontrolą USG, które stanowią skuteczną alternatywę dla leczenia operacyjnego. Zajmuje się również wykonywaniem iniekcji dostawowych i okołostawowych (m.in. kwas hialuronowy, osocze bogatopłytkowe PRP) wspomagających proces regeneracji tkanek i odbudowy stawów.
Od ponad pięciu lat pracuje w Oddziale Urazowo-Ortopedycznym Szpitala Praskiego w Warszawie, gdzie zdobywa doświadczenie w diagnostyce oraz leczeniu chorób i urazów stawów — w tym stawu kolanowego, biodrowego, barkowego, łokciowego oraz nadgarstkowego. W ramach praktyki szpitalnej wykonuje również zabiegi operacyjne, co pozwala mu kompleksowo kwalifikować pacjentów zarówno do leczenia zachowawczego, jak i operacyjnego.
Szczególnym obszarem jego zainteresowań jest chirurgia kończyny górnej, zwłaszcza leczenie urazów i schorzeń obręczy barkowej. Specjalizuje się w małoinwazyjnych procedurach artroskopowych oraz w protezoplastyce stawu łopatkowo-ramiennego.
Stale rozwija swoje kompetencje zawodowe, uczestnicząc w licznych szkoleniach i konferencjach międzynarodowych — m.in. we Francji, Turcji, Grecji, Niemczech i Austrii. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Barku i Łokcia oraz Polskiego Towarzystwa Artroskopowego.
Konsultuje pacjentów w języku angielskim i hiszpańskim.
Ukończone kursy i szkolenia:
Kurs kadawerowy - protezoplastyka stawu ramiennego (2022, 2023, 2024)
Kurs Ultrasonografii narządu ruchu (2022)
Kurs Iniekcji Dostawowych pod kontrolą USG (2022)
Kursy artroskopii kończyny górnej (2023, 2024)
Berlin International Shoulder Course (2021, 2023, 2025)
Ocena MRI stawu ramiennego i kolanowego (2022, 2024)
Kurs chirurgii ręki oraz chirurgii rekonstrukcyjnej (2025)
![[Opinie pacjentów po leczeniu cieśni nadgarstka]](https://crsclinic.pl/wp-content/uploads/2025/12/Historie-pacjentow-o-leczeniu-ciesni-nadgarstka.jpg){kind=link}