Zamiast endoprotezy kolana można zastosować fizjoterapię, redukcję masy ciała, leczenie farmakologiczne, odpowiednio dobrane iniekcje oraz kriolezję nerwów przewodzących ból. Metody te nie odbudowują zniszczonego stawu, ale mogą zmniejszyć dolegliwości i poprawić sprawność na tyle, że operację uda się odsunąć w czasie lub niekiedy jej uniknąć.
Nie ma jednak jednej alternatywy odpowiedniej dla każdego pacjenta. Wybór zależy od nasilenia bólu, sprawności kolana, stopnia zmian, wieku, stanu zdrowia i efektów dotychczasowego leczenia. Sam obraz RTG nie przesądza jeszcze o konieczności operacji.
W CRS Clinic leczenie może obejmować fizjoterapię, iniekcje pod kontrolą USG, blokadę diagnostyczną i kriolezję kolana. U ponad 90% odpowiednio zakwalifikowanych przez nas pacjentów kriolezja przynosi istotne zmniejszenie bólu, a efekt utrzymuje się średnio około 12 miesięcy. Jest to wynik naszej praktyki klinicznej, a nie gwarancja identycznego rezultatu u każdej osoby.
Jeżeli ból, sztywność i ograniczenie chodzenia nadal poważnie obniżają jakość życia pomimo prawidłowo prowadzonego leczenia, endoproteza może być najlepszym rozwiązaniem. CRS Clinic nie wykonuje endoprotezoplastyki, ale kieruje pacjentów do ośrodka operacyjnego, gdy istnieją do niej wyraźne wskazania.
Nie, rozpoznanie zwyrodnienia kolana nie oznacza automatycznie konieczności wszczepienia endoprotezy. Operację rozważa się przede wszystkim wtedy, gdy objawy poważnie ograniczają codzienne życie, a prawidłowo dobrane leczenie nieoperacyjne nie przynosi wystarczającej poprawy.
Zmiany zwyrodnieniowe mogą wyglądać podobnie na zdjęciu RTG, a mimo to powodować zupełnie różne dolegliwości. Jedna osoba nadal chodzi, pracuje i radzi sobie z bólem, natomiast inna ma trudność z przejściem kilkuset metrów, nie śpi w nocy i potrzebuje pomocy przy podstawowych czynnościach.
Dlatego nie operuje się samego wyniku badania obrazowego. Znaczenie mają przede wszystkim:
U części osób leczenie nieoperacyjne pozwala utrzymać dobrą sprawność przez wiele lat. U innych przynosi jedynie ograniczoną lub krótkotrwałą ulgę. Celem nie jest więc unikanie endoprotezy za wszelką cenę, ale zastosowanie jej wtedy, gdy rzeczywiście daje większą szansę poprawy niż dalsze leczenie zachowawcze.
Najważniejszymi alternatywami są ćwiczenia i fizjoterapia, redukcja masy ciała, leki przeciwbólowe, wybrane iniekcje oraz kriolezja.
| Metoda | Co może dać pacjentowi? | Najważniejsze ograniczenie |
|---|---|---|
| Fizjoterapia i ćwiczenia | poprawę siły, ruchomości, chodzenia i tolerancji obciążeń | wymagają regularności i nie odbudowują chrząstki |
| Zmniejszenie masy ciała | mniejsze obciążenie kolana i łatwiejsze poruszanie się | dotyczy pacjentów z nadwagą lub otyłością i wymaga czasu |
| Leki przeciwzapalne i przeciwbólowe | czasowe zmniejszenie bólu ułatwiające aktywność | mogą mieć przeciwwskazania i działania niepożądane |
| Iniekcja sterydowa | krótkotrwałe zmniejszenie bólu i stanu zapalnego | efekt zwykle jest czasowy |
| Kwas hialuronowy | zmniejszenie bólu i poprawę funkcji | wyniki badań są niejednoznaczne; nie jest odpowiedni dla każdego |
| Osocze bogatopłytkowe (PRP) | możliwe ograniczenie bólu i poprawę funkcji | dowody są nadal ograniczone i zależą od preparatu oraz stadium choroby |
| Kriolezja kolana | długotrwałe zmniejszenie przewodzenia bólu | nie naprawia stawu i wymaga wcześniejszej kwalifikacji |
| Endoproteza | zastąpienie zniszczonych powierzchni stawu | jest operacją wymagającą rehabilitacji i wiąże się z ryzykiem chirurgicznym |
Nie wszystkie metody trzeba wykorzystywać po kolei. Pacjent z łagodniejszymi objawami może rozpocząć od ćwiczeń i zmiany obciążeń. Przy silnym stanie zapalnym lekarz może najpierw zmniejszyć ból, aby umożliwić rehabilitację. Z kolei osoba z zaawansowanymi zmianami i długotrwałym bólem może zostać zakwalifikowana do kriolezji albo skierowana bezpośrednio na konsultację operacyjną.
Dokładnie wyjaśniliśmy wszystkie nieoperacyjne metody leczenia kolana na naszej stronie:
Leczenie kolana bez operacji w Warszawie
Metodę dobiera się na podstawie objawów, badania pacjenta, jego sprawności i wyników diagnostyki, a nie wyłącznie na podstawie stopnia zwyrodnienia.
Chorobę zwyrodnieniową kolana często można rozpoznać na podstawie typowych dolegliwości i badania klinicznego. Lekarz ocenia miejsce bólu, zakres zgięcia i wyprostu, stabilność stawu, obrzęk, siłę mięśni oraz sposób chodzenia.
Badania obrazowe są potrzebne szczególnie wtedy, gdy objawy są nietypowe, pojawiły się po urazie, szybko się nasilają albo rozważane jest leczenie zabiegowe.
RTG najlepiej pokazuje zwężenie szpary stawowej, osteofity, deformację oraz zmiany kostne. USG pozwala ocenić między innymi wysięk, błonę maziową, kaletki, ścięgna i powierzchownie położone struktury. Jest także wykorzystywane do precyzyjnego prowadzenia igły podczas iniekcji i kriolezji. Rezonans magnetyczny wykonuje się w wybranych przypadkach, gdy trzeba ocenić łąkotki, więzadła, chrząstkę lub inne głębiej położone tkanki.
W naszej klinice lekarz nie proponuje zabiegu tylko dlatego, że jest on dostępny. Najpierw ustala, czy głównym problemem jest stan zapalny, osłabienie mięśni, przeciążenie, ból przewodzony przez konkretne nerwy czy zaawansowane zniszczenie stawu.
Fizjoterapia może zmniejszyć objawy i odsunąć operację, ale nie zastąpi endoprotezy u każdego pacjenta z zaawansowanym zniszczeniem stawu.
Ćwiczenia są jednym z podstawowych elementów leczenia zwyrodnienia kolana. Ich celem jest wzmocnienie mięśni uda, biodra i łydki, poprawa zakresu ruchu oraz zwiększenie tolerancji stawu na chodzenie i codzienne obciążenia.
Program fizjoterapii może obejmować:
Terapia nie musi całkowicie usuwać bólu, aby była wartościowa. Istotną poprawą może być możliwość dłuższego spaceru, łatwiejsze wstawanie z krzesła, spokojniejszy sen albo mniejsza potrzeba stosowania leków.
Fizjoterapia nie odbuduje jednak mocno zniszczonych powierzchni stawowych ani nie skoryguje zaawansowanej deformacji. Jeżeli mimo dobrze prowadzonego programu pacjent nadal prawie nie chodzi i cierpi również w spoczynku, dalsze przedłużanie rehabilitacji może nie być najlepszym rozwiązaniem.
U pacjentów z nadwagą lub otyłością stopniowe zmniejszenie masy ciała może ograniczyć ból i poprawić funkcję kolana, co czasami pozwala odsunąć operację.
Nie oznacza to, że masa ciała jest jedyną przyczyną zwyrodnienia ani że pacjent musi schudnąć przed rozpoczęciem leczenia. Ćwiczenia i fizjoterapia mają znaczenie niezależnie od wagi.
Redukcja masy ciała powinna być stopniowa i połączona z utrzymaniem mięśni. Bardzo restrykcyjna dieta bez treningu może prowadzić do utraty siły, która jest potrzebna do stabilizowania kolana.
Najlepsze efekty daje połączenie rozsądnych zmian żywieniowych, ćwiczeń siłowych i aktywności dopasowanej do możliwości pacjenta. Nawet częściowa redukcja masy może ułatwić chodzenie oraz wykonywanie rehabilitacji.
Leki mogą czasowo zmniejszyć ból i ułatwić ćwiczenia, ale powinny wspierać leczenie ruchowe, a nie zastępować je na stałe.
Przy zwyrodnieniu kolana często rozpoczyna się od miejscowego leku przeciwzapalnego w żelu lub maści. Jeżeli to nie wystarcza, lekarz może rozważyć doustny niesteroidowy lek przeciwzapalny, uwzględniając stan żołądka, nerek, wątroby, układu krążenia i pozostałe przyjmowane leki.
Leki doustne nie są bezpieczne dla każdego. Szczególnej ostrożności wymagają między innymi pacjenci z chorobą wrzodową, niewydolnością nerek, nadciśnieniem, chorobami serca albo stosujący leki przeciwkrzepliwe.
Silne opioidy nie są dobrym rozwiązaniem do przewlekłego leczenia zwyrodnienia kolana. Mogą powodować uzależnienie, senność, zaparcia i inne działania niepożądane, nie poprawiając przy tym przyczyny problemu.
O rodzaju leku, dawce i czasie stosowania powinien decydować lekarz. Pacjent nie powinien przez wiele miesięcy samodzielnie przyjmować leków przeciwzapalnych wyłącznie po to, aby odkładać potrzebną konsultację i leczenie.
Steryd podany do stawu może krótkoterminowo zmniejszyć ból i stan zapalny, ale nie cofa zwyrodnienia i zwykle nie jest rozwiązaniem długoterminowym.
Iniekcję rozważa się szczególnie wtedy, gdy ból jest nasilony, kolano jest obrzęknięte albo dolegliwości uniemożliwiają rozpoczęcie ćwiczeń. Zmniejszenie objawów może stworzyć okres, w którym pacjent łatwiej wróci do ruchu i rehabilitacji.
Efekt zwykle utrzymuje się przez ograniczony czas. Nie należy więc automatycznie powtarzać iniekcji za każdym razem, gdy ból powraca. Każde kolejne podanie wymaga oceny korzyści, wcześniejszej odpowiedzi i możliwego ryzyka.
W CRS Clinic iniekcje wykonujemy pod kontrolą USG. Lekarz obserwuje igłę i podaje lek w zaplanowane miejsce, ale samo zastosowanie obrazowania nie gwarantuje skuteczności preparatu.
Kwas hialuronowy może zmniejszyć ból u części pacjentów, ale nie ma pewności, że opóźni operację i nie jest rutynowo zalecany każdej osobie ze zwyrodnieniem.
Preparat podaje się bezpośrednio do stawu. U niektórych osób poprawa jest wyraźna i utrzymuje się przez kilka miesięcy, natomiast u innych efekt jest niewielki albo nie pojawia się wcale.
Wyniki badań nad wiskosuplementacją są niejednoznaczne. Z tego powodu część międzynarodowych wytycznych nie zaleca rutynowego stosowania kwasu hialuronowego, a inne dopuszczają jego użycie po indywidualnym omówieniu korzyści, kosztu i niepewności efektu.
W naszej klinice nie przedstawiamy tej iniekcji jako sposobu odbudowy chrząstki. Lekarz może ją rozważyć u wybranych pacjentów, biorąc pod uwagę etap choroby, wcześniejsze leczenie i oczekiwania.
PRP może zmniejszyć ból i poprawić funkcję u części pacjentów, ale nie odbudowuje zaawansowanie zniszczonego stawu i nie zastępuje koniecznej endoprotezy.
Osocze bogatopłytkowe przygotowuje się z krwi pacjenta. Po odwirowaniu otrzymuje się preparat zawierający zwiększone stężenie płytek krwi, który następnie podaje się do stawu.
Badania wskazują na możliwość poprawy bólu i funkcji, szczególnie przy mniej zaawansowanych zmianach. Skuteczność PRP nie jest taka sama we wszystkich badaniach, ponieważ różnią się one sposobem przygotowania preparatu, dawką i schematem podawania.
Pacjent powinien wiedzieć, że określenie „terapia regeneracyjna” nie oznacza pełnej odbudowy chrząstki. PRP może wspierać leczenie objawowe, ale nie „naprawia" stawu w stopniu porównywalnym z endoprotezą.
Kriolezja polega na czasowym wyłączeniu przewodzenia bólu przez wybrane nerwy czuciowe za pomocą kontrolowanego działania niskiej temperatury.
Zabieg nie usuwa zmian zwyrodnieniowych i nie ingeruje w powierzchnie stawowe. Jego celem jest zmniejszenie bólu na tyle, aby pacjent mógł lepiej chodzić, wykonywać codzienne czynności i wrócić lub rozpocząć rehabilitację.
W CRS Clinic procedurę wykonujemy pod kontrolą USG. Lekarz prowadzi sondę w okolicę nerwów odpowiedzialnych za przewodzenie bólu z kolana, obserwując jej położenie na ekranie.
Zabieg odbywa się ambulatoryjnie, w znieczuleniu miejscowym. Pacjent po krótkiej obserwacji wraca do domu tego samego dnia.
U ponad 90% odpowiednio zakwalifikowanych przez nas pacjentów uzyskujemy istotne zmniejszenie bólu. Efekt utrzymuje się średnio około 12 miesięcy, a u części osób dłużej. Nie jest to jednak gwarancja indywidualnego wyniku. Nerwy stopniowo odzyskują zdolność przewodzenia, dlatego ból może po pewnym czasie powrócić.
Blokada diagnostyczna pozwala sprawdzić, czy wybrane nerwy rzeczywiście odpowiadają za przewodzenie bólu pacjenta.
Lekarz podaje niewielką ilość środka znieczulającego w okolice nerwów planowanych do kriolezji. Jeżeli w okresie działania znieczulenia pacjent odczuwa wyraźną poprawę podczas chodzenia, wstawania lub pokonywania schodów, zwiększa to prawdopodobieństwo, że kriolezja będzie odpowiednią metodą.
Blokada nie jest tym samym co dostawowa iniekcja sterydowa. Nie ma leczyć stanu zapalnego ani zapewniać długotrwałej ulgi. Jej zadaniem jest krótkie i odwracalne sprawdzenie źródła bólu.
Jeżeli blokada nie przynosi oczekiwanej poprawy, nie wykonujemy automatycznie kriolezji. Lekarz ponownie analizuje rozpoznanie i szuka innej przyczyny dolegliwości.
Kriolezja może odsunąć endoprotezę lub stanowić leczenie przeciwbólowe u osoby, która nie może być operowana, ale nie zastępuje mechanicznej funkcji nowego stawu.
Endoproteza usuwa zniszczone powierzchnie stawowe i zastępuje je implantem. Kriolezja nie zmienia budowy kolana, ale ogranicza sygnały bólowe docierające z określonych nerwów w kolanie.
| Cecha | Kriolezja kolana | Endoproteza kolana |
|---|---|---|
| Cel | zmniejszenie przewodzenia bólu | zastąpienie zniszczonych powierzchni stawu |
| Wpływ na zwyrodnienie | nie cofa zmian | usuwa uszkodzone powierzchnie i zastępuje je implantem |
| Dostęp | wkłucie sondy pod kontrolą USG | operacja chirurgiczna |
| Hospitalizacja | nie jest potrzebna | zazwyczaj potrzebny jest pobyt szpitalny |
| Rehabilitacja | służy odbudowie siły i aktywności po zmniejszeniu bólu | jest ważną częścią powrotu do sprawności po operacji |
| Czas działania | czasowy, do ponownej oceny po nawrocie bólu | wieloletni, ale implant nie jest niezniszczalny |
| Najlepsze zastosowanie | przewlekły ból u właściwie zakwalifikowanego pacjenta | zaawansowane objawy i nieskuteczne leczenie nieoperacyjne |
Kriolezja może być szczególnie cenna u pacjenta, który chce odsunąć operację, oczekuje na jej wykonanie albo nie może zostać poddany zabiegowi ze względu na stan zdrowia.
Nie powinna jednak służyć do wieloletniego maskowania postępującego problemu. Jeśli pacjent traci samodzielność, występuje duża deformacja i ograniczenie ruchu, endoproteza daje realną szansę odzyskania funkcji.
Po kriolezji warto wykorzystać okres mniejszych dolegliwości na odbudowę siły, poprawę chodu i zwiększenie codziennej aktywności.
Sam zabieg nie wzmacnia mięśni. Jeżeli pacjent przez wiele miesięcy ograniczał ruch, mięsień czworogłowy uda, pośladki i łydka nadal mogą być osłabione mimo ustąpienia bólu.
Rehabilitację dobiera się do sprawności pacjenta i jego reakcji na zabieg. Początkowo mogą to być proste ćwiczenia wykonywane w bezpiecznych pozycjach, a następnie wstawanie, wejścia na stopień, przysiady do krzesła i trening chodu.
Nie każdy potrzebuje rozbudowanej rehabilitacji pod stałym nadzorem. U części osób wystarczy nauczenie programu do domu oraz okresowa kontrola i zwiększanie obciążenia.
Zmniejszenie bólu jest więc początkiem odzyskiwania funkcji, a nie końcem leczenia.
Największą szansę na odsunięcie operacji daje połączenie regularnych ćwiczeń, kontroli masy ciała, leczenia bólu oraz rozsądnego dawkowania aktywności.
Nie istnieje jeden zabieg, który zatrzyma chorobę zwyrodnieniową. Najlepsze wyniki daje plan obejmujący kilka uzupełniających się elementów.
Pacjent powinien regularnie wzmacniać nogę, ale nie doprowadzać do ciągłych zaostrzeń. Dłuższy spacer można podzielić na krótsze odcinki, a trudne ćwiczenie zastąpić prostszą wersją. W razie potrzeby lekarz może włączyć leczenie przeciwbólowe lub zabieg, aby umożliwić ruch.
Warto również reagować na pogorszenie. Jeżeli kolano zaczyna się blokować, regularnie mocno puchnie albo dystans chodzenia szybko się skraca, nie należy tylko powtarzać tych samych ćwiczeń czy iniekcji.
Nie da się zagwarantować, że dzięki takim działaniom pacjent nigdy nie będzie potrzebował endoprotezy. Można jednak poprawić funkcję i podejmować decyzję o operacji na podstawie rzeczywistych ograniczeń, a nie samego strachu przed zabiegiem.
Endoprotezę należy poważnie rozważyć, gdy ból, sztywność i ograniczenie sprawności wyraźnie obniżają jakość życia, a leczenie nieoperacyjne nie pomaga lub nie może być zastosowane.
Do rozmowy z chirurgiem powinny skłonić szczególnie:
Nie ma jednego wyniku RTG, który automatycznie oznacza konieczność operacji. Decyzja powinna uwzględniać oczekiwania pacjenta, jego stan zdrowia, ryzyko zabiegu i to, jak duży problem stanowi ból kolana w codziennym życiu.
Endoproteza nie jest porażką leczenia zachowawczego. Przy właściwych wskazaniach może skutecznie zmniejszyć ból i poprawić funkcjonowanie pacjenta. Odkładanie jej w nieskończoność nie zawsze jest korzystne, szczególnie gdy długotrwały brak ruchu prowadzi do dużego osłabienia organizmu.
CRS Clinic nie wykonuje endoprotezoplastyki. Gdy stwierdzamy wskazania do takiego leczenia, uczciwie informujemy o tym pacjenta i kierujemy go do ośrodka operacyjnego.
Nie, obecnie nie ma metody, która całkowicie cofa zaawansowane zwyrodnienie i odtwarza staw do pierwotnego stanu.
Ćwiczenia, leki, iniekcje i kriolezja mają przede wszystkim zmniejszać objawy oraz poprawiać codzienne życie. Nie usuwają osteofitów, nie odtwarzają prawidłowej szerokości szpary stawowej i nie odbudowują całkowicie zniszczonej chrząstki.
Nie oznacza to jednak, że leczenie bez operacji nie ma sensu. Stan widoczny na RTG może pozostać podobny, a pacjent dzięki wzmocnieniu mięśni i lepszej kontroli bólu zaczyna chodzić dalej i łatwiej wykonuje codzienne czynności.
Endoproteza również nie „cofa” choroby. Zastępuje uszkodzone powierzchnie sztucznymi elementami. Jest innym sposobem rozwiązania problemu, przeznaczonym dla pacjentów, u których korzyści z operacji przewyższają jej obciążenia i ewentualne ryzyko.
Leczenie nieoperacyjne jest szczególnie wartościowe u pacjentów, którzy nadal zachowują prawidłową funkcję kolana albo nie mogą, nie chcą lub jeszcze nie muszą przechodzić endoprotezoplastyki.
Może dotyczyć osób:
Nieoperacyjne leczenie ma mniejszą szansę wystarczyć, gdy kolano jest mocno zdeformowane, pacjent prawie nie chodzi, ból jest stały, a wcześniejsze terapie nie przyniosły znaczącej poprawy.
Pierwszym krokiem nie powinien być z góry wybrany zabieg, lecz ocena, czego pacjent rzeczywiście potrzebuje i jaki cel jest możliwy do osiągnięcia.
Koszt zależy od wybranej metody, a pełny plan ustala lekarz po konsultacji i ocenie przyczyny bólu.
| Usługa w CRS Clinic | Cena |
|---|---|
| Konsultacja ortopedyczna z badaniem USG | 400 zł |
| Fizjoterapia (45 minut) | 230 zł |
| Kwas hialuronowy | 400-1400 zł |
| Osocze bogatopłytkowe PRP | 1300-1700 zł |
| Blokada diagnostyczna przed kriolezją | 600 zł |
| Kriolezja kolana | 2490 zł |
| Pełna ścieżka kriolezji: konsultacja, blokada i zabieg | 3490 zł |
Nie każdy pacjent potrzebuje wszystkich etapów. Osoba kwalifikowana do kriolezji przechodzi konsultację i blokadę diagnostyczną, natomiast pacjent rozpoczynający fizjoterapię może mieć zupełnie inny plan.
Cena iniekcji zależy od rodzaju i ilości użytego preparatu. Aktualne ceny należy potwierdzić w cenniku CRS Clinic.
Metody nieoperacyjne są zwykle mniej obciążające niż endoprotezoplastyka, ale żadna procedura medyczna nie jest całkowicie pozbawiona ryzyka.
Po iniekcji może pojawić się ból, obrzęk, krwiak albo przejściowe nasilenie dolegliwości. Rzadziej dochodzi do zakażenia, krwawienia, reakcji na preparat lub uszkodzenia sąsiedniej struktury.
Po kriolezji możliwe są miejscowa tkliwość, obrzęk, mrowienie lub przejściowa zmiana czucia w okolicy wkłucia. Poważniejsze powikłania, takie jak zakażenie czy uszkodzenie nerwu, występują rzadziej, ale muszą zostać omówione przed zabiegiem.
Kontrola USG zwiększa precyzję prowadzenia igły lub sondy, ponieważ lekarz widzi tkanki na ekranie. Nie eliminuje jednak ryzyka całkowicie.
Bezpieczeństwo zaczyna się od prawidłowej kwalifikacji. Aktywne zakażenie, niektóre zaburzenia krzepnięcia, uczulenie na preparat albo niewłaściwe rozpoznanie mogą być powodem odroczenia lub zmiany leczenia.
W CRS Clinic łączymy konsultację ortopedyczną, diagnostykę, fizjoterapię, iniekcje i kriolezję w jednym miejscu.
Dzięki temu pacjent nie musi samodzielnie decydować, czy potrzebuje kwasu hialuronowego, PRP, blokady czy kriolezji. Metodę dobiera lekarz po badaniu, a fizjoterapeuta może korzystać z dokumentacji i zaleceń w jednym miejscu.
W naszej klinice:
CRS Clinic nie wykonuje endoprotezoplastyki kolana. Naszym zadaniem jest wykorzystanie leczenia nieoperacyjnego tam, gdzie może ono realnie poprawić sprawność, oraz uczciwe wskazanie momentu, w którym właściwa będzie konsultacja chirurgiczna.
U części pacjentów można odsunąć operację na wiele lat albo całkowicie jej uniknąć, ale nie da się tego zagwarantować. Zależy to od nasilenia objawów, sprawności kolana, postępu zmian zwyrodnieniowych i reakcji na leczenie.
Zamiast operacji można stosować fizjoterapię, kontrolę masy ciała, leki, wybrane iniekcje oraz kriolezję. Metody dobiera się indywidualnie i często łączy w jeden całościowy plan leczenia.
Może odsunąć operację lub pomóc pacjentowi, który nie może zostać operowany, ale nie zastępuje mechanicznej funkcji endoprotezy. Kriolezja wycisza ból, nie odbudowując stawu.
W naszej praktyce efekt utrzymuje się średnio około 12 miesięcy, a u części pacjentów nawet dłużej. Czas działania zależy od reakcji organizmu, regeneracji nerwów i postępowania pacjenta po zabiegu.
Kriolezję można rozważyć ponownie po nawrocie bólu, ale każdorazowo potrzebna jest ponowna kwalifikacja. Lekarz sprawdza, czy źródło dolegliwości nadal jest takie samo i czy powtórzenie zabiegu ma uzasadnienie.
Nie można zagwarantować, że kwas hialuronowy zapobiegnie endoprotezie. U części pacjentów może czasowo zmniejszyć ból i poprawić funkcję, natomiast u innych efekt jest niewielki.
Nie ma dowodów, że PRP całkowicie odbudowuje zaawansowanie zniszczoną chrząstkę. Może ograniczać ból i poprawiać funkcję u niektórych pacjentów, szczególnie przy mniej zaawansowanych zmianach.
Nie. Blokada diagnostyczna działa krótko i służy sprawdzeniu, czy wybrane nerwy przewodzą ból. Kriolezja ma ograniczyć ich przewodnictwo na znacznie dłuższy czas.
Endoprotezę warto rozważyć, gdy ból i ograniczenie ruchu poważnie wpływają na sen, chodzenie oraz samodzielność, a leczenie nieoperacyjne nie pomaga.
Nie, sam obraz RTG nie jest wystarczającym wskazaniem do endoprotezy. Lekarz bierze pod uwagę również objawy, sprawność, potrzeby pacjenta i skuteczność dotychczasowego leczenia.
Nie można całkowicie cofnąć zaawansowanych zmian zwyrodnieniowych. Leczenie ma zmniejszać ból, poprawiać funkcję i utrzymywać sprawność możliwie jak najdłużej.
Konsultacja kosztuje 400 zł, blokada diagnostyczna 600 zł, a kriolezja 2490 zł. Łączny koszt pełnej ścieżki leczenia wynosi 3490 zł.
Nowoczesna endoproteza zwykle działa kilkanaście lub ponad 20 lat, ale jej trwałość zależy od rodzaju implantu, wieku, aktywności i stanu zdrowia pacjenta. Młodsza osoba ma większe prawdopodobieństwo, że w ciągu życia będzie potrzebowała operacji rewizyjnej.
Nie, w CRS Clinic nie wykonujemy endoprotezoplastyki. Prowadzimy leczenie nieoperacyjne, a jeśli pacjent wymaga wymiany stawu, kierujemy go do odpowiedniego ośrodka chirurgicznego.
Na konsultację z badaniem USG można umówić się telefonicznie pod numerem +48 516 167 506. CRS Clinic znajduje się przy Alei Solidarności 171 w Warszawie.
Zajmuje się zarówno operacyjnym jak i zachowawczym leczeniem urazów, schorzeń i przeciążeń w obrębie stawów kończyny dolnej i górnej.
Szczególnym obszarem zainteresowania i rozwijania specjalistycznej praktyki jest leczenie zachowawcze poprzez zastosowanie tzw. sonochirurgii - wykonywania mało inwazyjnych zabiegów pod kontrolą ultrasonografu (USG). Zabiegi sonochirurgiczne mogą być alternatywą dla zabiegu operacyjnego lub skuteczną metodą obniżania dyskomfortu i poziomu bólu np. w trakcie leczenia choroby zwyrodnieniowej.
W razie potrzeby, już w trakcie pierwszej konsultacji, przeprowadza zabiegi sonochirurgiczne u pacjentów z następującymi schorzeniami:
Państwowy Egzamin Specjalizacyjny zdał z jednym z najwyższych wyników w Polsce. Stale podnosi swoje kwalifikacje w ramach szkoleń, kursów i staży. Uczestnik licznych kursów zawodowych m.in. z ultrasonografii narządu ruchu, leczenia schorzeń stawu kolanowego, biodrowego, ręki, nadgarstka, stawu łokciowego.
Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Chirurgii Ręki oraz zasłużonym Honorowym Dawcą Krwi.
Zajmuję się leczeniem zachowawczym i operacyjnym schorzeń narządu ruchu oraz kręgosłupa. Pracuję jako chirurg ortopeda w Klinice Traumatologii i Ortopedii Wojskowego Instytutu Medycznego w Warszawie. Szczególnym obszarem mojej specjalizacji jest sonochirurgia. Sonochirurgia to tzw. zabiegi małoinwazyjne wykonywane pod kontrolą aparatu ultrasonograficznego (USG). Zabiegi wykonuję w klinice CRS Clinic w Warszawie.
Zainteresowałem się sonochirurgią, ponieważ dzięki niej bardzo często można pomóc pacjentom, dla których jedyna alternatywa to interwencja chirurgiczna. Tymczasem zabiegi sonochirurgiczne są praktycznie bezbolesne, wykonywane w znieczuleniu miejscowym cienką igłą pod kontrolą USG. Nie ma konieczności hospitalizacji, nie ma blizn pooperacyjnych. Pacjent na drugi dzień może wrócić do czynności dnia codziennego.
Jest to wspaniała alternatywa dla tradycyjnej chirurgii. Oczywiście nie znaczy, że w ten sposób wyleczymy każdą dolegliwość w każdym stadium zaawansowania. Jednak wielokrotnie udawało mi się sonochirurgicznie zlikwidować całkowicie ból i pomóc pacjentom, którzy mieli już skierowanie na zabieg endoprotezy biodra czy kolana lub operację kręgosłupa. W ten sposób można też skutecznie pomóc pacjentom z zespołem cieśni nadgarstka.
Właściwa diagnoza i leczenie zajmują czas. Dlatego wizyta u mnie trwa aż 30 minut. Podczas wizyty badam Pacjenta klinicznie i potwierdzam rozpoznanie za pomocą USG. Fakt, że jeden specjalista wykonuje dwa rodzaje badań pozwala całościowo spojrzeć na problem Pacjenta i postawić diagnozę.
Stawiam diagnozę i od razu – o ile to możliwe – staram się rozpocząć leczenie. Podczas jednej wizyty, po zakwalifikowaniu Pacjenta mogę wykonać zabieg sonochirurgiczny (np. hydrodekompresję zespołu cieśni nadgarstka). Stanowi to zupełnie nową jakość w podejściu do leczenia.
W podejściu tradycyjnym Pacjent musiałby przejść przez proces kilku oddzielnych wizyt (ortopedyczna, diagnostyczna USG, kwalifikacja do zabiegu i sam zabieg plus zwolnienie lekarskie). Tymczasem po leczeniu sonochirurgicznym Pacjent najczęściej nie potrzebuje nawet jednego dnia zwolnienia, bo już na drugi dzień może wrócić do pracy i czynności dnia codziennego.
Jestem absolwentem I Wydziału Lekarskiego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Od początku kariery ortopedycznej pracuję w Klinice Traumatologii i Ortopedii Wojskowego Instytutu Medycznego w Warszawie.
Na moim koncie znajduje się wiele publikacji naukowych, otrzymałem też nagrodę “Award of the President of Polish Society of Hypertension”. Posiadam licencję lekarską PZPN. Konsultuję pacjentów anglojęzycznych. Moją wiedzę i doświadczenie potwierdza wiele ukończonych specjalistycznych szkoleń związanych z dziedziną mojej specjalizacji. M.in.:
