Leczenie cieśni nadgarstka polega na zmniejszeniu ucisku nerwu pośrodkowego i jego ochronie przed dalszym uszkodzeniem. Metodę dobiera się do objawów, czasu trwania choroby, występujących zaburzeń czucia, poziomu siły mięśni dłoni oraz wyników tzw. badań dodatkowych.
Przy łagodnych i okresowych dolegliwościach leczenie może obejmować ortezę nocną, zmianę obciążeń i fizjoterapię. U wybranych pacjentów bez zaawansowanego uszkodzenia nerwu rozważamy hydrodekompresję pod kontrolą USG. Przy stałych zaburzeniach czucia, osłabieniu kciuka, zaniku mięśni albo poważnym uszkodzeniu nerwu potrzebna może być operacja.
W CRS Clinic leczymy zespół cieśni nadgarstka od 2018 roku. Jako pierwsza klinika w Polsce zastosowaliśmy nieoperacyjną hydrodekompresję nerwu pośrodkowego. Do tej pory wyleczyliśmy ponad 5000 pacjentów z zespołem cieśni nadgarstka i wykonaliśmy ponad 3000 zabiegów hydrodekompresji.
Konsultacja ortopedyczna z badaniem USG kosztuje 400 zł. Hydrodekompresja jednego nadgarstka kosztuje 2100 zł, a prywatna operacja cieśni nadgarstka 4600 zł.
Leczenie cieśni nadgarstka ma zmniejszyć ucisk nerwu pośrodkowego, złagodzić objawy i zapobiec trwałej utracie czucia oraz siły dłoni.
Nerw pośrodkowy przebiega przez wąski kanał nadgarstka. Gdy ciśnienie wokół niego wzrasta, pojawiają się typowe dolegliwości:
Leczenie nie powinno ograniczać się wyłącznie do chwilowego tłumienia bólu. Najważniejsze jest ustalenie, jak długo nerw jest uciskany, czy jego funkcja jest jeszcze zachowana oraz czy występują oznaki trwałego uszkodzenia.
Im wcześniej pacjent zgłosi się z nawracającym drętwieniem, tym większy pozostaje wybór metod nieoperacyjnych. Jeżeli pojawił się zanik mięśni kłębu kciuka, leczenia nie należy odkładać, ponieważ pełna regeneracja nerwu może być już mniej przewidywalna.
Sprawdź jak dokładnie przebiega zespół cieśni nadgarstka w naszym poradniku: Zespół cieśni nadgarstka - przyczyny i objawy
W wielu łagodnych i umiarkowanych przypadkach można uzyskać poprawę bez klasycznej operacji, ale nie jest to możliwe u każdego pacjenta.
Leczenie bez operacji rozważa się przede wszystkim wtedy, gdy:
Metody nieoperacyjne mogą obejmować ortezę nocną, zmianę obciążeń, fizjoterapię oraz hydrodekompresję pod kontrolą USG.
Leczenie bez operacji nie powinno jednak opóźniać koniecznego zabiegu chirurgicznego. Jeżeli nerw jest poważnie uszkodzony, przedłużanie terapii zachowawczej może zmniejszać szansę na odzyskanie pełnego czucia i siły dłoni.
O wyborze metody decyduje lekarz po badaniu, a nie wyłącznie sam stopień bólu. Czasami pacjent odczuwa niewielkie dolegliwości, mimo że nerw jest już znacznie uszkodzony. W innych przypadkach objawy mogą być dokuczliwe, ale funkcja nerwu pozostaje stosunkowo dobra.
W CRS Clinic prowadzimy leczenie zachowawcze, małoinwazyjne i operacyjne, dzięki czemu pacjent może przejść całą ścieżkę w jednym miejscu. Metoda nie jest wybierana z góry, dobiera ją lekarz po badaniu klinicznym i USG, biorąc pod uwagę rzeczywisty stan nerwu.
| Metoda | Na czym polega | Kiedy może być rozważana | Cena w CRS Clinic |
|---|---|---|---|
| Fizjoterapia i neuromobilizacja | poprawa ślizgu nerwu, praca nad ruchomością oraz ograniczenie przeciążeń | najczęściej we wczesnym stadium i przy objawach okresowych | 230 zł za sesję |
| Hydrodekompresja pod kontrolą USG | mechaniczne oddzielenie nerwu od otaczających tkanek za pomocą płynu podanego cienką igłą | najczęściej przy lekkim lub umiarkowanym ucisku, bez zaawansowanego zaniku mięśni | 2100 zł |
| Operacyjne uwolnienie nerwu | przecięcie więzadła poprzecznego nadgarstka, które tworzy dach kanału i uciska nerw | najczęściej w stadium zaawansowanym lub przy poważnym uszkodzeniu nerwu | 4600 zł |
Konsultacja ortopedyczna z badaniem USG, podczas której lekarz kwalifikuje do odpowiedniej metody, kosztuje 400 zł. Ceny mogą się zmieniać, dlatego przed wizytą warto sprawdzić aktualny cennik CRS Clinic.
Fizjoterapia może wystarczyć, gdy objawy są łagodne lub okresowe, nie występuje zanik mięśni, a nerw nie jest poważnie uszkodzony. Jej celem jest poprawa ślizgu nerwu pośrodkowego, zmniejszenie napięcia otaczających tkanek oraz ograniczenie czynników, które stale przeciążają rękę.
Neuromobilizacja nie polega na intensywnym rozciąganiu nerwu. To kontrolowane ruchy, które mają poprawić jego przesuwalność względem ścięgien i innych struktur. Fizjoterapeuta może również pracować nad ruchomością nadgarstka, przedramienia, barku i odcinka szyjnego, ponieważ funkcja nerwu zależy od całej drogi jego przebiegu.
Ważną częścią leczenia jest zmiana codziennych nawyków: ustawienia dłoni podczas pracy, sposobu korzystania z klawiatury i telefonu czy powtarzalnych ruchów obciążających nadgarstek. Czasem zaleca się również ortezę utrzymującą nadgarstek w neutralnej pozycji, zwłaszcza w nocy.
Jeżeli mimo prawidłowo prowadzonego leczenia zachowawczego objawy nie ustępują, lekarz może zaproponować hydrodekompresję lub w bardziej zaawansowanym stadium operację.
Hydrodekompresja cieśni nadgarstka polega na podaniu płynu wokół nerwu pośrodkowego pod stałą kontrolą USG. Płyn mechanicznie oddziela nerw od otaczających tkanek, zmniejsza jego ucisk i poprawia warunki do swobodnego ślizgu w kanale nadgarstka. Nie jest to wyłącznie zastrzyk przeciwbólowy, lecz precyzyjna procedura odbarczająca.
Lekarz obserwuje na ekranie USG położenie igły, nerwu, ścięgien i naczyń. Dzięki temu może podać płyn dokładnie w zaplanowane miejsce, bez wykonywania nacięcia chirurgicznego. Zabieg przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym i zazwyczaj trwa kilkanaście minut.
Część pacjentów odczuwa zmniejszenie mrowienia lub bólu bardzo szybko, u innych poprawa pojawia się stopniowo w kolejnych dniach lub tygodniach. Efekt zależy między innymi od czasu trwania ucisku, stopnia uszkodzenia nerwu i stosowania się do zaleceń po zabiegu.
W 2018 roku jako pierwsza klinika w Polsce zastosowaliśmy nieoperacyjną hydrodekompresję w leczeniu zespołu cieśni nadgarstka. Od tego czasu wykonaliśmy ponad 3000 takich zabiegów.
Hydrodekompresja cieśni nadgarstka - przebieg zabiegu
Hydrodekompresję rozważamy u wybranych pacjentów bez zaawansowanego i wymagającego pilnej operacji uszkodzenia nerwu.
Zabieg może być brany pod uwagę, gdy:
Samo rozpoznanie cieśni nie oznacza automatycznej kwalifikacji do hydrodekompresji. Podobne objawy mogą wynikać z ucisku nerwu w okolicy kręgosłupa szyjnego, splotu ramiennego albo choroby obejmującej wiele nerwów.
Dlatego przed zabiegiem trzeba potwierdzić, że źródłem dolegliwości jest rzeczywiście nerw pośrodkowy na poziomie kanału nadgarstka.
Hydrodekompresja jest zabiegiem ambulatoryjnym wykonywanym przez niewielkie wkłucie pod kontrolą USG. Cały zabieg przebiega następująco:
Sam zabieg trwa zwykle kilkanaście minut, ale cała wizyta obejmuje również przygotowanie, kontrolę położenia nerwu i przekazanie zaleceń pozabiegowych.
Operacja jest najczęściej potrzebna przy zaawansowanym uszkodzeniu nerwu, osłabieniu mięśni albo braku odpowiedniej poprawy po leczeniu nieoperacyjnym.
Wskazaniem do operacji mogą być:
Operacja polega na przecięciu więzadła poprzecznego nadgarstka, nazywanego również troczkiem zginaczy. Po jego przecięciu nerw pośrodkowy zyskuje więcej przestrzeni, a ucisk zostaje trwale zmniejszony.
W CRS Clinic operację wykonujemy w sali zabiegowej, na miejscu. Dzięki temu pacjent, który po konsultacji nie kwalifikuje się do hydrodekompresji, może kontynuować leczenie w tym samym ośrodku. Powrót do pełnej sprawności zależy od rodzaju wykonywanej pracy, stopnia wcześniejszego uszkodzenia nerwu oraz przebiegu gojenia.
Operacja cieśni nadgarstka - przebieg zabiegu
Hydrodekompresję najczęściej rozważa się w lekkim i umiarkowanym stadium, natomiast operację w przypadkach zaawansowanych. O wyborze nie powinien decydować wyłącznie lęk przed zabiegiem lub chęć jak najszybszego powrotu do pracy. Najważniejszy jest stan nerwu oceniony podczas badania klinicznego, badania USG i w razie wskazań EMG.
| Hydrodekompresja | Operacja cieśni nadgarstka | |
|---|---|---|
| Sposób wykonania | wkłucie cienką igłą pod kontrolą USG, bez nacięcia | nacięcie i przecięcie więzadła uciskającego nerw |
| Typowe zastosowanie | lekkie i umiarkowane stadium | zaawansowany ucisk, zaniki mięśni, poważne uszkodzenie nerwu |
| Znieczulenie | miejscowe | miejscowe |
| Powrót do codziennych czynności | zazwyczaj szybki | zwykle dłuższy i zależny od gojenia rany |
| Blizna | brak blizny pooperacyjnej | blizna (około 2,5 cm) |
| Główna zaleta | mała inwazyjność i szybka rekonwalescencja | trwałe chirurgiczne zwiększenie przestrzeni w kanale |
| Cena | 2100 zł | 4600 zł |
W CRS Clinic dostępne są obie metody. Dzięki temu kwalifikacja nie polega na dopasowaniu każdego pacjenta do jednego zabiegu, lecz na wyborze rozwiązania odpowiedniego do stopnia choroby. Jeśli hydrodekompresja nie przyniesie wystarczającej poprawy, możliwe jest ponowne przeanalizowanie sytuacji i rozważenie leczenia operacyjnego.
Kwalifikacja obejmuje wywiad, badanie ręki i nadgarstka oraz USG nerwu pośrodkowego. Lekarz sprawdza rozmieszczenie drętwienia, nasilenie objawów, siłę chwytu, funkcję kciuka i reakcję na testy prowokacyjne. Następnie ocenia w USG kształt, przekrój i ruchomość nerwu oraz otaczające go struktury.
USG pokazuje anatomię i mechanizm ucisku, natomiast EMG ocenia przewodnictwo i funkcję nerwu. Badania te nie konkurują ze sobą, ale odpowiadają na inne pytania i w części przypadków wzajemnie się uzupełniają. Nie każdy pacjent musi jednak wykonywać komplet badań przed pierwszą konsultacją.
Po zebraniu informacji lekarz omawia możliwe metody, spodziewane korzyści i ograniczenia każdej z nich. W CRS Clinic konsultacja z USG jest podstawowym etapem kwalifikacji do fizjoterapii, hydrodekompresji lub operacji.
Badanie przewodnictwa nerwowego jest szczególnie przydatne przy nietypowych objawach, osłabieniu mięśni i podejrzeniu zaawansowanego uszkodzenia nerwu.
Potocznie całe badanie określa się jako EMG, chociaż w diagnostyce cieśni ważną rolę odgrywa elektroneurografia, która mierzy przewodzenie impulsów.
Badanie może być potrzebne, gdy:
Nie każdy pacjent musi wykonywać EMG przed rozpoczęciem leczenia. Decyzję podejmuje lekarz na podstawie pełnego obrazu klinicznego.
Sprawdź jak dokładnie przebiega pełna diagnostyka cieśni nadgarstka na:
Diagnostyka cieśni nadgarstka - zobacz czy masz zespół cieśni nadgarstka
Wielu pacjentów wraca do lekkiej pracy biurowej następnego dnia, ale przy pracy fizycznej potrzebna może być dłuższa przerwa.
Tempo powrotu zależy od:
Przy pracy biurowej warto ograniczyć długie, nieprzerwane pisanie i robić regularne przerwy. Przy pracy wymagającej mocnego chwytu, dźwigania, używania narzędzi lub powtarzalnych ruchów może być potrzebne kilkudniowe oszczędzanie leczonej dłoni.
Nie każdy pacjent potrzebuje zwolnienia lekarskiego. Nie należy jednak zakładać z góry, że każda osoba będzie w pełni sprawna następnego dnia.
Po operacji potrzebny jest czas na zagojenie rany, a powrót do pracy zależy przede wszystkim od rodzaju wykonywanych obowiązków.
Osoba wykonująca lekką pracę może wrócić wcześniej niż pacjent pracujący fizycznie, który potrzebuje mocnego chwytu i pełnej siły dłoni.
Na tempo powrotu wpływają:
Dokładny termin ustala chirurg podczas kontroli. Zbyt szybkie przeciążanie dłoni może nasilać ból i utrudniać gojenie.
Według aktualnej wiedzy medycznej, odpowiednio dobrane ćwiczenia mogą pomóc przy sztywności, osłabieniu ręki, zaburzeniach ślizgu nerwu albo problemach z blizną pooperacyjną.
Po hydrodekompresji rehabilitacja ma wspierać prawidłowy ślizg nerwu pośrodkowego, przywrócić sprawność dłoni i ograniczyć czynniki, które mogą sprzyjać ponownemu przeciążeniu. U części pacjentów wystarczą proste zalecenia i samodzielne ćwiczenia, a u innych pomocne będą neuromobilizacja, praca nad ergonomią oraz stopniowe zwiększanie obciążenia ręki.
Fizjoterapeuta nie ocenia wyłącznie samego nadgarstka. Sprawdza również przedramię, łokieć, bark, obręcz barkową i odcinek szyjny kręgosłupa, ponieważ zaburzenia na całej drodze przebiegu nerwu mogą wpływać na jego ruchomość i tolerancję wysiłku.
Po operacji rehabilitacja może obejmować stopniowe odzyskiwanie ruchomości, pracę z blizną po zagojeniu rany oraz odbudowę siły chwytu. Zakres terapii i moment rozpoczęcia ćwiczeń zależą od przebiegu gojenia, stanu ręki i zaleceń lekarza.
Utrzymywanie się albo nawrót objawów po operacji wymaga ponownej diagnostyki, ponieważ przyczyny mogą być różne.
Możliwe przyczyny to między innymi:
Punktem wyjścia jest badanie dłoni i USG nerwu. W części przypadków potrzebne jest porównanie badań przewodnictwa wykonanych przed operacją i po niej.
Nie każdy utrzymujący się objaw oznacza konieczność ponownej operacji. Nerw może regenerować się miesiącami, szczególnie jeśli przed pierwszym zabiegiem był długo uciskany.
Decyzję o dalszym leczeniu podejmuje się dopiero po ustaleniu rzeczywistej przyczyny problemu.
Nawrót jest możliwy zarówno po leczeniu zachowawczym, jak i zabiegowym, dlatego ponowne pojawienie się drętwienia i innych objawów wymaga dokładnej oceny.
Po leczeniu bezoperacyjnym objawy mogą wrócić, jeżeli:
Po operacji nawrót występuje bardzo rzadko, ale również jest możliwy. Może być związany ze zrostami, niepełnym uwolnieniem nerwu albo nowym problemem w innym miejscu.
Każdy przypadek nawrotu dolegliwości musi być wnikliwie zbadany przed podjęciem decyzji o innej metodzie leczenia.
Leczenie cieśni nadgarstka jest bezpieczne, gdy metoda została prawidłowo dobrana, a zabieg wykonuje doświadczony lekarz. Hydrodekompresja odbywa się pod kontrolą USG, co pozwala obserwować igłę i sąsiednie struktury na żywo. Operacja jest natomiast standardową, tradycyjną metodą leczenia zaawansowanego ucisku, ale wiąże się z raną i dłuższym gojeniem.
Po hydrodekompresji mogą wystąpić przejściowa tkliwość, ból w miejscu wkłucia, niewielki krwiak, obrzęk lub krótkotrwałe nasilenie mrowienia. Zakażenie i uszkodzenie sąsiednich struktur należą do rzadkich powikłań, ale jak przy każdej procedurze przezskórnej nie można wykluczyć ich całkowicie.
Po operacji możliwe są między innymi dolegliwości związane z gojeniem rany, tkliwość blizny, sztywność, utrzymujące się osłabienie chwytu, zakażenie lub niepełna poprawa objawów. Ryzyko i spodziewany przebieg lekarz omawia z pacjentem przed podjęciem decyzji o leczeniu.
Przeciwwskazania zależą od ogólnego stanu zdrowia, stosowanego preparatu i stopnia uszkodzenia nerwu.
Do sytuacji wymagających odroczenia zabiegu albo dodatkowej oceny należą:
Ciąża nie oznacza automatycznie, że każda forma leczenia zabiegowego jest wykluczona. Decyzję podejmuje się indywidualnie, uwzględniając etap ciąży, nasilenie objawów i spodziewane korzyści.
Pacjent nie powinien samodzielnie odstawiać leków przeciwkrzepliwych. Każdą zmianę ustala lekarz prowadzący.
Koszt zależy od wybranej metody i tego, czy leczenie dotyczy jednego czy obu nadgarstków.
| Usługa | Cena w CRS Clinic |
|---|---|
| Konsultacja ortopedyczna z USG | 400 zł |
| Sesja fizjoterapeutyczna | 230 zł |
| Hydrodekompresja jednego nadgarstka | 2100 zł |
| Konsultacja i hydrodekompresja jednej ręki | 2500 zł |
| Hydrodekompresja obu rąk oraz jedna konsultacja | 4600 zł |
| Prywatna operacja cieśni nadgarstka | 4600 zł |
W przypadku obu rąk lekarz ocenia każdy nadgarstek osobno. Nie zawsze oba wymagają tej samej metody leczenia. Jedna ręka może kwalifikować się do hydrodekompresji, a druga (ze względu na bardziej zaawansowane zmiany) do operacji.
Ceny należy potwierdzić przed wizytą, ponieważ mogą ulec zmianie. Szersze porównanie kosztów w 2026 roku opisujemy w poradniku:
Hydrodekompresja - ceny zabiegu w Polsce
Tak, część metod leczenia cieśni nadgarstka jest dostępna na NFZ. Refundowane mogą być fizjoterapia oraz operacyjne odbarczenie nerwu. Hydrodekompresję wykonuje się natomiast prywatnie.
W praktyce pacjent ma trzy główne możliwości:
Czas oczekiwania na fizjoterapię lub operację zależy od regionu i konkretnej placówki. W CRS Clinic hydrodekompresję i operację zespołu cieśni nadgarstka wykonujemy prywatnie. O wyborze metody powinien decydować przede wszystkim stan nerwu pośrodkowego i stopień zaawansowania choroby, a nie wyłącznie dostępność refundacji.
Zespół cieśni nadgarstka leczymy w CRS Clinic od 2018 roku i zapewniamy pacjentom pełną ścieżkę: od diagnostyki i fizjoterapii po hydrodekompresję oraz operację.
W naszej klinice:
Stosujemy zasadę „jeden specjalista - jedna wizyta”. Lekarz przeprowadza konsultację, wykonuje USG i przedstawia możliwe leczenie podczas jednego spotkania. Jeśli kwalifikacja jest pozytywna i pozwalają na to warunki medyczne oraz organizacyjne, hydrodekompresję można wykonać podczas tej samej wizyty.
Historie pacjentów po leczeniu cieśni nadgarstka
Najczęściej drętwieją kciuk, palec wskazujący, środkowy oraz część palca serdecznego. Mały palec zwykle nie jest objęty objawami, ponieważ odpowiada za niego inny nerw. Nietypowy rozkład drętwienia wymaga szerszej diagnostyki.
W wielu przypadkach tak, szczególnie gdy choroba jest na etapie lekkim lub umiarkowanym i nie doszło do zaniku mięśni. Stosuje się wtedy fizjoterapię, neuromobilizację, ortezę lub hydrodekompresję pod kontrolą USG. W zaawansowanym stadium najskuteczniejsza może być operacja.
W CRS Clinic konsultacja ortopedyczna z USG kosztuje 400 zł, sesja fizjoterapeutyczna 230 zł, hydrodekompresja jednej ręki 2 100 zł, a operacja 4 600 zł. Ostateczny koszt zależy od metody wybranej po kwalifikacji.
Najlepsza metoda zależy od stopnia ucisku i stanu nerwu. Przy łagodnych objawach pomocna może być orteza i fizjoterapia. U wybranych pacjentów rozważamy hydrodekompresję, a przy zaawansowanym ucisku operację.
Hydrodekompresja polega na podaniu płynu wokół nerwu pośrodkowego cienką igłą pod kontrolą USG. Płyn mechanicznie oddziela nerw od otaczających tkanek, zmniejsza ucisk i poprawia jego ślizg w kanale nadgarstka.
Zabieg wykonuje się w znieczuleniu miejscowym i zazwyczaj jest dobrze tolerowany. Pacjent może odczuwać ukłucie, rozpieranie lub krótkotrwały dyskomfort podczas podawania płynu. Natężenie odczuć jest indywidualne.
Fizjoterapia może wystarczyć przy łagodnych i okresowych dolegliwościach, jeśli nie ma trwałego osłabienia czucia lub mięśni. Przy utrzymującym się albo zaawansowanym ucisku może być potrzebne leczenie zabiegowe.
Operację najczęściej rozważa się przy stałych zaburzeniach czucia, znacznym osłabieniu chwytu, zaniku mięśni kłębu kciuka lub poważnym uszkodzeniu nerwu. Może być również wskazana, gdy wcześniejsze leczenie nie przyniosło wystarczającej poprawy.
Nie każdy pacjent musi mieć wykonane EMG. Badanie jest szczególnie przydatne przy nietypowych objawach, osłabieniu mięśni, podejrzeniu ciężkiego uszkodzenia albo przed operacją.
Potrzebna jest ponowna diagnostyka, aby ustalić, czy przyczyną są zrosty, niepełne odbarczenie, trwałe uszkodzenie nerwu czy problem znajdujący się poza kanałem nadgarstka. Lekarz może zalecić USG i badanie przewodnictwa nerwowego.
Wieloletnie doświadczenie ortopedy chirurga zdobywał w Klinice Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu Uniwersytetu Medycznego w Warszawie.
Od kilku lat specjalizuje się w sonochirurgicznym, mało inwazyjnym leczeniu stawów kończyny górnej. Szczególnym obszarem zainteresowania jest nieoperacyjne leczenie zespołu cieśni nadgarstka i stosowanie zabiegu hydrodekompresji. W codziennej praktyce szeroko wykorzystuje swoje bogate doświadczenie w diagnozowaniu ultrasonograficznym (USG) oraz wykorzystaniu aparatury USG w leczeniu nieoperacyjnym.
Kwalifikuje Pacjentów do zabiegów hydrodekompresji i przeprowadza leczenie.
W CRS Clinic stosuje zasadę “jeden specjalista - jedna wizyta” - w czasie jednej konsultacji przeprowadza badanie kliniczne, diagnostykę USG oraz leczenie sonochirurgiczne.
Ściśle współpracuje z zespołem fizjoterapeutycznym zapewniając Pacjentowi kompleksową opiekę.
Zajmuje się zarówno operacyjnym jak i zachowawczym leczeniem urazów, schorzeń i przeciążeń w obrębie stawów kończyny dolnej i górnej.
Szczególnym obszarem zainteresowania i rozwijania specjalistycznej praktyki jest leczenie zachowawcze poprzez zastosowanie tzw. sonochirurgii - wykonywania mało inwazyjnych zabiegów pod kontrolą ultrasonografu (USG). Zabiegi sonochirurgiczne mogą być alternatywą dla zabiegu operacyjnego lub skuteczną metodą obniżania dyskomfortu i poziomu bólu np. w trakcie leczenia choroby zwyrodnieniowej.
W razie potrzeby, już w trakcie pierwszej konsultacji, przeprowadza zabiegi sonochirurgiczne u pacjentów z następującymi schorzeniami:
Państwowy Egzamin Specjalizacyjny zdał z jednym z najwyższych wyników w Polsce. Stale podnosi swoje kwalifikacje w ramach szkoleń, kursów i staży. Uczestnik licznych kursów zawodowych m.in. z ultrasonografii narządu ruchu, leczenia schorzeń stawu kolanowego, biodrowego, ręki, nadgarstka, stawu łokciowego.
Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Chirurgii Ręki oraz zasłużonym Honorowym Dawcą Krwi.
Już na wczesnym etapie szkolenia specjalizacyjnego zainteresował się chirurgią ręki, która stała się obszarem jego wyjątkowych kompetencji.
Podczas praktyki klinicznej zdobył szerokie doświadczenie w leczeniu schorzeń kończyny górnej.
Jako jeden z nielicznych specjalistów w Polsce wykonuje zabieg fasciotomii igłowej u Pacjentów z chorobą/ przykurczem Dupuytrena.
Wykonuje m.in. operacje:
Ukończył studia na II Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Warszawie. Jest pracownikiem naukowym Kliniki Ortopedycznej I Wydziału Lekarskiego WUM, szkoli studentów i lekarzy, jest autorem publikacji w czasopismach naukowych i doniesień konferencyjnych.
