Jeśli właśnie otrzymałeś rozpoznanie coxartrozy, czyli zwyrodnienia stawu biodrowego, to warto wiedzieć, że odpowiednie działania mogą spowolnić postęp choroby i pomóc Ci w codziennym funkcjonowaniu. Najważniejsze jest regularne leczenie, które obejmuje rehabilitację, ćwiczenia wzmacniające mięśnie biodra oraz stosowanie metod przeciwbólowych, takich jak zastrzyki z kwasu hialuronowego czy osocza bogatopłytkowego. Może być konieczna zmiana trybu życia – unikanie długiego stania, chodzenia po twardych nawierzchniach czy intensywnych ćwiczeń obciążających staw. Bardzo ważne jest utrzymanie prawidłowej masy ciała, ponieważ nadwaga zwiększa obciążenie biodra i przyspiesza jego zużycie. Jeśli Twoja praca wymaga długiego siedzenia lub dużego wysiłku fizycznego, warto rozważyć ergonomiczne dostosowanie stanowiska lub ograniczenie przeciążeń. W miarę postępu choroby możesz odczuwać większą sztywność i trudności w zakładaniu butów, wchodzeniu po schodach czy siadaniu w niskich miejscach. Regularne ćwiczenia i terapia manualna mogą pomóc zachować ruchomość stawu i opóźnić konieczność operacji. Jeśli ból będzie się nasilał, lekarz może zaproponować małoinwazyjne metody leczenia, a w ostateczności – operację wymiany stawu na endoprotezę. Kluczowe jest systematyczne działanie i ścisła współpraca z lekarzem oraz fizjoterapeutą, aby jak najdłużej zachować sprawność i komfort życia.
Jakie są wczesne i późne objawy coxartrozy?
Coxartroza, czyli choroba zwyrodnieniowa stawu biodrowego, rozwija się stopniowo. Na początku objawy mogą być łagodne i łatwe do zignorowania, ale z czasem mogą coraz bardziej wpływać na codzienne życie. Poniżej opisujemy, jak mogą się zmieniać dolegliwości na różnych etapach choroby.
✅ Dyskomfort po dłuższym wysiłku – możesz odczuwać niewielki ból w pachwinie, pośladku lub udzie po spacerze, dłuższym staniu czy schodzeniu po schodach.
✅ Sztywność poranna – rano lub po dłuższym siedzeniu możesz mieć wrażenie „zastanego” biodra, które potrzebuje chwili, aby się rozruszać.
✅ Trudności w pewnych ruchach – lekkie ograniczenie ruchomości, szczególnie przy rotacji biodra, np. zakładanie nogi na nogę może stać się mniej wygodne.
✅ Trzeszczenie lub „blokowanie” w stawie – czasami możesz poczuć delikatne przeskakiwanie w biodrze lub lekki opór podczas ruchu.
✅ Ból po intensywnym wysiłku – po długim dniu na nogach możesz czuć ból w biodrze, ale zwykle ustępuje po odpoczynku.
Na tym etapie wiele osób bagatelizuje objawy, myśląc, że to chwilowe przeciążenie lub efekt wieku.
Ból staje się częstszy – już nie tylko po intensywnym wysiłku, ale także po krótszym chodzeniu czy lekkiej aktywności.
Trudności z wchodzeniem po schodach i wstawaniem z krzesła – ruchy wymagające większego zgięcia biodra zaczynają być bolesne i wymagają większego wysiłku.
Zmieniona mechanika chodu – zaczynasz unikać obciążania chorego biodra, przez co możesz zacząć kuleć.
Ból nocny – może pojawiać się podczas leżenia na chorym biodrze lub przy zmianie pozycji w łóżku.
Ograniczona ruchomość – trudniej przyciągnąć nogę do klatki piersiowej, założyć skarpetki czy usiąść po turecku.
Osłabienie mięśni – biodro może wydawać się mniej stabilne, co zwiększa ryzyko potknięć i upadków.
Na tym etapie choroba zaczyna poważnie wpływać na codzienne życie i wymaga stałego kontrolowania objawów.
⚫ Ból nawet w spoczynku – biodro boli cały czas, nawet gdy siedzisz lub leżysz.
⚫ Ból przy każdym ruchu – nawet krótkie spacery stają się wyzwaniem, a wstawanie z fotela wymaga dużego wysiłku.
⚫ Znaczna sztywność – staw jest bardzo ograniczony, co sprawia, że trudno Ci normalnie się ubierać, siadać czy prowadzić samochód.
⚫ Zanik mięśni uda i pośladka – z powodu unikania ruchu noga może wydawać się słabsza i cieńsza.
⚫ Znaczna kulawizna lub konieczność używania laski lub balkonika – staw nie funkcjonuje prawidłowo, co zmusza do odciążania chorej nogi.
⚫ Całkowite ograniczenie ruchomości – w skrajnych przypadkach biodro może być tak sztywne i bolesne, że każdy ruch jest trudny do wykonania.
Na tym etapie ból i ograniczenia są na tyle duże, że konieczne może być leczenie operacyjne.
Na początku objawy są niewielkie i łatwe do przeoczenia, ale stopniowo zaczynają wpływać na codzienne życie.
W stadium zaawansowanym ból i sztywność znacznie ograniczają ruchomość i mogą prowadzić do zmiany sposobu chodzenia.
W skrajnych przypadkach choroba całkowicie uniemożliwia swobodne poruszanie się i wymaga operacji.
Jeśli rozpoznajesz u siebie pierwsze objawy coxartrozy, warto działać jak najwcześniej, aby spowolnić postęp choroby i uniknąć zaawansowanych dolegliwości.
Coxartroza, czyli choroba zwyrodnieniowa stawu biodrowego, jest jedną z najczęstszych dolegliwości dotykających osoby po 50. roku życia. Wynika to z naturalnego procesu starzenia się stawu, wieloletniego obciążenia biodra oraz czynników zdrowotnych i stylu życia, które stopniowo przyczyniają się do zużycia chrząstki stawowej. Poniżej wyjaśniam szczegółowo, dlaczego po 50. roku życia ryzyko coxartrozy jest tak wysokie.
Staw biodrowy jest jednym z najbardziej obciążonych stawów w organizmie – przez całe życie podtrzymuje ciężar ciała i umożliwia ruch. Z wiekiem chrząstka stawowa stopniowo traci swoją zdolność do regeneracji.
✔ W młodym wieku chrząstka stawowa jest elastyczna, gładka i dobrze nawilżona płynem stawowym, co umożliwia płynne ruchy biodra.
✔ Po 50. roku życia zmniejsza się ilość kolagenu i substancji budujących chrząstkę (np. chondroityny i glukozaminy), przez co staje się ona cieńsza i mniej odporna na obciążenia.
✔ Chrząstka ściera się coraz szybciej, a ponieważ nie ma naczyń krwionośnych, jej regeneracja jest bardzo powolna.
Każdego dnia biodro wykonuje tysiące ruchów – przy chodzeniu, schylaniu się, siadaniu czy wchodzeniu po schodach. Nawet jeśli nie uprawiamy sportu, staw biodrowy przez dekady ulega mikrourazom, które z czasem się sumują.
Najczęstsze czynniki przeciążeniowe:
Długie chodzenie i stanie – np. u osób pracujących fizycznie lub stojących przez długi czas.
⚠ Noszenie ciężkich rzeczy – podnoszenie ciężarów (np. w pracy lub w domu) zwiększa nacisk na biodra.
Intensywna aktywność fizyczna w młodości – zawodowy sport, częste bieganie czy skoki mogą przyspieszyć zużycie stawu.
Asymetria w obciążeniu nóg – np. nierówna długość kończyn czy nieprawidłowy chód mogą powodować nierównomierne zużycie stawu.
Po 50. roku życia skutki tych przeciążeń zaczynają być odczuwalne – chrząstka jest już osłabiona i nie radzi sobie z dalszymi mikrourazami.
Płyn stawowy działa jak naturalny „smar” dla biodra, zmniejszając tarcie między powierzchniami stawowymi. Po 50. roku życia produkcja płynu stawowego maleje, przez co staw staje się mniej elastyczny i bardziej podatny na uszkodzenia.
✔ Mniej płynu = większe tarcie → chrząstka ściera się szybciej.
✔ Pogorszenie jakości płynu stawowego → traci swoje właściwości ochronne.
W efekcie biodro zaczyna „pracować na sucho”, co prowadzi do jego przyspieszonego zużycia.
Nadwaga to jeden z głównych czynników ryzyka coxartrozy. Każdy kilogram masy ciała to dodatkowe obciążenie dla stawów biodrowych.
Osoba ważąca 80 kg obciąża swoje biodra siłą około 160 kg podczas chodzenia!
Przy bieganiu lub schodzeniu po schodach obciążenie może wzrosnąć nawet do 300 kg.
✔ Nadmiar masy ciała zwiększa nacisk na chrząstkę, przyspieszając jej zużycie.
✔ Tkanka tłuszczowa sprzyja stanom zapalnym w organizmie, co pogarsza kondycję stawu.
✔ Otyłość ogranicza aktywność fizyczną, co prowadzi do osłabienia mięśni i gorszej stabilizacji biodra.
Właśnie dlatego osoby z nadwagą częściej rozwijają coxartrozę i mają silniejsze objawy choroby.
Z wiekiem pogarsza się krążenie krwi, co ma wpływ na odżywienie tkanek w okolicy stawu. Gdy chrząstka i kości są gorzej ukrwione, ich regeneracja jest wolniejsza.
Czynniki, które osłabiają ukrwienie biodra:
❌ Miażdżyca – zwężone naczynia krwionośne ograniczają dopływ składników odżywczych do stawu.
❌ Cukrzyca – może uszkadzać naczynia i przyspieszać zwyrodnienia.
❌ Nadciśnienie tętnicze – prowadzi do osłabienia krążenia w kończynach dolnych.
Osoby po 50. roku życia częściej mają te schorzenia, co dodatkowo zwiększa ryzyko coxartrozy.
U kobiet po menopauzie następuje gwałtowny spadek estrogenów, co przyspiesza procesy zwyrodnieniowe.
✔ Estrogeny mają działanie ochronne na stawy – wpływają na metabolizm chrząstki i utrzymanie odpowiedniego poziomu kolagenu.
✔ Po menopauzie chrząstka szybciej traci swoje właściwości, a ryzyko coxartrozy wzrasta.
✔ Zwiększa się także ryzyko osteoporozy, która może dodatkowo osłabiać stawy.
Z tego powodu kobiety po 50. roku życia chorują na coxartrozę częściej niż mężczyźni.
✔ Chrząstka stawowa traci elastyczność i zdolność do regeneracji.
✔ Staw biodrowy przez lata ulega mikrourazom i stopniowemu zużyciu.
✔ Zmniejsza się ilość płynu stawowego, co zwiększa tarcie w biodrze.
✔ Nadwaga i otyłość dodatkowo obciążają staw i przyspieszają jego uszkodzenia.
✔ Problemy z krążeniem i choroby metaboliczne pogarszają kondycję stawu.
✔ U kobiet po menopauzie spadek estrogenów przyspiesza proces zwyrodnienia.
Coxartroza nie pojawia się nagle – jest efektem wielu lat obciążeń i procesów starzenia się stawu. Dlatego tak ważne jest, aby w miarę możliwości dbać o biodra jak najwcześniej – poprzez ruch, zdrową dietę i unikanie nadmiernych przeciążeń.
Jakie są nowoczesne, ale sprawdzone możliwości leczenia coxartrozy ?
Coxartroza, czyli choroba zwyrodnieniowa stawu biodrowego, to proces, który postępuje stopniowo, powodując narastający ból i ograniczenie ruchomości. Kluczowym elementem nowoczesnego podejścia do leczenia jest jak najwcześniejsze podjęcie działań, zanim choroba doprowadzi do poważnych uszkodzeń stawu. Współczesna ortopedia koncentruje się na leczeniu zachowawczym, które pozwala pacjentowi zachować sprawność, zmniejszyć dolegliwości bólowe i opóźnić lub nawet uniknąć operacji.
Operacja wymiany stawu biodrowego powinna być traktowana jako ostateczność, ponieważ wiąże się z długą rehabilitacją i ryzykiem powikłań. Dlatego najważniejsze jest wdrożenie skutecznych metod małoinwazyjnych, które pomagają złagodzić ból i stan zapalny, a następnie odpowiednia rehabilitacja, która pozwoli biodru odzyskać sprawność.
W początkowych stadiach coxartrozy uszkodzenie chrząstki stawowej nie jest jeszcze bardzo zaawansowane. Na tym etapie można spowolnić postęp choroby i zapobiec pogłębianiu się dolegliwości bólowych.
✅ Im szybciej rozpoczniesz leczenie, tym większa szansa na uniknięcie operacji.
✅ Zmniejszenie bólu i stanu zapalnego pozwala na efektywną rehabilitację.
✅ Regularna aktywność fizyczna wzmacnia mięśnie i stabilizuje staw.
Wprowadzenie małoinwazyjnych metod leczenia pozwala na dłuższe zachowanie sprawności bez konieczności poddawania się zabiegowi operacyjnemu.
Zastrzyki z kwasu hialuronowego (wiskosuplementacja)
Osocze bogatopłytkowe (PRP)
Blokady sterydowe
Kiedy warto ją stosować?
Po zastosowaniu małoinwazyjnych metod leczenia, najważniejsze jest wdrożenie rehabilitacji, aby wzmocnić staw i zapobiec jego dalszemu osłabieniu.
✅ Ćwiczenia w wodzie – basen odciąża biodro i pozwala na bezpieczne ruchy.
✅ Ćwiczenia rozciągające – pomagają zmniejszyć napięcie mięśniowe wokół stawu.
✅ Trening wzmacniający – silniejsze mięśnie biodra stabilizują staw i zmniejszają jego przeciążenie.
✔ Laseroterapia – działa przeciwzapalnie i redukuje ból.
✔ Ultradźwięki – poprawiają mikrokrążenie i wspomagają regenerację tkanek.
✔ Terapia manualna – techniki fizjoterapeutyczne pomagają poprawić ruchomość biodra.
Rehabilitacja pozwala nie tylko na zmniejszenie bólu, ale także na opóźnienie rozwoju zmian zwyrodnieniowych i poprawę jakości życia.
Leczenie operacyjne stawu biodrowego jest skuteczne, ale powinno być traktowane jako ostateczność. Jeśli leczenie zachowawcze nie przynosi efektów, a pacjent odczuwa silny ból nawet w spoczynku, można rozważyć endoprotezoplastykę, czyli wymianę stawu na sztuczny implant.
Jednak operacja wiąże się z możliwymi powikłaniami, które warto wziąć pod uwagę:
❌ Ryzyko infekcji – po operacji istnieje możliwość zakażenia rany, co wymaga długotrwałego leczenia antybiotykami.
❌ Zakrzepy i zatory – unieruchomienie po zabiegu może prowadzić do problemów z krążeniem, dlatego pacjenci muszą stosować leki przeciwzakrzepowe.
❌ Obrzęk i długotrwały ból – po operacji może wystąpić opuchlizna i ból wymagający długiej rehabilitacji.
❌ Poluzowanie lub zużycie endoprotezy – sztuczny staw może z czasem wymagać wymiany, zwłaszcza u osób aktywnych fizycznie.
❌ Problemy z poruszaniem się – po operacji może być konieczna zmiana sposobu chodzenia i nauka nowych wzorców ruchowych.
Dlatego tak ważne jest, aby przed podjęciem decyzji o operacji wypróbować wszystkie dostępne metody leczenia zachowawczego.
✅ Leczenie warto rozpocząć jak najwcześniej, zanim choroba się rozwinie.
✅ Małoinwazyjne zabiegi, takie jak zastrzyki dostawowe i kriolezja, skutecznie redukują ból i stan zapalny.
✅ Rehabilitacja i odpowiednie ćwiczenia są kluczowe dla zachowania sprawności biodra.
✅ Operacja powinna być traktowana jako ostateczność, gdy inne metody leczenia zawiodą.
✅ Leczenie chirurgiczne wiąże się z powikłaniami, dlatego warto je rozważyć dopiero wtedy, gdy jest to naprawdę konieczne.
Dzięki nowoczesnym metodom leczenia coxartrozy można przez długie lata cieszyć się sprawnym biodrem bez konieczności operacji!
Doświadczony ortopeda wykonujący skomplikowane operacje w obrębie kończyny dolnej i górnej. Wykorzystuje swoje wieloletnie doświadczenie w diagnostyce ultrasonograficznej do nieoperacyjnego leczenia tkanek i stawów poprzez zabiegi sonochirurgiczne. Pod kontrolą ultrasonografu (USG) wykonuje:
Przeprowadza procedury sonochirurgiczne w obrębie kręgosłupa:
Na stałe współpracuje z zawodnikami i klubami zrzeszonymi w Federacji KSW oraz UFC (Ultimate Fighting Championship).
Ordynator Oddziału Urazowo-Ortopedycznego Szpitala Powiatowego im. M.Skłodowskiej- Curie w Ostrowi Mazowieckiej. Absolwent Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach. W 2005 roku uzyskał stopień doktora nauk medycznych, a w 2006 r. stopień specjalisty z zakresu ortopedii i traumatologii.
Odbył liczne kursy i szkolenia w zakresie ortopedii oraz traumatologii. Wykonuje konsultacje ortopedyczne połączone z diagnostyką USG narządu ruchu – umiejętności potwierdzone certyfikatem Roztoczańskiej Szkoły Ultrasonografii.
Absolwentka Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie.
Specjalizuje się w pracy z pacjentami z dysfunkcjami przeciążeniowymi oraz z pacjentami po urazach ortopedycznych. Zajmuje się pacjentami z problemami bólowymi kręgosłupa i stawów obwodowych.
” W swojej pracy stawiam na szczegółową diagnostykę i indywidualny dobór narzędzi terapeutycznych dostosowanych do potrzeb pacjenta. Jako podstawę swojej pracy stosuję terapię tkanek miękkich, terapię mięśniowo-powięziową i celowane formy ćwiczeń.
Od lat związana jestem z tenisem, który trenowałam zawodniczo, i do dzisiaj jest moją największą pasją”.
Ukończone kursy:
Specjalizuje się w rehabilitacji dzieci i młodzieży ze skoliozą funkcjonalną, skoliozą strukturalną, chorobą Scheuermanna, wadami klatki piersiowej, terapią wad postawy, zaburzeń osi kończyn dolnych.
Traktuje pacjenta jako partnera w procesie terapeutycznym, stara się wytłumaczyć w prosty sposób na czym polega schorzenie i na czym polega proces leczniczy. Wierzy, że świadome dziecko osiąga szybciej efekty i ma większą motywację do ćwiczeń.
