Wapniejące zapalenie ścięgien barku

Wapniejące zapalenie ścięgien barku, znane również jako tendinopatia wapniejąca, to schorzenie, w którym w obrębie ścięgien stożka rotatorów, głównie mięśnia nadgrzebieniowego, odkładają się złogi wapnia. To zjawisko często występuje u osób w wieku 30–50 lat, z większą predyspozycją u kobiet. Przyczyny tego schorzenia nie są w pełni wyjaśnione, ale uważa się, że może być związane z przeciążeniami, mikrourazami ścięgien, zaburzeniami ukrwienia lub zmianami metabolicznymi. Zwapnienia mogą rozwijać się przez długi czas bezobjawowo lub powodować nagłe i silne objawy w okresach ich resorpcji.

Głównym objawem wapniejącego zapalenia ścięgien barku jest ból, który może być zarówno łagodny i przewlekły, jak i nagły oraz intensywny. Ból często nasila się podczas ruchów unoszenia ramienia lub wykonywania czynności nad głową, takich jak czesanie czy wieszanie prania. W niektórych przypadkach dolegliwości bólowe są obecne nawet w spoczynku, szczególnie w nocy, co może zakłócać sen.

Innym objawem jest ograniczenie zakresu ruchomości stawu barkowego, które może postępować wraz z nasileniem stanu zapalnego. Pacjenci często zgłaszają sztywność barku i trudności w wykonywaniu codziennych czynności. Dodatkowo, w zaawansowanych przypadkach można zauważyć osłabienie siły mięśniowej w obrębie barku oraz uczucie przeskakiwania lub tarcia w stawie podczas ruchu.

Wapniejące zapalenie ścięgien jest diagnozowane za pomocą badań obrazowych, takich jak RTG i ultrasonografia (USG), które pozwalają zobaczyć lokalizację i wielkość złogów wapniowych. Leczenie zależy od stopnia zaawansowania schorzenia i może obejmować metody zachowawcze (fizjoterapia, leki przeciwbólowe i przeciwzapalne) lub małoinwazyjne, takie jak rozbijanie i wypłukiwanie złogów techniką barbotażu. W wyjątkowych przypadkach, gdy inne metody nie przynoszą efektu, stosuje się leczenie operacyjne.

Jakie mogą być przyczyny schorzenia określanego jako wapniejące zapalenie ścięgien barku?

Wapniejące zapalenie ścięgien barku to schorzenie, w którym dochodzi do odkładania się złogów wapnia w ścięgnach stożka rotatorów, szczególnie w ścięgnie mięśnia nadgrzebieniowego. Przyczyny tego schorzenia są złożone i mogą obejmować różne czynniki:

1. Przewlekłe przeciążenie ścięgien – Regularne, intensywne obciążenia barku, takie jak unoszenie rąk nad głowę, mogą prowadzić do mikrourazów w ścięgnach, które z czasem powodują zmiany degeneracyjne i odkładanie wapnia.
2. Mikrourazy i kontuzje – Powtarzające się urazy lub nadwyrężenia mogą zakłócać naturalny proces regeneracji ścięgien, co sprzyja wapnieniu w miejscach uszkodzeń.
3. Zaburzenia ukrwienia – Niedostateczne ukrwienie ścięgien w okolicach barku może utrudniać ich regenerację, co sprzyja powstawaniu zwapnień. Słabsze ukrwienie często dotyczy ścięgien w obrębie stożka rotatorów.
4. Zwiekszona aktywność fizyczna – Przeciążenie ścięgien związane z nadmierną aktywnością fizyczną, np. podnoszeniem ciężarów, długotrwałymi ruchami ponad głową lub intensywnym treningiem, może sprzyjać odkładaniu wapnia w ścięgnach.
5. Zmiany degeneracyjne związane z wiekiem – Z wiekiem ścięgna stają się bardziej podatne na uszkodzenia i zmiany zwyrodnieniowe, co może prowadzić do wapnienia. Zjawisko to występuje częściej u osób w wieku 40–60 lat.
6. Czynniki hormonalne – Zmiany hormonalne, zwłaszcza u kobiet po menopauzie, mogą wpłynąć na metabolizm wapnia w organizmie, zwiększając ryzyko odkładania się wapnia w ścięgnach.
7. Choroby metaboliczne – Takie jak cukrzyca, które mogą prowadzić do zaburzeń w metabolizmie wapnia i innych minerałów, sprzyjając odkładaniu się wapnia w ścięgnach.
8. Niedobory witamin i minerałów – Niewłaściwa dieta, uboga w witaminy D i C, oraz minerały, jak magnez i wapń, może wpłynąć na równowagę wapniową organizmu i sprzyjać wapnieniu ścięgien.
9. Predyspozycje genetyczne – Istnieją sugestie, że czynniki dziedziczne mogą wpływać na podatność na wapnienie ścięgien, choć badania w tym zakresie wciąż trwają.
10. Stan zapalny ścięgien – Przewlekłe zapalenie ścięgien barku (tendinopatia) może prowadzić do odkładania się wapnia w obszarze uszkodzeń, co skutkuje rozwojem wapniejącego zapalenia.
11. Zaburzenia postawy ciała – Niewłaściwa postawa ciała, np. nieprawidłowa technika podczas podnoszenia przedmiotów, może prowadzić do nadmiernego obciążenia stawu barkowego i ścięgien, sprzyjając ich uszkodzeniu i wapnieniu.
12. Infekcje lub urazy o charakterze mikrotraumy – Chociaż rzadziej, infekcje lub drobne urazy w obrębie stawu barkowego mogą prowadzić do miejscowego zapalenia i wapnienia w obrębie ścięgien.

Wszystkie te czynniki mogą działać samodzielnie lub w połączeniu, prowadząc do powstania wapniejącego zapalenia ścięgien barku.

Jakie są typowe objawy odczuwane przez pacjenta w przebiegu wapniejącego zapalenia ścięgien barku?

Pacjent z wapniejącym zapaleniem ścięgien barku zwykle odczuwa silny ból w okolicy barku, który nasila się podczas wykonywania ruchów ręką, zwłaszcza gdy wymaga to podniesienia ramienia ponad głowę. Ból ten może być przewlekły, tzn. odczuwany przez dłuższy czas w ciągu dnia, ale także nagły i ostry, szczególnie podczas wykonywania ruchów wymagających precyzji. Często występuje ból w nocy, co powoduje problemy ze snem i może prowadzić do odczuwania stanu zapalnego nawet w spoczynku. W miarę jak stan zapalny postępuje, pacjent może zauważyć ograniczoną ruchomość w stawie barkowym, co utrudnia codzienne czynności, takie jak sięganie po przedmioty, ubieranie się czy czesanie włosów.

Z biegiem czasu, jeśli złogi wapnia są duże, może pojawić się uczucie tarcia lub przeskakiwania w obrębie barku, które często jest wyczuwalne podczas ruchów. Pacjenci skarżą się również na sztywność barku, zwłaszcza rano, a także na osłabienie siły mięśniowej, co utrudnia trzymanie przedmiotów w ręku. Ból może nasilać się również w wyniku drobnych urazów lub przy zmieniającej się pogodzie, co jest charakterystyczne dla zapalenia ścięgien. Często pacjent zgłasza również uczucie zmęczenia lub napięcia w obrębie barku, które nasila się po dłuższym okresie aktywności. W niektórych przypadkach może dojść do obrzęku w okolicy stawu, szczególnie jeśli występuje stan zapalny. Objawy mogą się nasilać, jeśli pacjent nie stosuje odpowiedniego leczenia, co prowadzi do pogorszenia funkcji stawu barkowego.

Jak wg nowoczesnych standardów leczy się wapniejące zapalenie ścięgien barku? 

W nowoczesnym leczeniu wapniejącego zapalenia ścięgien barku preferuje się metody małoinwazyjne, które minimalizują ryzyko powikłań i skracają czas rekonwalescencji. W CRS Clinic, kluczowym elementem terapii jest barbotaż – mało inwazyjna procedura sonochirurgiczna. Zabieg barbotażu, wykonywany pod kontrolą ultrasonografii (USG), pozwala na precyzyjne zlokalizowanie i usunięcie złogów wapnia bez konieczności wykonywania tradycyjnej operacji. Barbotaż jest przeprowadzany w znieczuleniu miejscowym, co sprawia, że pacjent nie odczuwa bólu podczas zabiegu.

Przed zabiegiem konieczne jest dokładne zdiagnozowanie problemu z wykorzystaniem USG, które pozwala na określenie rozmiaru i lokalizacji zwapnień. Po wykonaniu zabiegu pacjent może odczuwać pewien dyskomfort, jednak dzięki minimalnej inwazyjności, proces rekonwalescencji jest szybki. W przypadku większych złogów wapnia, metoda ta może być uzupełniana o inne techniki, jak np. podanie leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych, czy rehabilitację. Po zabiegu, pacjenci często zauważają poprawę w zakresie ruchomości i zmniejszenie dolegliwości bólowych w ciągu kilku dni. Co ważne, barbotaż nie wymaga nacięcia powłok skórnych, a większość pacjentów wraca do codziennych aktywności w krótkim czasie.

W CRS Clinic nacisk kładzie się na indywidualne podejście do każdego przypadku, zapewniając pacjentowi najnowsze metody leczenia, które nie tylko łagodzą objawy, ale także skutecznie usuwają przyczynę problemu, jaką są zwapnienia w obrębie ścięgien barku.