Najczęstszą przyczyną bólu barku jest jego przeciążenie. Przeciążenie może wystąpić nagle podczas wykonywania ruchu kończyną, ale częściej jest wynikiem powtarzalnych mikroprzeciążeń, które powstają w wyniku systematycznie wykonywanych ruchów podczas pracy lub aktywności sportowej.
Zdecydowaną większość kontuzji przeciążeniowych można wyleczyć za pomocą metod nieoperacyjnych. Zastosowanie znajdują w tym obszarze przede wszystkim metody tzw. sonochirurgiczne. Nazwą tą określa się małoinwazyjne procedury, które są wykonywane pod kontrolą ultrasonografu (USG). Oznacza to, że lekarz wykonujący zabieg obserwuje tor poruszania się igły lub sondy zabiegowej bezpośrednio na ekranie aparatu USG dzięki czemu jego działania są bardzo precyzyjne.
W przypadku procedur małoinwazyjnych precyzja jest kluczowa - im wyższa precyzja tym lepszego wyniku leczenia może spodziewać się pacjent. Jak dowodzą liczne opracowania naukowe wykonywanie nawet “prostych” iniekcji dostawowych, bez użycia ultrasonografu, jest bardzo nieprecyzyjne i w związku z tym może mieć nikły wpływ na stan pacjenta.
W leczeniu schorzeń i bólu barku wykorzystuje się liczne procedury wykonywane z użyciem ultrasonografu (USG). Należą do nich:
Zabieg barbotage to minimalnie inwazyjna metoda leczenia wapniejącego zapalenia ścięgien (zwapnienia barku), zwłaszcza w obszarze stawu barkowego. Procedura ta polega na mechanicznym usunięciu złogów wapnia ze ścięgna za pomocą igły pod kontrolą ultrasonografii (USG). Złogi wapnia mogą powodować silny ból i ograniczać ruchomość w stawie barkowym, co znacznie wpływa na codzienne funkcjonowanie pacjenta. Podczas zabiegu barbotage, lekarz wprowadza igłę do miejsca, gdzie zlokalizowane są złogi, a następnie przepłukuje ścięgno roztworem soli fizjologicznej. Celem tej techniki jest rozpuszczenie i aspiracja złogów wapnia, co powoduje zmniejszenie bólu i poprawę mobilności barku.
Pacjenci często zgłaszają znaczną ulgę w bólu już krótko po zabiegu. Zabieg barbotage jest szczególnie polecany dla osób, które nie odpowiedziały na inne metody leczenia, takie jak leki przeciwzapalne czy fizjoterapia. Zabieg ten jest bezpieczny i wiąże się z minimalnym ryzykiem powikłań. Po zabiegu pacjent może wrócić do większości codziennych aktywności niemal od razu, choć pełna rehabilitacja może wymagać współpracy z fizjoterapeutą. Fizjoterapia po zabiegu barbotage ma kluczowe znaczenie, ponieważ pomaga w utrzymaniu uzyskanego zakresu ruchu oraz wzmacnia mięśnie otaczające bark.
Chociaż barbotage jest skutecznym rozwiązaniem dla zdecydowanej większości pacjentów, nie zawsze jest odpowiedni dla wszystkich. Niektóre przypadki zaawansowanego zapalenia mogą wymagać bardziej inwazyjnych interwencji chirurgicznych. Zabieg ten jest najlepiej stosowany w ramach kompleksowego planu leczenia, który obejmuje ocenę medyczną, zarządzanie bólem i rehabilitację. Zabieg jest zalecany po dokładnej diagnostyce ultrasonograficznej, która potwierdza obecność złogów wapnia odpowiednich do usunięcia metodą barbotage. Ostateczna decyzja o przeprowadzeniu zabiegu barbotage powinna być podjęta po konsultacji z lekarzem specjalistą, który oceni wszystkie dostępne opcje leczenia.
W rezultacie, zabieg barbotage jest ceniony za swoją skuteczność w poprawie jakości życia pacjentów z wapniejącym zapaleniem ścięgien barku (zwapnienie barku), oferując szybką ulgę w bólu i poprawę funkcji stawu.
Kriolezja to technika stosowana w leczeniu bólu barku, polegająca na wykorzystaniu ekstremalnie niskich temperatur do celowego uszkodzenia nerwów przewodzących sygnały bólowe. Zabieg ten jest stosowany przede wszystkim w przypadkach przewlekłego bólu barku, który nie odpowiada na standardowe metody leczenia, takie jak farmakoterapia czy fizjoterapia. Kriolezja może być pomocna w przypadkach, gdy ból jest spowodowany przez przewlekłe zapalenie, uszkodzenia nerwów lub zespoły bólowe pochodzenia nerwowego.
W trakcie zabiegu kriolezji, specjalna sonda chłodząca jest wprowadzana do tkanki w okolicy, gdzie zlokalizowane są nerwy odpowiedzialne za przewodzenie bólu. Chłód działa na nerwy, zamrażając i tymczasowo wyłączając ich zdolność do przesyłania impulsów bólowych do mózgu. Efekt ten zwykle utrzymuje się od kilku do kilkunastu miesięcy, co pozwala pacjentowi na uczestnictwo w rehabilitacji i innych aktywnościach bez odczuwania bólu.
Kriolezja jest procedurą ambulatoryjną, co oznacza, że pacjent może wrócić do domu tego samego dnia. Procedura ta jest uważana za bezpieczną, a ryzyko powikłań jest bardzo niskie. Możliwe efekty uboczne to przejściowe zwiększenie bólu w miejscu zabiegu, obrzęk, czy siniaki, ale zazwyczaj ustępują one w ciągu kilku dni.
Zabieg kriolezji jest szczególnie przydatny dla pacjentów, którzy chcą uniknąć bardziej inwazyjnych metod leczenia, jak operacja, lub dla tych, którzy nie mogą stosować pewnych leków przeciwbólowych. Ponadto, kriolezja może być wykonywana wielokrotnie, jeśli ból powraca, co czyni ją elastyczną opcją leczenia przewlekłego bólu.
Jest to metoda leczenia, która pozwala pacjentom na szybki powrót do normalnego życia i aktywności zawodowych. Umożliwia również skuteczniejsze prowadzenie rehabilitacji, ponieważ pacjent może wykonywać ćwiczenia bez bólu, co jest kluczowe dla odzyskania pełnej funkcji barku.
Warto podkreślić, że kriolezja nie leczy przyczyny bólu, lecz jest jedynie metodą zarządzania bólem. Dlatego powinna być stosowana jako część szerszego planu leczenia, który może obejmować fizjoterapię, zmiany w trybie życia oraz inne interwencje medyczne. Wszystkie te aspekty powinny być omówione z lekarzem, aby stworzyć kompleksowy plan leczenia bólu barku, dostosowany do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Zastrzyki z kolagenu są jedną z metod stosowanych w leczeniu schorzeń barku, szczególnie tych, które są związane z uszkodzeniami tkanki łącznej, takimi jak ścięgna czy więzadła. Kolagen to białko strukturalne, które odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu siły i elastyczności tkanek miękkich.
W kontekście medycznym, zastrzyki kolagenowe mogą wspomagać proces gojenia i regeneracji w obrębie stawu barkowego.
Podsumowując, zastrzyki z kolagenu wykonywane pod kontrolą USG mogą być skuteczną metodą leczenia w przypadku różnych schorzeń barku, oferując pacjentom alternatywę dla bardziej inwazyjnych procedur, wspomagając regenerację tkanki i zmniejszając ból.
Osocze bogatopłytkowe (PRP) staje się coraz bardziej popularne w leczeniu różnorodnych schorzeń barku, wykorzystując potencjał naturalnych czynników wzrostu znajdujących się w płytkach krwi do wspierania procesów regeneracyjnych. Metoda ta polega na pobraniu krwi od pacjenta, jej przetworzeniu przez wirówkę do uzyskania skoncentrowanego roztworu płytek krwi, a następnie wstrzyknięciu go bezpośrednio w miejsce uszkodzonej tkanki w obrębie barku. PRP jest szczególnie skuteczne w leczeniu chronicznych zapaleń ścięgien, naderwań ścięgien oraz w stanach zwyrodnieniowych barku, które często są trudne w leczeniu tradycyjnymi metodami.
Iniekcje PRP mogą przyspieszać gojenie, redukować ból i poprawiać funkcjonalność barku, dzięki czemu pacjenci mogą szybciej wrócić do swoich codziennych aktywności. Procedura ta jest atrakcyjna, ponieważ jest mało inwazyjna i wykorzystuje naturalne mechanizmy lecznicze organizmu, co minimalizuje ryzyko reakcji alergicznych czy zakażeń, które mogą towarzyszyć innym zabiegom, takim jak operacje czy stosowanie syntetycznych leków. PRP może również być doskonałym uzupełnieniem tradycyjnych metod leczenia, takich jak fizjoterapia, zwiększając ich efektywność poprzez lepszą regenerację tkankową.
Osocze bogatopłytkowe stanowi obiecujące narzędzie w nowoczesnej ortopedii, umożliwiając leczenie przewlekłych i trudnych przypadków bólu barku z nadzieją na lepsze wyniki i szybszą rehabilitację.
Nakłuwanie tkanki, znane również jako technika dry needling, jest często stosowane w leczeniu różnych schorzeń barku, szczególnie tych związanych z mięśniami i ścięgnami. Metoda ta wykorzystuje cienkie igły, które są wprowadzane do tkanki mięśniowej, aby stymulować procesy lecznicze, zmniejszać ból i poprawiać funkcjonalność. Oto główne cele i korzyści stosowania nakłuwanie tkanki przy schorzeniach barku:
Stosowanie nakłuwania tkanki może być skutecznym sposobem na leczenie bólu i dysfunkcji barku, oferując pacjentom szybką i trwałą ulgę przy minimalnych skutkach ubocznych. Zawsze jednak powinno być wykonywane przez wykwalifikowanych specjalistów pod kontrolą USG, aby zapewnić bezpieczeństwo i skuteczność procedury.
Zastrzyki sterydowe są często stosowaną metodą leczenia w przypadkach przewlekłego bólu barku oraz różnych schorzeń związanych z tym stawem. Głównym celem zastosowania sterydów jest zmniejszenie stanu zapalnego i bólu, co pozwala pacjentom na lepsze funkcjonowanie i szybsze powroty do codziennych aktywności. Sterydy, będące silnymi lekami przeciwzapalnymi, są szczególnie skuteczne w przypadkach takich jak zapalenie ścięgien, zapalenie kaletki, czy zespół ciasnoty podbarkowej, gdzie zapalenie jest głównym problemem.
Lekarze decydują się na stosowanie zastrzyków sterydowych, gdy standardowe metody leczenia, takie jak fizjoterapia, niesterydowe leki przeciwzapalne, czy modyfikacje aktywności nie przynoszą oczekiwanej ulgi. Zastrzyki są często wykorzystywane także w przypadkach, gdy konieczne jest szybkie zmniejszenie objawów, na przykład u osób wykonujących zawody wymagające ruchomości barków. Zastrzyki sterydowe przynoszą szybką ulgę w bólu, a utrzymanie ich efektu zależy od reakcji osobniczej i zaawansowania choroby.
Długoterminowe stosowanie sterydów może prowadzić do skutków ubocznych, takich jak osłabienie struktury ścięgna, dlatego ich użycie musi być starannie monitorowane przez lekarza. Zwykle zaleca się, aby zastrzyki sterydowe nie były aplikowane częściej niż kilka razy w roku w tym samym obszarze ciała.
Zastrzyki sterydowe są wartościowym narzędziem w kompleksowym podejściu do leczenia schorzeń barku, szczególnie gdy są połączone z innymi formami terapii, takimi jak ćwiczenia wzmacniające i rozciągające, co zapewnia lepsze długoterminowe wyniki. Lekarz może także zalecić odpowiednie środki ostrożności i dalsze postępowanie po zastrzyku, aby maksymalizować jego skuteczność. W każdym przypadku, decyzja o zastosowaniu zastrzyków sterydowych powinna być poprzedzona dokładną diagnozą i konsultacją z doświadczonym specjalistą.
Stężona glukoza, znana również jako roztwór hipertoniczny glukozy, jest wykorzystywana w medycynie regeneracyjnej, zwłaszcza w technice znanej jako proloterapia. Proloterapia to metoda leczenia, która polega na inicjowaniu naturalnych procesów naprawczych organizmu przez świadome wywołanie stanu zapalnego. Wstrzykiwanie stężonej glukozy w okolice uszkodzonych lub zdegenerowanych stawów, więzadeł i ścięgien może przyczynić się do regeneracji i poprawy funkcji tkanek.
W przypadku schorzeń barku, proloterapia może być skuteczna w leczeniu przewlekłego bólu, który jest trudny do opanowania standardowymi metodami leczenia, takimi jak leki przeciwzapalne czy fizjoterapia. Stężona glukoza, będąca osmotycznie aktywną substancją, przyciąga do miejsca iniekcji wodę, co zwiększa objętość i ciśnienie w tkankach, stymulując w ten sposób przepływ krwi i napływ komórek odpornościowych.
Zwiększony przepływ krwi dostarcza niezbędne składniki odżywcze i czynniki wzrostu, które są kluczowe dla procesu gojenia. Ponadto, indukowany stan zapalny, mimo że może brzmieć niepokojąco, jest kontrolowany i ma na celu "przebudzenie" naturalnych mechanizmów naprawczych organizmu. W odpowiedzi na stężoną glukozę, organizm uruchamia procesy naprawcze, które mogą prowadzić do wzrostu nowej, zdrowszej tkanki łącznej.
Pacjenci poddający się proloterapii często doświadczają początkowego zwiększenia bólu i obrzęku, co jest normalną reakcją organizmu na iniekcję i świadczy o rozpoczęciu procesu gojenia. Z biegiem czasu, obszar leczony może stać się mocniejszy i bardziej stabilny, co może przyczynić się do zmniejszenia bólu i poprawy funkcji barku.
Proloterapia jest szczególnie polecana osobom cierpiącym na bóle barku związane z przewlekłymi uszkodzeniami ścięgien, zwyrodnieniami stawów czy niestabilnością stawu barkowego spowodowaną przez osłabione lub naderwane więzadła. Jest to metoda leczenia, która może być stosowana samodzielnie lub jako uzupełnienie innych form terapii, w zależności od specyficznych potrzeb i stanu zdrowia pacjenta.
Stosowanie stężonej glukozy w leczeniu bólu barku może nie być odpowiednie dla każdego i, jak każda metoda medyczna, wymaga dokładnej diagnozy i oceny przez doświadczonego lekarza. Jednak dla wielu pacjentów, którzy nie odpowiedzieli na inne metody leczenia, proloterapia może oferować znaczącą ulgę i poprawę jakości życia.
Hydrodyssekcja jest stosunkowo nową techniką stosowaną w leczeniu bólu i schorzeń barku, której celem jest zmniejszenie ucisku na nerwy i poprawa ruchomości tkanki. Ta metoda polega na wstrzykiwaniu sterylnego roztworu, zwykle soli fizjologicznej, bezpośrednio w przestrzenie wokół nerwów, ścięgien lub innych struktur tkanki miękkiej. Wstrzyknięty płyn działa na zasadzie mechanicznego rozdzielenia tkanki, co może zmniejszyć ucisk na nerwy i poprawić przepływ krwi i substancji odżywczych do tkanki.
W przypadku barku, hydrodyssekcja jest często wykorzystywana do leczenia zespołów ciasnoty, takich jak zespół ciasnoty podbarkowej, gdzie przestrzeń dla struktur barku jest ograniczona, powodując ból i dyskomfort. Technika ta może również być skuteczna w leczeniu zespołu bólowego barku, gdzie ścięgna mięśni rotatorów są uciskane pod wyrostkiem barkowym, powodując ból i stan zapalny. Hydrodyssekcja może pomóc w zmniejszeniu tego ucisku, poprawiając zakres ruchu i redukując ból.
Ponadto, hydrodyssekcja jest używana do leczenia zespołu nerwu nadgrzebieniowego, gdzie nerwy unerwiające bark są uwięzione, co prowadzi do bólu promieniującego i ograniczenia ruchu. Poprzez zastosowanie hydrodyssekcji, można zmniejszyć ucisk na te nerwy, co przynosi ulgę w bólu i zwiększa mobilność.
Hydrodyssekcja może być również pomocna w leczeniu chronicznych stanów zapalnych barku, gdzie przewlekłe stany zapalne mogą prowadzić do zwłóknienia i zrostów tkankowych. Rozdzielenie zrostów i poprawa przepływu krwi może przyspieszyć proces gojenia i zmniejszyć ból.
Mimo że hydrodyssekcja jest techniką obiecującą, wymaga precyzyjnego wykonania przez doświadczonego lekarza i odpowiedniego wykorzystania obrazowania, takiego jak USG, do prawidłowego zlokalizowania miejsc iniekcji. Zabieg jest zazwyczaj dobrze tolerowany przez pacjentów, a ryzyko powikłań jest niskie. Pacjenci mogą doświadczać tymczasowego zwiększenia bólu i obrzęku po zabiegu, ale te objawy zwykle szybko ustępują.
Hydrodyssekcja to skuteczna metoda leczenia bólu barku, która może zapewnić znaczną ulgę w bólu i poprawę funkcji barku dla wielu pacjentów cierpiących na różne schorzenia barku. Jest to cenna opcja dla osób, które szukają alternatyw dla bardziej inwazyjnych procedur, takich jak operacja, lub dla tych, którzy nie osiągnęli ulgi przy użyciu innych metod leczenia.
Zajmuję się leczeniem zachowawczym i operacyjnym schorzeń narządu ruchu oraz kręgosłupa. Pracuję jako chirurg ortopeda w Klinice Traumatologii i Ortopedii Wojskowego Instytutu Medycznego w Warszawie. Szczególnym obszarem mojej specjalizacji jest sonochirurgia. Sonochirurgia to tzw. zabiegi małoinwazyjne wykonywane pod kontrolą aparatu ultrasonograficznego (USG). Zabiegi wykonuję w klinice CRS Clinic w Warszawie.
Zainteresowałem się sonochirurgią, ponieważ dzięki niej bardzo często można pomóc pacjentom, dla których jedyna alternatywa to interwencja chirurgiczna. Tymczasem zabiegi sonochirurgiczne są praktycznie bezbolesne, wykonywane w znieczuleniu miejscowym cienką igłą pod kontrolą USG. Nie ma konieczności hospitalizacji, nie ma blizn pooperacyjnych. Pacjent na drugi dzień może wrócić do czynności dnia codziennego.
Jest to wspaniała alternatywa dla tradycyjnej chirurgii. Oczywiście nie znaczy, że w ten sposób wyleczymy każdą dolegliwość w każdym stadium zaawansowania. Jednak wielokrotnie udawało mi się sonochirurgicznie zlikwidować całkowicie ból i pomóc pacjentom, którzy mieli już skierowanie na zabieg endoprotezy biodra czy kolana lub operację kręgosłupa. W ten sposób można też skutecznie pomóc pacjentom z zespołem cieśni nadgarstka.
Właściwa diagnoza i leczenie zajmują czas. Dlatego wizyta u mnie trwa aż 30 minut. Podczas wizyty badam Pacjenta klinicznie i potwierdzam rozpoznanie za pomocą USG. Fakt, że jeden specjalista wykonuje dwa rodzaje badań pozwala całościowo spojrzeć na problem Pacjenta i postawić diagnozę.
Stawiam diagnozę i od razu – o ile to możliwe – staram się rozpocząć leczenie. Podczas jednej wizyty, po zakwalifikowaniu Pacjenta mogę wykonać zabieg sonochirurgiczny (np. hydrodekompresję zespołu cieśni nadgarstka). Stanowi to zupełnie nową jakość w podejściu do leczenia.
W podejściu tradycyjnym Pacjent musiałby przejść przez proces kilku oddzielnych wizyt (ortopedyczna, diagnostyczna USG, kwalifikacja do zabiegu i sam zabieg plus zwolnienie lekarskie). Tymczasem po leczeniu sonochirurgicznym Pacjent najczęściej nie potrzebuje nawet jednego dnia zwolnienia, bo już na drugi dzień może wrócić do pracy i czynności dnia codziennego.
Jestem absolwentem I Wydziału Lekarskiego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Od początku kariery ortopedycznej pracuję w Klinice Traumatologii i Ortopedii Wojskowego Instytutu Medycznego w Warszawie.
Na moim koncie znajduje się wiele publikacji naukowych, otrzymałem też nagrodę “Award of the President of Polish Society of Hypertension”. Posiadam licencję lekarską PZPN. Konsultuję pacjentów anglojęzycznych. Moją wiedzę i doświadczenie potwierdza wiele ukończonych specjalistycznych szkoleń związanych z dziedziną mojej specjalizacji. M.in.:
Zajmuje się zarówno operacyjnym jak i zachowawczym leczeniem urazów, schorzeń i przeciążeń w obrębie stawów kończyny dolnej i górnej.
Szczególnym obszarem zainteresowania i rozwijania specjalistycznej praktyki jest leczenie zachowawcze poprzez zastosowanie tzw. sonochirurgii - wykonywania mało inwazyjnych zabiegów pod kontrolą ultrasonografu (USG). Zabiegi sonochirurgiczne mogą być alternatywą dla zabiegu operacyjnego lub skuteczną metodą obniżania dyskomfortu i poziomu bólu np. w trakcie leczenia choroby zwyrodnieniowej.
W razie potrzeby, już w trakcie pierwszej konsultacji, przeprowadza zabiegi sonochirurgiczne u pacjentów z następującymi schorzeniami:
Państwowy Egzamin Specjalizacyjny zdał z jednym z najwyższych wyników w Polsce. Stale podnosi swoje kwalifikacje w ramach szkoleń, kursów i staży. Uczestnik licznych kursów zawodowych m.in. z ultrasonografii narządu ruchu, leczenia schorzeń stawu kolanowego, biodrowego, ręki, nadgarstka, stawu łokciowego.
Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Chirurgii Ręki oraz zasłużonym Honorowym Dawcą Krwi.
