Chorobę de Quervaina leczy się przede wszystkim metodami nieoperacyjnymi: ograniczeniem prowokujących obciążeń, stabilizacją kciuka oraz miejscową iniekcją. Fizjoterapia pomaga odzyskać prawidłową funkcję ręki, natomiast operacja jest zarezerwowana głównie dla przypadków przewlekłych lub opornych na leczenie nieoperacyjne.
Ważne jest jednak, żeby nie traktować tych metod jako obowiązkowych etapów, przez które każdy pacjent musi przejść po kolei.
Aktualne dane naukowe wskazują, że szczególnie dobrze udokumentowanym postępowaniem jest połączenie miejscowej iniekcji kortykosteroidu z czasowym unieruchomieniem kciuka w ortezie.
Dlatego u części pacjentów nie ma powodu przez wiele miesięcy prowadzić samego leczenia objawowego, jeżeli ból wyraźnie ogranicza codzienne funkcjonowanie.
Z drugiej strony nie każdy łagodny przypadek wymaga od razu zabiegu.
Dobór leczenia zależy od:
Jeżeli chcesz najpierw przeczytać o samych objawach i przyczynach, zobacz poradnik: choroba de Quervaina.
| Metoda | Kiedy jest stosowana? |
|---|---|
| Modyfikacja obciążenia | szczególnie przy świeżych i łagodnych objawach |
| Orteza kciuka i nadgarstka | jako element leczenia nieoperacyjnego |
| Fizjoterapia | wsparcie powrotu funkcji i modyfikacji obciążeń |
| Iniekcja pod kontrolą USG | jedna z podstawowych metod leczenia nieoperacyjnego |
| Hydrodysekcja pod USG | w wybranych przypadkach po kwalifikacji |
| Operacja | gdy leczenie nieoperacyjne nie daje trwałej poprawy |
Tak, jest to możliwe. Większość osób z chorobą de Quervaina zaczyna leczenie od metod nieoperacyjnych i u wielu z nich nie ma potrzeby wykonywania zabiegu chirurgicznego. Najczęściej stosuje się zmianę obciążenia, ortezę oraz zastrzyk miejscowy, a fizjoterapia pozwala bezpiecznie powrócić do codziennego używania ręki.
Sam fakt rozpoznania choroby de Quervaina nie oznacza, że operacja powinna być pierwszym wyborem.
Leczenie zachowawcze jest szczególnie uzasadnione, gdy:
Nie znaczy to jednak, że operacji należy unikać za wszelką cenę. Jeśli pacjent przez długi czas odczuwa silny ból, nie jest w stanie normalnie używać kciuka, a prawidłowo przeprowadzone leczenie nieoperacyjne nie przynosi trwałej poprawy, chirurgiczne uwolnienie pierwszego przedziału może być najbardziej rozsądnym rozwiązaniem.
Przy łagodnych i krótko trwających objawach zmniejszenie prowokującego obciążenia może przynieść wyraźną poprawę, ale sam odpoczynek nie zawsze wystarcza. Problem często wraca, jeżeli po kilku dniach pacjent zaczyna wykonywać dokładnie te same ruchy w takiej samej liczbie jak wcześniej.
Najważniejsze jest więc nie tylko „nie używanie ręki”, ale znalezienie ruchu, który najbardziej przeciąża kciuk.
Może to być:
Czasem wystarcza zmiana techniki.
Przykładowo rodzic zamiast podnosić dziecko z szeroko odwiedzionymi kciukami może podtrzymywać je większą powierzchnią dłoni i przedramienia.
Celem nie jest całkowite wyłączenie ręki z życia, tylko zmniejszenie obciążenia dokładnie tego mechanizmu, który prowokuje ból.
Przy chorobie de Quervaina stosuje się ortezę stabilizującą jednocześnie nadgarstek i kciuk. Jej zadaniem jest ograniczenie ruchów przeciążających ścięgna APL i EPB oraz stworzenie warunków do zmniejszenia bólu.
Sama opaska na nadgarstek, która pozostawia kciuk całkowicie wolny, może nie spełniać tego zadania.
Najczęściej potrzebna jest tzw. orteza typu thumb spica, obejmująca:
Nie ma konkretnego czasu noszenia, który jest właściwy dla każdej osoby.
W aktualnych badaniach bardzo dobre wyniki uzyskiwano m.in. przez połączenie miejscowej iniekcji z unieruchomieniem kciuka przez około 3-4 tygodnie.
Nie oznacza to jednak, że każdy pacjent powinien samodzielnie kupić ortezę i nosić ją całą dobę przez miesiąc.
Sposób stosowania powinien zależeć od:
Fizjoterapia może wspierać leczenie choroby de Quervaina, szczególnie poprzez modyfikację obciążeń, stopniowy powrót funkcji i przygotowanie ręki do normalnej pracy. Obecnie dowody naukowe dla fizjoterapii jako samodzielnej metody leczenia są jednak słabsze niż dla miejscowej iniekcji kortykosteroidowej.
Rolą fizjoterapii może być:
Ćwiczenia powinny być dopasowane do aktualnego etapu choroby.
Agresywne rozciąganie bolesnych ścięgien w momencie silnego podrażnienia nie jest tym samym co stopniowe wprowadzanie kontrolowanego ruchu po zmniejszeniu bólu.
Dlatego zestaw znaleziony przypadkowo w internecie nie zawsze będzie odpowiednim sposobem leczenia.
Miejscowa iniekcja kortykosteroidu jest jedną z najlepiej przebadanych nieoperacyjnych metod leczenia choroby de Quervaina i u wielu pacjentów prowadzi do istotnego zmniejszenia bólu oraz poprawy funkcji ręki. Szczególnie dobre wyniki uzyskuje się, łącząc iniekcję z czasowym unieruchomieniem kciuka.
W badaniach pojedyncza iniekcja kortykosteroidowa przynosiła istotną poprawę lub ustąpienie objawów u około 60-80% pacjentów, zależnie od sposobu oceny i czasu obserwacji. U części osób objawy mogą jednak nawrócić w kolejnych miesiącach.
Lek podaje się w obręb pierwszego przedziału prostowników, czyli w okolice ścięgien:
Celem jest zmniejszenie bolesnych zmian w obrębie tkanek otaczających ścięgna i poprawa warunków ich pracy.
Iniekcja nie oznacza jednak „wstrzyknięcia leku w samo ścięgno”.
Preparat powinien zostać podany w odpowiednią przestrzeń wokół ścięgien, dlatego duże znaczenie ma precyzja wykonania zabiegu.
Ostrzyknięcie pod kontrolą USG polega na precyzyjnym wprowadzeniu igły w obręb pierwszego przedziału prostowników i podaniu leku w okolice zmienionych pochewek ścięgnistych. Lekarz podczas całego zabiegu obserwuje położenie igły i otaczające struktury na obrazie ultrasonograficznym.
Ma to szczególne znaczenie w de Quervainie, ponieważ anatomia tej okolicy nie jest identyczna u każdego pacjenta.
Pierwszy przedział może być:
USG pozwala zobaczyć te warianty przed zabiegiem i precyzyjniej zaplanować miejsce podania preparatu.
Po krótkiej obserwacji pacjent wraca do domu.
W CRS Clinic ostrzyknięcie okolicy ścięgien kosztuje 400 zł.
Iniekcja kortykosteroidu jest jedną z najlepiej udokumentowanych metod nieoperacyjnego leczenia de Quervaina. Nie gwarantuje jednak trwałego efektu u każdego pacjenta i czasami konieczne jest dalsze leczenie.
Na skuteczność mogą wpływać m.in.:
Dlatego nie należy traktować zastrzyku jako sposobu „wyłączenia bólu”, po którym można następnego dnia wrócić do identycznego przeciążenia.
Bardzo ważnym elementem jest również późniejsze kontrolowane zwiększanie aktywności.
W określonych przypadkach lekarz może rozważyć kolejną iniekcję, ale zastrzyków kortykosteroidowych nie powinno się powtarzać dowolnie i bez ponownej oceny ręki.
Wielokrotne podawanie steroidu wiąże się m.in. z ryzykiem:
Dlatego decyzja o kolejnej iniekcji powinna zawsze wynikać z kontroli lekarskiej.
Hydrodysekcja de Quervaina to małoinwazyjny zabieg wykonywany pod kontrolą USG, podczas którego za pomocą płynu mechanicznie rozdziela się tkanki w obrębie pierwszego przedziału prostowników. Celem jest stworzenie lepszych warunków do ślizgu ścięgien.
Lekarz prowadzi igłę pod kontrolą obrazu USG i obserwuje położenie:
Hydrodysekcja nie wymaga nacięcia skóry ani zakładania szwów.
W CRS Clinic wykorzystujemy ją w wybranych przypadkach po ocenie USG, szczególnie wtedy, gdy obraz i badanie wskazują na problem z przesuwaniem się ścięgien w zwężonej przestrzeni.
Nie jest to jednak metoda, którą automatycznie musi przejść każdy pacjent przed operacją.
O jej zastosowaniu decyduje lekarz na podstawie:
W CRS Clinic hydrodysekcja choroby de Quervaina kosztuje 800 zł.
Ostrzyknięcie i hydrodysekcja to dwa różne zabiegi wykonywane pod kontrolą USG. W ostrzyknięciu głównym elementem leczenia jest działanie podanego preparatu, natomiast w hydrodysekcji większe znaczenie ma mechaniczne rozdzielenie tkanek płynem i poprawa warunków ślizgu ścięgien.
| Cecha | Ostrzyknięcie | Hydrodysekcja |
|---|---|---|
| Kontrola USG | tak | tak |
| Nacięcie skóry | nie | nie |
| Szwy | nie | nie |
| Główny mechanizm | działanie podanego leku | mechaniczne rozdzielenie tkanek płynem |
| Cena w CRS Clinic | 400 zł | 800 zł |
| Zastosowanie | jedna z podstawowych metod iniekcyjnych | wybrane przypadki po kwalifikacji |
Nie oznacza to, że hydrodysekcja jest „lepszą wersją zastrzyku”.
Są to procedury o innym mechanizmie i innych wskazaniach.
O wyborze zawsze decyduje lekarz po zbadaniu ręki.
Operację choroby de Quervaina rozważa się przede wszystkim wtedy, gdy prawidłowo prowadzone leczenie nieoperacyjne nie przyniosło trwałej poprawy, a ból nadal wyraźnie ogranicza funkcję kciuka i ręki. Zabieg nie jest pierwszym wyborem, ale w odpowiednio zakwalifikowanych przewlekłych przypadkach może być najbardziej skutecznym rozwiązaniem.
Wskazaniem mogą być m.in.:
Nie istnieje jednak jedna liczba tygodni, po której „trzeba operować”.
Liczy się cały obraz kliniczny pacjenta.
Operacja polega na chirurgicznym uwolnieniu pierwszego przedziału prostowników nadgarstka, aby zwiększyć przestrzeń dla ścięgien APL i EPB oraz umożliwić im swobodne przesuwanie. Zabieg wykonywany jest ambulatoryjnie i w CRS Clinic trwa około 30 minut.
W praktyce chirurg:
W CRS Clinic zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym.
Nie wymaga pobytu w szpitalu.
Pacjent wraca do domu tego samego dnia.
Kontrola oraz zdjęcie szwów odbywają się najczęściej około 10-14 dni po operacji.
Koszt operacji w CRS Clinic wynosi 4400 zł.
Szczegółowy przebieg opisaliśmy tutaj: operacja choroby de Quervaina w Warszawie.
Operacja de Quervaina jest rutynowo wykonywanym zabiegiem chirurgii ręki i u odpowiednio zakwalifikowanych pacjentów zwykle daje bardzo dobre efekty. Jak każda operacja nie jest jednak pozbawiona ryzyka.
Możliwe powikłania obejmują m.in.:
Jednym z najważniejszych elementów operacji jest dokładne zidentyfikowanie wszystkich struktur pierwszego przedziału oraz ochrona przebiegających w pobliżu gałęzi nerwu.
Dlatego kwalifikacja i doświadczenie operatora mają znaczenie.
Kwalifikacja do leczenia zaczyna się od dokładnego wywiadu i badania klinicznego. W CRS Clinic podczas konsultacji wykorzystujemy również USG, aby ocenić pierwszy przedział prostowników, anatomię ścięgien i inne możliwe przyczyny bólu po stronie kciuka.
USG jest bardzo przydatnym narzędziem, ale samo nie „decyduje” o metodzie leczenia.
Lekarz bierze pod uwagę jednocześnie:
Trzeba również upewnić się, że źródłem bólu rzeczywiście jest de Quervain.
Podobne objawy może dawać m.in.:
Dopiero po takim różnicowaniu można sensownie odpowiedzieć na pytanie, jak leczyć konkretną rękę.
Przeciwwskazania zależą od planowanej metody i są oceniane indywidualnie podczas kwalifikacji. Aktywna infekcja w miejscu zabiegu, istotne zaburzenia krzepnięcia czy niektóre problemy zdrowotne mogą wymagać odroczenia procedury lub zmiany sposobu leczenia.
Przed zabiegiem trzeba poinformować lekarza m.in. o:
Leków przeciwkrzepliwych nie należy odstawiać samodzielnie.
Decyzję o ewentualnej zmianie leczenia podejmuje lekarz.
Rehabilitacja po leczeniu de Quervaina ma pomóc odzyskać pełną funkcję ręki i stopniowo przygotować ją do ponownego obciążania. Zakres fizjoterapii zależy od tego, czy pacjent był leczony zachowawczo, iniekcyjnie czy operacyjnie.
Po zmniejszeniu bólu można pracować nad:
Po operacji dodatkowym elementem może być:
Nie każdy pacjent wymaga długiego programu rehabilitacji.
Zakres powinien być dostosowany do rzeczywistej funkcji ręki.
Leczenie choroby de Quervaina może trwać od kilku tygodni do kilku miesięcy, ale pierwsza poprawa może pojawić się znacznie wcześniej. Po iniekcji kortykosteroidowej część pacjentów odczuwa zmniejszenie dolegliwości już po kilku dniach, a w badaniach istotną odpowiedź obserwowano już w pierwszych 1-2 tygodniach.
Wpływają na to:
Po operacji szwy zdejmuje się w CRS Clinic zwykle po około 10–14 dniach, ale nie oznacza to jeszcze automatycznie pełnej gotowości do ciężkiej pracy.
Cały temat szczegółowo opisaliśmy w osobnym poradniku:
Choroba de Quervaina - ile trwa leczenie i kiedy można wrócić do pracy?
Koszt leczenia choroby de Quervaina w CRS Clinic zależy od zastosowanej metody. Ostrzyknięcie pod kontrolą USG kosztuje 400 zł, hydrodysekcja 800 zł, a operacja 4 400 zł.
| Etap leczenia | Cena w CRS Clinic |
|---|---|
| Konsultacja kwalifikacyjna | 350 zł |
| Ostrzyknięcie okolicy ścięgien pod USG | 400 zł |
| Hydrodysekcja pod kontrolą USG | 800 zł |
| Operacja choroby de Quervaina | 4400 zł |
| Sesja fizjoterapeutyczna | 230 zł |
Pełny aktualny cennik znajduje się na stronie cennika CRS Clinic.
W przypadku leczenia de Quervaina nie warto porównywać wyłącznie ceny jednego zabiegu.
Najważniejsze jest najpierw ustalenie, który zabieg rzeczywiście ma wskazania.
Nawrót choroby de Quervaina jest możliwy, szczególnie po ponownym wprowadzeniu dużej liczby powtarzalnych ruchów przeciążających kciuk. Ryzyko zależy również od anatomii pacjenta i zastosowanego sposobu leczenia.
Dlatego ustąpienie bólu nie zawsze oznacza koniec całego procesu.
Po poprawie warto stopniowo odbudowywać tolerancję ręki na obciążenie, zamiast przechodzić z kilku tygodni odciążenia bezpośrednio do pełnej pracy.
Jeżeli objawy wracają, lekarz powinien ponownie sprawdzić:
Nie powinno się automatycznie powtarzać poprzedniego zabiegu bez ponownej oceny.
W CRS Clinic w Warszawie prowadzimy pełną ścieżkę leczenia choroby de Quervaina: od diagnostyki i leczenia nieoperacyjnego, przez zabiegi pod kontrolą USG, aż po operację wykonywaną przez chirurga ręki. Dzięki temu wybór metody nie jest ograniczony do jednego rozwiązania.
Podczas konsultacji pacjent przechodzi:
W zależności od sytuacji plan może obejmować:
Zabiegi małoinwazyjne wykonujemy pod kontrolą USG. Łącznie w CRS Clinic wykonaliśmy już ponad 5 000 zabiegów sonochirurgicznych pod kontrolą ultrasonografu.
Operacyjne leczenie choroby de Quervaina wykonuje lek. Maciej Bazała - specjalista ortopedii i traumatologii narządu ruchu zajmujący się chirurgią ręki.
Najważniejszą częścią całej ścieżki pozostaje jednak kwalifikacja.
Jeżeli pacjent nie potrzebuje operacji, nie kierujemy go na operację. Jeżeli leczenie nieoperacyjne wyczerpało swoje możliwości, nie przedłużamy go tylko po to, żeby odwlec zabieg operacyjny.
Leczenie zależy od nasilenia i czasu trwania objawów. Stosuje się ograniczenie przeciążających ruchów, ortezę stabilizującą kciuk i nadgarstek, miejscowe iniekcje oraz fizjoterapię. Przy nieskuteczności leczenia nieoperacyjnego rozważa się operacyjne uwolnienie pierwszego przedziału prostowników.
Tak. U wielu pacjentów leczenie nieoperacyjne pozwala uzyskać znaczną poprawę i operacja nie jest potrzebna. Do najlepiej przebadanych metod należy miejscowa iniekcja kortykosteroidu połączona z czasowym unieruchomieniem kciuka.
Nie istnieje jedna metoda najlepsza dla każdego pacjenta. Aktualne badania bardzo dobrze oceniają miejscową iniekcję kortykosteroidu połączoną z unieruchomieniem kciuka na kilka tygodni. Przy przewlekłej chorobie opornej na leczenie nieoperacyjne skutecznym rozwiązaniem jest operacyjne uwolnienie pierwszego przedziału.
Najlepiej przebadaną metodą iniekcyjną jest miejscowe podanie kortykosteroidu w obręb pierwszego przedziału prostowników. Rodzaj i dawkę preparatu dobiera lekarz podczas kwalifikacji.
Podczas zabiegu pacjent może odczuć ukłucie i chwilowy dyskomfort związany z podawaniem preparatu. Procedura trwa krótko i nie wymaga nacięcia ani zakładania szwów.
U części pacjentów jedna iniekcja daje długotrwałą poprawę, ale efekt nie jest gwarantowany. Na ryzyko nawrotu wpływają m.in. anatomia pierwszego przedziału, czas trwania choroby oraz ponowne przeciążanie kciuka.
Tak. W CRS Clinic iniekcje wykonujemy pod kontrolą USG. Lekarz widzi w czasie rzeczywistym ścięgna, pochewki, ewentualne dodatkowe przegrody oraz końcówkę igły.
Hydrodysekcja to zabieg wykonywany pod kontrolą USG, podczas którego płyn służy do mechanicznego rozdzielenia tkanek w obrębie pierwszego przedziału i stworzenia lepszych warunków dla ślizgu ścięgien. Stosuje się ją u wybranych pacjentów po kwalifikacji.
Przy klasycznym ostrzyknięciu głównym elementem jest działanie podanego preparatu. W hydrodysekcji większe znaczenie ma mechaniczne rozdzielenie tkanek za pomocą płynu. Oba zabiegi w CRS Clinic wykonujemy pod kontrolą USG.
Operację rozważa się wtedy, gdy prawidłowo przeprowadzone leczenie nieoperacyjne nie daje trwałej poprawy, a ból nadal ogranicza codzienne funkcjonowanie. Decyzja zależy od objawów i funkcji ręki, a nie od samego czasu trwania choroby.
W CRS Clinic operacja trwa około 30 minut. Jest wykonywana w znieczuleniu miejscowym i ambulatoryjnie, dlatego pacjent wraca do domu tego samego dnia.
W CRS Clinic konsultacja kwalifikacyjna kosztuje 350 zł, ostrzyknięcie pod kontrolą USG 400 zł, hydrodysekcja 800 zł, a operacja 4400 zł. Ostateczny koszt zależy od metody leczenia wybranej po kwalifikacji.
Fizjoterapia może być pomocna zarówno podczas leczenia nieoperacyjnego, jak i po operacji. Jej celem jest przede wszystkim poprawa funkcji ręki, modyfikacja przeciążających ruchów i stopniowy powrót do pełnego obciążenia.
Tak, u odpowiednio dobranych pacjentów orteza może zmniejszyć prowokujące ruchy i ból. Powinna stabilizować zarówno nadgarstek, jak i kciuk. Szczególnie dobrze udokumentowane jest połączenie czasowego unieruchomienia z miejscową iniekcją.
Tak, nawrót jest możliwy, szczególnie jeżeli ręka ponownie zostanie narażona na intensywne i powtarzalne ruchy. W razie nawrotu warto ponownie ocenić rękę zamiast automatycznie powtarzać wcześniejsze leczenie.
Przy wcześnie rozpoczętym leczeniu poprawa często pojawia się w ciągu kilku tygodni. Przewlekłe przypadki mogą wymagać dłuższego leczenia, a po operacji pełny powrót do dużych obciążeń odbywa się stopniowo.
Już na wczesnym etapie szkolenia specjalizacyjnego zainteresował się chirurgią ręki, która stała się obszarem jego wyjątkowych kompetencji.
Podczas praktyki klinicznej zdobył szerokie doświadczenie w leczeniu schorzeń kończyny górnej.
Jako jeden z nielicznych specjalistów w Polsce wykonuje zabieg fasciotomii igłowej u Pacjentów z chorobą/ przykurczem Dupuytrena.
Wykonuje m.in. operacje:
Ukończył studia na II Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Warszawie. Jest pracownikiem naukowym Kliniki Ortopedycznej I Wydziału Lekarskiego WUM, szkoli studentów i lekarzy, jest autorem publikacji w czasopismach naukowych i doniesień konferencyjnych.
W CRS Clinic prowadzi konsultacje ortopedyczne połączone z diagnostyką ultrasonograficzną (USG) oraz leczeniem małoinwazyjnym w zakresie schorzeń takich jak:
W swojej pracy wykorzystuje zabiegi sonochirurgiczne, czyli małoinwazyjne procedury wykonywane pod kontrolą USG, które stanowią skuteczną alternatywę dla leczenia operacyjnego. Zajmuje się również wykonywaniem iniekcji dostawowych i okołostawowych (m.in. kwas hialuronowy, osocze bogatopłytkowe PRP) wspomagających proces regeneracji tkanek i odbudowy stawów.
Od ponad pięciu lat pracuje w Oddziale Urazowo-Ortopedycznym Szpitala Praskiego w Warszawie, gdzie zdobywa doświadczenie w diagnostyce oraz leczeniu chorób i urazów stawów — w tym stawu kolanowego, biodrowego, barkowego, łokciowego oraz nadgarstkowego. W ramach praktyki szpitalnej wykonuje również zabiegi operacyjne, co pozwala mu kompleksowo kwalifikować pacjentów zarówno do leczenia zachowawczego, jak i operacyjnego.
Szczególnym obszarem jego zainteresowań jest chirurgia kończyny górnej, zwłaszcza leczenie urazów i schorzeń obręczy barkowej. Specjalizuje się w małoinwazyjnych procedurach artroskopowych oraz w protezoplastyce stawu łopatkowo-ramiennego.
Stale rozwija swoje kompetencje zawodowe, uczestnicząc w licznych szkoleniach i konferencjach międzynarodowych — m.in. we Francji, Turcji, Grecji, Niemczech i Austrii. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Barku i Łokcia oraz Polskiego Towarzystwa Artroskopowego.
Konsultuje pacjentów w języku angielskim i hiszpańskim.
Ukończone kursy i szkolenia:
Kurs kadawerowy - protezoplastyka stawu ramiennego (2022, 2023, 2024)
Kurs Ultrasonografii narządu ruchu (2022)
Kurs Iniekcji Dostawowych pod kontrolą USG (2022)
Kursy artroskopii kończyny górnej (2023, 2024)
Berlin International Shoulder Course (2021, 2023, 2025)
Ocena MRI stawu ramiennego i kolanowego (2022, 2024)
Kurs chirurgii ręki oraz chirurgii rekonstrukcyjnej (2025)
