Kriolezja biodra polega na wprowadzeniu cienkiej sondy w okolice czuciowych gałęzi nerwowych i kontrolowanym obniżeniu temperatury jej końcówki. Powstająca wokół sondy strefa zimna czasowo przerywa zdolność wybranego nerwu do przekazywania sygnałów bólowych.
W leczeniu bólu biodra najczęściej bierze się pod uwagę gałęzie stawowe nerwu udowego i zasłonowego, które uczestniczą w czuciowym unerwieniu przedniej części torebki stawowej. Nie chodzi o przecięcie całego nerwu ani wyłączenie nerwów odpowiedzialnych za poruszanie nogą, lecz o precyzyjne dotarcie do niewielkich gałęzi czuciowych.
W zależności od stosowanego urządzenia końcówka sondy może osiągać temperaturę do około -75°C. Zimno prowadzi do kontrolowanego uszkodzenia otoczki mielinowej włókien przewodzących ból, przy zachowaniu struktur, które umożliwiają ich późniejszą regenerację. Dlatego działanie kriolezji jest odwracalne, a nie permanentne.
Zabieg nie naprawia powierzchni stawowych i nie usuwa osteofitów. Jego celem jest ograniczenie bólu, aby pacjent mógł łatwiej chodzić, spać, wykonywać codzienne czynności i uczestniczyć w rehabilitacji.
Dokładny opis zabiegu znajdziesz tutaj: Kriolezja biodra - nieoperacyjne leczenie bólu biodra
Kriolezję biodra rozważa się przede wszystkim u osób z przewlekłym bólem pochodzącym ze stawu, który nie zmniejszył się wystarczająco po leczeniu zachowawczym. Pacjent musi mieć możliwe do zidentyfikowania źródło bólu i zachowaną szansę na poprawę funkcjonowania po jego ograniczeniu.
Zabieg może być brany pod uwagę między innymi u pacjentów:
Sama obecność zwyrodnienia na RTG nie stanowi wskazania do kriolezji. Istotne jest to, czy zmiany odpowiadają objawom i czy czasowe znieczulenie wybranych gałęzi nerwowych rzeczywiście zmniejszy przewlekły ból pacjenta.
Aktualny konsensus ekspertów podkreśla, że kriolezja najlepiej nadaje się do leczenia miejscowego, przewlekłego bólu opornego na metody zachowawcze, gdy można precyzyjnie określić nerw będący celem procedury.
Kwalifikacja do kriolezji biodra obejmuje badanie lekarskie, ocenę obrazowania, diagnostykę USG i potwierdzenie, że źródłem bólu rzeczywiście jest staw biodrowy. Lekarz musi także ocenić ogólny stan zdrowia, przyjmowane leki i możliwe przeciwwskazania do wykonania zabiegu.
Podczas wizyty specjalista pyta o lokalizację bólu, czas trwania dolegliwości, ograniczenia w codziennym funkcjonowaniu oraz efekty wcześniejszego leczenia. Następnie bada ruchomość biodra, sposób chodzenia i reakcję na ruchy wywołujące typowe objawy.
Ważne jest wykluczenie innych źródeł bólu. Dolegliwości odczuwane w okolicy biodra mogą pochodzić również z kręgosłupa, stawu krzyżowo-biodrowego, ścięgien mięśni pośladkowych, kaletki krętarzowej albo innych nerwów.
Lekarz analizuje dostępne badanie RTG lub rezonans magnetyczny, a w CRS Clinic wykonuje również diagnostykę USG. Badanie ultrasonograficzne pomaga ocenić otaczające staw tkanki i zaplanować bezpieczną drogę wprowadzenia igły lub sondy.
Kwalifikacja nie służy wyłącznie potwierdzeniu, że zabieg można wykonać. Jej zadaniem jest także sprawdzenie, czy kriolezja ma realną szansę pomóc konkretnemu pacjentowi.
Blokada diagnostyczna pozwala sprawdzić, czy czasowe wyłączenie wybranych gałęzi nerwowych zmniejsza ból biodra. Jeżeli po precyzyjnym podaniu środka znieczulającego pacjent odczuwa wyraźną poprawę podczas wcześniej bolesnych czynności, zwiększa to zasadność wykonania kriolezji.
Blokada jest próbą odwracalną i działa znacznie krócej niż właściwy zabieg. Po jej wykonaniu pacjent powinien ocenić nie tylko poziom bólu w spoczynku, lecz także reakcję na chodzenie, wstawanie, obracanie biodra i inne czynności, które wcześniej prowokowały dolegliwości.
Dobra odpowiedź na blokadę przemawia za tym, że wybrane gałęzie nerwowe uczestniczą w przewodzeniu bólu. Badania dotyczące blokowania gałęzi stawowych nerwu udowego i zasłonowego pokazują, że taka procedura może zmniejszać ból pochodzący ze zwyrodnieniowo zmienionego biodra.
Brak poprawy po prawidłowo wykonanej blokadzie nie jest klasycznym przeciwwskazaniem medycznym. Oznacza jednak, że kriolezja tych konkretnych gałęzi prawdopodobnie nie będzie właściwym leczeniem i trzeba ponownie poszukać źródła dolegliwości.
Przygotowanie do kriolezji biodra polega przede wszystkim na zgromadzeniu dokumentacji, przekazaniu pełnej listy leków i poinformowaniu lekarza o wszystkich istotnych chorobach. Zabieg jest wykonywany ambulatoryjnie, ale wymaga takiego samego podejścia do bezpieczeństwa jak każda inna procedura z użyciem igły i znieczulenia miejscowego.
Przed wizytą należy:
Nie należy samodzielnie odstawiać leków, przyjmować dodatkowych preparatów przeciwbólowych ani zmieniać dawkowania bez konsultacji z lekarzem. Dotyczy to szczególnie leków przeciwkrzepliwych, których nagłe odstawienie może zwiększyć ryzyko zakrzepu, udaru lub innych powikłań.
Przed zabiegiem pacjent otrzymuje indywidualną informację dotyczącą jedzenia, picia i przyjmowania porannych leków. Należy postępować zgodnie z zaleceniem lekarza, zamiast stosować zasady przeznaczone dla znieczulenia ogólnego.
Warto również zaplanować spokojniejszy dzień i rozważyć zorganizowanie transportu powrotnego, szczególnie gdy pacjent ma duże ograniczenie sprawności, przyjmuje leki mogące wpływać na koncentrację albo lekarz zaleci, aby nie prowadzić samochodu.
Zabieg kriolezji biodra składa się z przygotowania pola zabiegowego, znieczulenia, odnalezienia właściwych gałęzi nerwowych, kontroli położenia sondy i wykonania cykli schładzania. Przez cały czas lekarz obserwuje anatomię na ekranie USG i prowadzi sondę z uwzględnieniem położenia naczyń oraz innych ważnych struktur.
Pacjent układa się w pozycji umożliwiającej dostęp do przedniej okolicy biodra. Lekarz ponownie potwierdza miejsce zabiegu, omawia jego przebieg i sprawdza aktualny stan zdrowia.
Za pomocą USG lekarz lokalizuje punkty anatomiczne, przebieg naczyń oraz okolice, w których znajdują się czuciowe gałęzie stawowe. Prowadzenie zabiegu pod kontrolą obrazowania jest uznawane za kluczowy element prawidłowej identyfikacji miejsca i ustawienia sondy.
Skóra zostaje dokładnie odkażona i zabezpieczona w sposób zapewniający sterylność. Następnie lekarz podaje znieczulenie miejscowe w okolicy planowanego wkłucia.
Przez niewielkie nakłucie lekarz wprowadza cienką sondę i obserwuje jej drogę na ekranie. Nie wykonuje się chirurgicznego nacięcia ani nie zakłada szwów.
Położenie sondy może zostać sprawdzone za pomocą stymulacji elektrycznej. Pacjent może wtedy poczuć nieprzyjemne mrowienie, ukłucie lub wrażenie delikatnego impulsu.
Celem jest potwierdzenie, że sonda znajduje się na odpowiednim nerwie czuciowym. Lekarz zwraca również uwagę, aby nie oddziaływać na gałęzie ruchowe odpowiadające za pracę mięśni.
Po potwierdzeniu położenia rozpoczyna się kontrolowane schładzanie. W zależności od urządzenia, anatomii i wybranego protokołu lekarz wykonuje jeden lub kilka cykli zamrażania.
Po zakończeniu cykli sonda zostaje usunięta, a na miejsce wkłucia zakłada się niewielki opatrunek. Nie ma konieczności szycia rany.
Pacjent pozostaje przez krótki czas pod obserwacją. Jeżeli jego stan jest stabilny, może zaraz po zabiegu wrócić do domu.
Kriolezję biodra wykonuje się w znieczuleniu miejscowym, dlatego pacjent nie powinien odczuwać intensywnego bólu podczas właściwego schładzania. Może jednak czuć wkłucie, rozpieranie, nacisk albo krótkie mrowienie podczas sprawdzania położenia sondy.
Najmniej komfortowa bywa zazwyczaj stymulacja elektryczna. Pacjenci porównują ten chwilowy ból jak nie większy niż ból chorego biodra przed zabiegiem.
Podczas wprowadzania sondy pacjent jest w pełni przytomny i może informować lekarza o swoich odczuciach. Ta komunikacja jest ważnym elementem bezpieczeństwa procedury.
Zabieg nie wymaga rutynowo znieczulenia ogólnego ani podpajęczynówkowego. Nie można jednak obiecać całkowitej bezbolesności, ponieważ wrażliwość na wkłucie i manipulowanie w głębiej położonych tkankach jest indywidualna.
Nasilający się, nietypowy ból albo wyraźne uczucie prądu promieniujące do nogi należy natychmiast zgłosić lekarzowi.
Sam zabieg kriolezji biodra trwa zazwyczaj około 30-40 minut i nie wymaga hospitalizacji. Do tego czasu trzeba doliczyć przygotowanie, znieczulenie, kontrolę dokumentacji oraz krótką obserwację po zakończeniu procedury.
Na całą wizytę warto przeznaczyć więcej czasu niż wynosi samo zamrażanie nerwów. Dokładna długość procedury zależy między innymi od anatomii pacjenta, liczby leczonych punktów oraz czasu potrzebnego na bezpieczne ustawienie sondy.
Pacjent opuszcza klinikę tego samego dnia. Kriolezja jest więc zabiegiem ambulatoryjnym, a nie operacją wymagającą kilkudniowego pobytu na oddziale.
Przed wyjściem lekarz sprawdza samopoczucie pacjenta, miejsce wkłucia i możliwość bezpiecznego poruszania się. Pacjent otrzymuje także indywidualne zalecenia dotyczące aktywności, leków i dalszej rehabilitacji.
Przeciwwskazaniami do kriolezji biodra są przede wszystkim aktywne infekcje, nieuregulowane zaburzenia krzepnięcia i choroby powodujące nieprawidłową reakcję organizmu na zimno. Każdy przypadek wymaga jednak indywidualnej oceny, ponieważ część sytuacji jest przeciwwskazaniem czasowym albo wymaga dodatkowego przygotowania.
Do ważnych przeciwwskazań lub powodów odroczenia zabiegu należą:
Choroby takie jak krioglobulinemia, pokrzywka z zimna i zespół Raynauda są charakterystycznymi przeciwwskazaniami do kriolezji, ponieważ miejscowe zastosowanie bardzo niskiej temperatury może wywołać nieprawidłową reakcję naczyń lub układu odpornościowego.
Ciąża jest zazwyczaj powodem odroczenia planowego zabiegu przeciwbólowego. Decyzja zależy jednak od stanu pacjentki, etapu ciąży, stosowanych leków i oceny lekarzy.
Cukrzyca nie zawsze wyklucza kriolezję, ale może zwiększać znaczenie kontroli gojenia, czucia i regeneracji nerwów. Szczególnej ostrożności wymagają pacjenci z zaawansowaną neuropatią cukrzycową.
Brak poprawy po prawidłowo wykonanej blokadzie diagnostycznej nie jest przeciwwskazaniem wynikającym z bezpieczeństwa. Jest jednak ważnym sygnałem, że wybrane nerwy prawdopodobnie nie są główną drogą przewodzenia bólu.
Podobnie bardzo zaawansowane zmiany określane jako „kość o kość” nie stanowią automatycznego zakazu wykonania kriolezji. Jeżeli jednak pacjent ma znaczne zniekształcenie stawu, bardzo mały zakres ruchu i poważną niesprawność, samo zmniejszenie bólu może nie zapewnić oczekiwanej poprawy.
W takiej sytuacji bardziej właściwa może być konsultacja dotycząca endoprotezy biodra. Ostateczną decyzję podejmuje lekarz po zestawieniu ryzyka, potencjalnych korzyści i oczekiwań pacjenta.
Przyjmowanie leków przeciwkrzepliwych nie zawsze całkowicie wyklucza kriolezję, ale wymaga indywidualnego planu ustalonego przez lekarza. Zabieg wykonywany w głębokiej okolicy biodra może wiązać się z ryzykiem krwawienia, dlatego nie można ignorować wpływu preparatów przeciwkrzepliwych i przeciwpłytkowych.
Należy poinformować lekarza między innymi o stosowaniu:
Decyzja zależy od rodzaju preparatu, dawki, funkcji nerek, przyczyny leczenia przeciwkrzepliwego oraz ryzyka zakrzepu po jego przerwaniu. Aktualne wytyczne dotyczące głębokich blokad obwodowych zalecają ostrożne, indywidualne postępowanie u pacjentów przyjmujących leki przeciwkrzepliwe.
Nigdy nie odstawiaj leku przeciwkrzepliwego samodzielnie. Może to spowodować poważne powikłania, w tym udar, zatorowość lub zakrzepicę.
Jeżeli zmiana leczenia jest potrzebna, lekarz wykonujący zabieg uzgadnia ją z pacjentem, a w niektórych przypadkach również ze specjalistą, który wcześniej zalecił lek.
Najczęstsze skutki uboczne kriolezji biodra są łagodne i przejściowe, ale jak każda procedura wykonywana w sąsiedztwie nerwów i naczyń zabieg nie jest całkowicie pozbawiony ryzyka. Kontrola USG, prawidłowa kwalifikacja i zachowanie sterylności zmniejszają ryzyko, lecz nie eliminują go całkowicie.
Po zabiegu kriolezji mogą wystąpić:
Rzadziej po kriolezji może dojść do:
Przeglądy dotyczące kriolezji wskazują na ogólnie korzystny profil bezpieczeństwa, ale podkreślają możliwość krwawienia, infekcji, zaburzeń czucia, neuropatycznego bólu i miejscowego uszkodzenia tkanek. Badania są jednocześnie zróżnicowane, a protokoły zabiegowe nie zostały jeszcze ujednolicone dla wszystkich wskazań.
Po powrocie do domu należy pilnie skontaktować się z kliniką, jeżeli pojawi się narastający obrzęk, duży krwiak, gorączka, wyciek z miejsca wkłucia, nasilające się osłabienie nogi albo ból wyraźnie odbiegający od wcześniejszych dolegliwości.
Rekonwalescencja po kriolezji biodra jest zazwyczaj krótka, a pacjent wraca do domu w dniu zabiegu. Przez pierwsze 24-48 godzin warto ograniczyć większy wysiłek i obserwować miejsce wkłucia, ale zwykle nie jest potrzebne długotrwałe unieruchomienie.
W CRS Clinic najczęściej zalecamy pacjentom:
Powrót do pracy biurowej jest często możliwy następnego dnia. Przy pracy fizycznej, wielogodzinnym staniu, dźwiganiu albo prowadzeniu ciężkich maszyn okres ograniczenia obowiązków ustala się indywidualnie.
Efekt przeciwbólowy nie zawsze pojawia się natychmiast. Bezpośrednia poprawa może wynikać z działania znieczulenia miejscowego, a właściwy rezultat kriolezji może rozwijać się stopniowo w ciągu kilku dni lub około dwóch tygodni.
Zmniejszenie bólu nie oznacza, że staw został naprawiony. Nie należy gwałtownie wracać do dużych obciążeń tylko dlatego, że dolegliwości stały się mniejsze.
Rehabilitacja po zabiegu może obejmować poprawę ruchomości biodra, wzmacnianie mięśni pośladkowych i kończyny dolnej, naukę prawidłowego chodu oraz stopniowy powrót do aktywności.
Efekt kriolezji biodra jest czasowy, ponieważ włókna nerwowe stopniowo się regenerują i mogą ponownie zacząć przewodzić ból. Czas działania jest indywidualny i zależy od źródła dolegliwości, prawidłowej kwalifikacji, odpowiedzi na blokadę oraz zaawansowania choroby biodra.
W praktyce CRS Clinic u odpowiednio zakwalifikowanych pacjentów znaczącą redukcję bólu uzyskujemy u około 90% leczonych osób, a efekt utrzymuje się średnio około 12 miesięcy. Są to dane z naszej praktyki klinicznej, a nie gwarancja określonego wyniku u każdego pacjenta.
Dowody naukowe dotyczące kriolezji konkretnie w przewlekłym bólu zwyrodnieniowym biodra są nadal mniejsze niż dane odnoszące się do kriolezji innych nerwów oraz metod radiofrekwencyjnych stosowanych w biodrze. Dlatego nie można podawać jednego uniwersalnego procentu skuteczności dla wszystkich pacjentów. Przeglądy zwracają uwagę na małe grupy badanych, różne techniki i brak jednolitego protokołu.
Jeżeli pacjent uzyskał znaczącą poprawę, a po regeneracji nerwu ból stopniowo wraca, kriolezję można ponownie rozważyć. Przed powtórzeniem zabiegu lekarz sprawdza jednak, czy źródło dolegliwości się nie zmieniło i czy nie pojawiły się nowe wskazania do operacji.
| Blokada diagnostyczna | Kriolezja biodra | Endoproteza biodra | |
|---|---|---|---|
| Główny cel | potwierdzenie źródła bólu | ograniczenie przewodzenia bólu | zastąpienie zniszczonego stawu |
| Wpływ na zwyrodnienie | nie cofa zmian | nie cofa zmian | usuwa zmienione powierzchnie i zastępuje je implantem |
| Sposób wykonania | iniekcja pod kontrolą USG | przezskórne wprowadzenie sondy pod USG | operacja ortopedyczna |
| Znieczulenie | miejscowe | miejscowe | najczęściej podpajęczynówkowe lub ogólne |
| Charakter efektu | krótki i diagnostyczny | długi (średnio ok. 12 miesięcy) | długoterminowy efekt operacyjny |
| Pobyt w szpitalu | nie | nie | tak |
| Możliwość powtórzenia | zależnie od wskazań | tak, po ponownej kwalifikacji | ewentualna wymiana implantu wymaga operacji rewizyjnej |
Kriolezja nie jest małą wersją endoprotezy. Ogranicza ból, ale nie zmienia budowy biodra. Jeśli staw jest skrajnie zniszczony, a pacjent nie może samodzielnie funkcjonować, operacja może być właściwszym leczeniem.
Wszystkie metody leczenia biodra bez operacji dostępne są w poradniku:
Leczenie stawu biodrowego bez operacji w Warszawie
Koszt kriolezji biodra wynosi 2490 zł. Konsultacja ortopedyczna z USG kosztuje 400 zł, a blokada diagnostyczna 600 zł. Łączny koszt pełnej kwalifikacji obejmującej konsultację, USG i blokadę wynosi więc 1000 zł. Podane ceny pochodzą z materiału aktualnego na lipiec 2026 roku i przed rezerwacją warto potwierdzić obowiązujący cennik.
Kriolezję wykonujemy prywatnie. CRS Clinic nie przeprowadza operacji wszczepienia endoprotezy biodra. Jeżeli lekarz uzna, że leczenie operacyjne będzie dla pacjenta korzystniejsze, informujemy o tym i kierujemy go do odpowiedniego ośrodka.
CRS Clinic
Aleja Solidarności 171
00-877 Warszawa
Rejestracja: 516 167 506
Poniedziałek-piątek: 07:30-21:30
Sobota: 09:00-13:00
Zabieg jest wykonywany w znieczuleniu miejscowym, dlatego przygotowanie może różnić się od przygotowania do operacji w znieczuleniu ogólnym. Pacjent powinien zastosować się do indywidualnych instrukcji otrzymanych podczas kwalifikacji i nie decydować samodzielnie o rezygnacji z jedzenia, picia ani porannych leków.
W naszej klinice tak. Blokada jest niezwykle ważnym elementem kwalifikacji, ponieważ pozwala sprawdzić, czy wybrane gałęzie nerwowe uczestniczą w przewodzeniu bólu. O konieczności i dokładnym sposobie jej wykonania decyduje lekarz po badaniu.
Nie zawsze. W wielu przypadkach najważniejsze są badanie kliniczne i aktualne badanie RTG, a rezonans zleca się wtedy, gdy objawy są nietypowe, wynik RTG nie wyjaśnia bólu albo trzeba ocenić inne struktury.
Możliwość prowadzenia zależy od samopoczucia, zakresu zabiegu, stosowanych leków i sprawności nogi po procedurze. Najbezpieczniej wcześniej zaplanować transport, a decyzję o prowadzeniu podjąć zgodnie z zaleceniem lekarza.
Zwykle pacjent może samodzielnie chodzić po krótkiej obserwacji, ale przez pierwsze 24-48 godzin powinien ograniczyć większy wysiłek. Nie należy od razu wykonywać długich spacerów, treningów ani ciężkiej pracy fizycznej.
Włókna nerwowe stopniowo się regenerują, ponieważ zabieg nie polega na chirurgicznym przecięciu całego nerwu. Wraz z regeneracją efekt przeciwbólowy może się zmniejszać, a dolegliwości mogą powrócić.
Celem zabiegu są czuciowe gałęzie stawowe, a nie główne nerwy ruchowe. Ryzyko osłabienia jest niewielkie przy prawidłowym wykonaniu, ale nie można go uznać za zerowe, dlatego lekarz kontroluje położenie sondy i reakcję pacjenta.
Tak. Przejściowa tkliwość, ból po wkłuciu lub podrażnienie okolicy nerwu mogą wystąpić przez pierwsze dni. Wyraźnie nasilający się ból, duży obrzęk, gorączka albo osłabienie kończyny wymagają kontaktu z lekarzem.
Nie. Kriolezja ogranicza przewodzenie bólu, ale nie odbudowuje chrząstki, nie usuwa osteofitów i nie zwiększa mechanicznie przestrzeni w stawie.
U części pacjentów może pomóc odsunąć operację, jeżeli zapewnia wystarczającą kontrolę bólu i sprawność. Nie powinna jednak służyć do bezterminowego odwlekania endoprotezy u osoby, która nie może chodzić, spać ani samodzielnie funkcjonować.
Rehabilitacja po kriolezji nie jest wymagana, jednak jest dla pacjenta wskazana. Zmniejszenie bólu tworzy lepsze warunki do poprawy ruchomości, siły mięśni i sposobu chodzenia, ale sam zabieg nie zastępuje ćwiczeń ani fizjoterapii.
Tak, powtórzenie zabiegu jest możliwe po ponownej ocenie lekarskiej. Największe znaczenie ma efekt pierwszej procedury, czas utrzymywania się poprawy oraz aktualny stan stawu biodrowego.
Zajmuje się zarówno operacyjnym jak i zachowawczym leczeniem urazów, schorzeń i przeciążeń w obrębie stawów kończyny dolnej i górnej.
Szczególnym obszarem zainteresowania i rozwijania specjalistycznej praktyki jest leczenie zachowawcze poprzez zastosowanie tzw. sonochirurgii - wykonywania mało inwazyjnych zabiegów pod kontrolą ultrasonografu (USG). Zabiegi sonochirurgiczne mogą być alternatywą dla zabiegu operacyjnego lub skuteczną metodą obniżania dyskomfortu i poziomu bólu np. w trakcie leczenia choroby zwyrodnieniowej.
W razie potrzeby, już w trakcie pierwszej konsultacji, przeprowadza zabiegi sonochirurgiczne u pacjentów z następującymi schorzeniami:
Państwowy Egzamin Specjalizacyjny zdał z jednym z najwyższych wyników w Polsce. Stale podnosi swoje kwalifikacje w ramach szkoleń, kursów i staży. Uczestnik licznych kursów zawodowych m.in. z ultrasonografii narządu ruchu, leczenia schorzeń stawu kolanowego, biodrowego, ręki, nadgarstka, stawu łokciowego.
Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Chirurgii Ręki oraz zasłużonym Honorowym Dawcą Krwi.
W CRS Clinic prowadzi konsultacje ortopedyczne połączone z diagnostyką ultrasonograficzną (USG) oraz leczeniem małoinwazyjnym w zakresie schorzeń takich jak:
W swojej pracy wykorzystuje zabiegi sonochirurgiczne, czyli małoinwazyjne procedury wykonywane pod kontrolą USG, które stanowią skuteczną alternatywę dla leczenia operacyjnego. Zajmuje się również wykonywaniem iniekcji dostawowych i okołostawowych (m.in. kwas hialuronowy, osocze bogatopłytkowe PRP) wspomagających proces regeneracji tkanek i odbudowy stawów.
Od ponad pięciu lat pracuje w Oddziale Urazowo-Ortopedycznym Szpitala Praskiego w Warszawie, gdzie zdobywa doświadczenie w diagnostyce oraz leczeniu chorób i urazów stawów — w tym stawu kolanowego, biodrowego, barkowego, łokciowego oraz nadgarstkowego. W ramach praktyki szpitalnej wykonuje również zabiegi operacyjne, co pozwala mu kompleksowo kwalifikować pacjentów zarówno do leczenia zachowawczego, jak i operacyjnego.
Szczególnym obszarem jego zainteresowań jest chirurgia kończyny górnej, zwłaszcza leczenie urazów i schorzeń obręczy barkowej. Specjalizuje się w małoinwazyjnych procedurach artroskopowych oraz w protezoplastyce stawu łopatkowo-ramiennego.
Stale rozwija swoje kompetencje zawodowe, uczestnicząc w licznych szkoleniach i konferencjach międzynarodowych — m.in. we Francji, Turcji, Grecji, Niemczech i Austrii. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Barku i Łokcia oraz Polskiego Towarzystwa Artroskopowego.
Konsultuje pacjentów w języku angielskim i hiszpańskim.
Ukończone kursy i szkolenia:
Kurs kadawerowy - protezoplastyka stawu ramiennego (2022, 2023, 2024)
Kurs Ultrasonografii narządu ruchu (2022)
Kurs Iniekcji Dostawowych pod kontrolą USG (2022)
Kursy artroskopii kończyny górnej (2023, 2024)
Berlin International Shoulder Course (2021, 2023, 2025)
Ocena MRI stawu ramiennego i kolanowego (2022, 2024)
Kurs chirurgii ręki oraz chirurgii rekonstrukcyjnej (2025)
Doświadczony ortopeda wykonujący skomplikowane operacje w obrębie kończyny dolnej i górnej. Wykorzystuje swoje wieloletnie doświadczenie w diagnostyce ultrasonograficznej do nieoperacyjnego leczenia tkanek i stawów poprzez zabiegi sonochirurgiczne. Pod kontrolą ultrasonografu (USG) wykonuje:
Przeprowadza procedury sonochirurgiczne w obrębie kręgosłupa:
Na stałe współpracuje z zawodnikami i klubami zrzeszonymi w Federacji KSW oraz UFC (Ultimate Fighting Championship).
Ordynator Oddziału Urazowo-Ortopedycznego Szpitala Powiatowego im. M.Skłodowskiej- Curie w Ostrowi Mazowieckiej. Absolwent Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach. W 2005 roku uzyskał stopień doktora nauk medycznych, a w 2006 r. stopień specjalisty z zakresu ortopedii i traumatologii.
Odbył liczne kursy i szkolenia w zakresie ortopedii oraz traumatologii. Wykonuje konsultacje ortopedyczne połączone z diagnostyką USG narządu ruchu – umiejętności potwierdzone certyfikatem Roztoczańskiej Szkoły Ultrasonografii.
